178
Ա Ն Ա Հ Ի Տ
մեկնեց։
Երկու, երիտասարդ
ամ ո, սին–
մի թեթեւ,
անձրեւ
աեղացել
կր։ փակ–
ներր այդ օրն ան ցրին
ճնշուած
ո րր–
ուած
աչքերով,
միխորհրդաւոր
ս ար­
տով։ Մի ինչ որ մութ բան, երեւում էր սափի
արտայայտութիւն,
իր
անշարժ
որ կախ,,, ահ Էրնրանց
գլխի
վերել
...
դէմքի
վրայ,
Վալկրիան
մօտեցաւ
ան֊
բայց
ի՞նչ Էր այդ, նրանք
չէին կարո–
կոդնուն,
եւ ձեռքերը
տարան ե լով
դանում
ասել։
Նրանք
ցանկանում
էին շօչափեց
նրան, եւ ա սլա շտապով ան­
լին ե լ միասին,
որսլէս թէ մի վտանգ էր բարբառ
մտաւ
անկողին:
Ֆարի
օն դար–
սսլառնում
նրանց,
րայց
ի՛"՛չ ասէին մի– ձաւ դէպ ի նրան մի Հարցումով,
բայց
մեանց,
չէին
իմանում։
նա չսլա տա ս իւանե ց , նա
երեւում
էր
Ֆաբիօն
լանք
արեց
նկարի
մա– թէ Ք
նա
*
Է
Բ
Հ
Գ-գԺԼ՚՚Վ
՛՛՛
Ր՛"՝՛՛
ՂԳ
ա
9
սին խօսել, եւ կարդա
լ
Արիօստօից,
որի
Ն
Ր՚" հագուստներից
ո, մաղերից
անձրե–
քե քթուածը
դեռ նոր էր լոյս տեսել, եւ
լ
Ի կաթիլները,
եւ նրա մերկ
ոտքերի
որ այժմ մեհ աղմուկ
էր բարձրացնում
գարշապարում
փոքրիկ
աւտղի
Հաաիկ–
ամբավ
Իտալիա
յում,
բայց
ի զուր,
՛
սերը; Ապա, նա վեր ցատկելով
վազեց
ոչինչ չէր օգնում։
Երեկոյին,
ուշ ժտ– գէա իպարտէզը,
կիսաբաց
դրան
միքփց
մանակ,
ճիշդ
ընթրիքի
պահուն
Մուն–
լ " –֊""է վառ պա յհ֊աո ո, թ ի,ն
ը բոլոր
ա–
ծիօն
դարձաւ։
ռարկաները
լոյսով
պարուրել
կր։ Ֆա­
բիօն
նայեց
չ՚՚ւրշ^ը,
եւ
ն չմարեց
որ
է,
աւազի
վրայ
գտնւում
կին ղրոշմներ
եր­
կու
զոյգ
ոտքերի
,
մկ կ ղո յղը
բոպիկ
,
Մուծծիօն
երեւում
էր Հանդարտ
ե լ ա յ Ա
գքոլմնեքը
առաջնորդում
էին
եւ զուարթագին,
բայց
նրանց շատ քիչ
դ
է
պ
լ,
յա
սմիկների
մ
լ,
Հ ովանավա
յր,
բան ասաց։ Նա աւելի
Հակում
ցոյց ար– տաղաւարի
եւ տան միՀե.
ղ անուան
մի
լեց
Հարցուցեր
անելու
Ֆաբիօին,
ի– ան կիւն ում : Ն՛Ամնա ց ան շա րժ վ ա բան ո–
րանց
Հասարակաց
ծանօթութեանց,
աութեան
մԷՀ, եւ յանկարծակի>
նա մի–
գերմտնական
պատերազմի,
եւ Նար
լ անգամ եւս
լս
եց
երգի
հնչիւնները,
այն
կայսեր
մասին։ Նա խօսեց իրսեփական
նուագի որ նա լսե, կր նախընթաց
դի–
ցանկութեան
մասին,
այցելել
Հռոմ եւ
շ ե ր / ւ ։
Ֆ ա բ ի օ Ա
,,,
ք#/
յ##/ / #
գ
է պ
տեսնել նոր Պապին։ Նա նորից
Հա լէ ր ի–
ի
տաղաւարը
. . .
Մուծծիօն,
կանգնած
ային աոաչարկեց
մի քիչ Շիրազի գի–
ս են ե տ կի մ է
ր ո
ե ,, ւմ , նուաղում
էրիւ–
նիից, եւ երբ նա մերժեց,
իր մտքում
թ
ս
,
կի
վրայ.
նկատեց,
«
կարիք
չկայ
այժմ,
այդքան
հ , , ,
/
Հ
Ո Լ
Դ
՚,
I I ֊ Լ I
աաբիօն
նրա
խո ,,,,,,,,,, .
«7՛
ւ սա,,,֊,
ւինեւու»։
իառնաւոԱ
ետ եո I,ո– •
լ
լլ
՚՛
I •> •/
«
Ր1"
վստ Հ
լ լ ՛»։
Գա լով
իր կր
նո9 Հետ դէպ իիրենռ սենեակ
ր, Ֆաբիօն
"
է " ՚ Ր " ՚ Հ Դ "
Ւ Մ Ն
>•" եղել, քո շորեր,,
անձ–
I I
1
5 # – 1
/
էւ յ. ; ւ
1
Վ՚՚յ
Բ ՚ ՚ ՚ ՚ յ
ե
ն
»
՚
իսկո
յն քնեց եւ զարԼժնելով
մ ի ժամ յե­
տոյ,
Համոզուած
զգաց
իրան
թէ ոչ
չ • • . ես չեմ իմանա մ • • . ես
ոք չէր բաժանում
իր անկող
ինբ:
Վա–
լ՛" րհ՜ում եմ . . . /,ղոլբս
ելան չեմ • • •»
լէք է ան իր կողքին
չէր։ Նա շտապով
^ ՚ "
ծ ծ
7 ՚
0
>
–
պատասխանեց
մեղմօրէն,
վեր կեցաւ, ել Հ էն ց այդ վա յրկեանում
,
ապշած
երելաչով
Ֆաըիօյի
մա աքից
տեսաւ իր կն,վը
իր գի շե բային տարա֊
1
"
Ն
֊՝"" ՛
Ա՛՛Ր՛ "՛աո
վիճակից։
զով, որ գալիս էր ՚զարտէղից
դէպի ի.
Ֆաբիօն
ր
ռ % ե ց
-
ա
Ա
ը
)
րանց
սենեակը։
Լուսինը
պայծառօրէն
«
Ե. ինշա
նորի,,
նուաղում
ես
մեղե–
փայլում
էր, թէեւ
դրանից քիչ ...ռաՀ, ղին . . . Ա
րգեօ
*
ք ն ո բ է ց
^
,
Fonds A.R.A.M