Ա Ն Ա Հ Ի Տ
179
օ/7Հ» :
Ա՝ա-հ՜հ-էօՆ մի ակնարկ նետես 3)ա–
րիօէն,
միեւնոյն
ապշութեան
նայուահ
—
ք ււ էի եւ ոչինչ չասաո :
<ձՊատ ա ս իւան ի ր ինձ՝)) :
<ձ1ւււսինր կանգնած– Է բարձր,
ր ււ—
յ ււր III ձեւ վւս՝էսւնի նման •
Օձի
նման գետն Է շոգշոգում * « .
/•
ւււրե կամր արթ՜ուն/
թ շնամ ԷՆ վ*Է՛՜
Նա& •
(
Թռչուն ր լւաղէ ի ճանկերումն է . . .
օ գն ո ւթ ի՛ւն» .
Ա րմնՀեց
1/
ու հ՜հ՜ի օն ,
ինքն
իրան
մ րմ ռուլովդ որսլէս թէ զառանցանքի
մէՀ
եգահ՜ լինէր
:
3)
սւրիօն
Լր1լու քայլ գէ ււլ ի ետ քա­
շուէ ւյ , նա յեց Ա ու&հ՜իօին
,
կշռա գա ա եց
մ ի րոպէ գ եւ վ՝ե ր ա գա ռն ա լո վ տուն դ ԳԸ~
նաց իր նն Հա սենեակը :
Հ
Լալէրիանդ
գլուխը
ուսին
վր
ա
յ
փլահ՜ եւ ձեռներր
անկենդան
ւէա ր կա–
իւ ա ա (\ , իւ ււր քն ի մ ԷՀ էր :
$)տբիօն չէ ր կւււրոզ իււկոլն
զարթե­
ցնել նրանդ
. . .
րա յց
1
Լալէրիան
անմ ի–
Հսյււչէ ււ ա ե ս տ ւ ն րան
դ ինքն
ի րան
նետեց
նրա /էգով ու Հւլաձգօրէն
Համ
բուրեց
նրան։
՛
էյ ա գոգում էր ամէ՚ոգՀ
մարմնով։
ՀձՒ՚^նչ է սլա տ ա Հելդ իմ անգինս
դ է^*^լ
1
լա յ դ շարունակում էր կրկնել
$)աբիօնդ
ա շ ի։ ա ա I, I ս ,֊1 Հանգստացնել
նրան : իա լզ
նա ա ա /լ ա ւ ին տնկենգան
փոուե
լ էր իր
1
լՐ^ք1՛
՚1
Ր՚
ա
,1
։
«0
Հ Է
1
ՀԱ
Հ
""
ս
կ
ա
լի
երազ­
ներ ե ււ տեսա լ ^ փսւիոազ
Վ^ալէրիանդ
թագցնելով
իր ւլ՚ է՚^քը
նրանից : քետլ*իօն
ուզում
Էր Հարցաքննել
նրան
...
րա յց
նա գոզգոգում
Էր միւււլն։
^ատուՀանի
ա ւզ տկիներր առաւօտեան
լ ո յ ս ի ց շառա­
գնում
Էին գ հր ր. վե րՀասլԷ ս լւնկաւ քնի
մէՀ իր րազուկներում
։
Տ
ուՀււ
րգ օրը Մուհ՜ւՒի՚օն
առաւօտ
կան ո ւիւ տն^ե տ
ւււ
զա ւ դ ալն ին՛չ
1
Լտ–
լէրիան
ւոեւլեկացուց իր ամուսնուն թէ
ինք
ն ւզ ա ա ա կ ունի
գնալու
մերձ ակա յ
մի ւէտնքդ
ուր տեգ .ա Ալրում էր իր Հ ո–
գեւոր Հա յրր » մի հ՜երունի իւստա բա րո յ
լքտնական
դ որի վրսւ լ նա ան սա հման
վստտՀ ութիւն
ունէ ր : 9)աբիօի
Հ
ա ր ց ա–
լի ււրձին նա սլա տաս իւ ան ես թ է ինք ցան՛­
կանում է խ ո ս ու ո վան ո ւթե ա մ ր մ խիթա–
րե լ եւ զօրացնել իր *•* ոգին, որ ճնշուել
էր վ
ռ
րՀի
ս
մի քանի օրուայ
արտակարգ
ա ւզ ա ւ ււ ր ութ
իւ ն ներ ի ներքոյ
:
Ա*ինշգեռ նա նայում էր
1
Լա լկ ր իա–
լի րնկճուահ՜ գէմքին ու լսում նրա ն ր–
ւագահ՜ ձա յն ր
,
3)
ա լ՚իօն
Հաւանութիւն
տւււեց նրւս ճրւււգրին։
Արմ՜սւնաւո ր
Հայր
Լօրէնցօն
գուզէ տու լ նրան
թանկագին
խո ր՝^ ուրգնե ր դ եւ գուցէ փարատէ նրա
տարակո լսներր
...
Ջ որս
ս սլաս աււ։ րների
ուդեկցու–
թեամլւ
դ Վ^սւ լ է ր ի սւն
ճսւնա ատ
րՀուես
գէ սլ ի վանքրդ ալնինչ $)աբիօն
մնաց
տսւնրդ եւ թափառում էր ւզարտէզի
մէՀ
մինչեւ իր կնււՀ վերագարձրդ
Հսւնալով
րմ բռնել թէ ի
Բ
նչ էր ւզատտ–*ել
նրանդ
ինչո^ւ էրզոՀ գարձսւհ՜ մի մշտական եր–
կիւղի եւ սրտմտութեանդ
և
անորոշ
կսւ ււ կահնե ր ի ցուլին
Հ Միք ՛ո նի անգու մ
գնաց
գէււլ ի տագաւարրդ
բայց Ա՝ ուհ՜–
հ՜իօն չէր վերադարձել
,
ի
ս
^(
Ս*տլտյեզին
" ՚
չ ք բ յառահ՜
նայում էր Ձ)աբիօին մի
արձանի
նմանդ սարկօրէն
գլուիւէւ
իւո—
ն ա րՀ ե ցն ե ԷՈ վ , իր ւզգնձւոգո
յն դ էմքին
վրա յ մի մ-ԱէիտուԼ ո ր , ինշււլէս թւում էր
$)աբիօինդ լաւքօգարկուտհ՜ էր։
Միեւնոյն
մ՜ամանակ
,
Վ^ուլէրիտն ,
խոստովանանքին
մ
ԷՀ
ամէն Ի
ս
Հ ու­
սել էրիր քարանային
դ ոչ այնքան
ամօ–
թով
որքան սարսափով։
^աՀանան Ա՛՜­
սեց նրուն
ու շագրութեամ բ , տուաւ
ն լւ–
րան իր օր Հնութ իւնր , ա րձակե զ ն
րան
իր ակամայ
մեգքից
,
բ
ս
՚
յ օ ինքն
իրան
մտահ՜եց՝
«
կախարդանք
,
սատանա
լի
Fonds A.R.A.M