116
Ա Ն Ա Հ Ի Տ
վանէր՝
՚
^Հայերր
սքանչելի
ժողովրգական
ե–
րաժշտութիւն
մր ունին՛^ :
Արգէն ("՛կ Պերլին
ի ր ուսումն
աւարաե
լէ
յետոյ
արտասանած
աո ա թին
Հրապարակային
գասա խօսո ւթեան
ա ո թի՛–
յ
Պե րլին ի
Համ ա լսա
րան
ի երաժշտութեան
ուս ուս ի չ փրօֆ • () ս քա
ր
՝
հլ
ա
յ11ԼՐ
Կ
.
Ր ԳՐԷՐ՝
«1899/՛*՛
Պերլին
ի
Երաժշ*
Ընկերուիժեան
Ա՛իջ * սրա հին մ
Է
լ կոմի տասի
կա ր գ ա սահ
ղա սա խօսութիւն
ր Հայ Հոգեւոր ե–
րաժշաութեան
մաս
ին պիտի
մնա
յ անմ ոոանա–
Հ/՛»
՚
Տարիներ
յետս
յ ,
1
Լիէննա
յի
Համ
ալսարա–
նի երաժշտութեան
գասախօս
փրօֆ
•
^ԼԷ
Է
Է
Լ
էէ"
տօն կր գրէր • <(.Կր ղարմանամ
կոմիտասի ար
տակարգ
րնղունա կո ւթեան
վրայ : ա ա լաւ
ր մ բռնելով
ժողովրգական
երգր , ան գ ա շնա–
կահ է երգերր
Հաղուագէպ
ճաշակով եւ ճշգրր–
տոլթեամ
ր : Այն բոլոր
երգերր
ղո բ
անձ
ամ
ր
լսած
ե մ կոմիաասէն
ե ւ կամ
ուսումնասիրած
ե մ , կ՚ապացուցանեն
ոբ կոմիաաս
եղական
գէմ
ք է՝ իբր գաշնակոգ եւ իբր փոլիֆօնիսթ՚ձ
;
/* //
կ գերման
յայտնի
երաժշտագէտ
ե լ խմբա
պետ
Ալօիս
$ելիշտբ,
կոմիտասեան
հանձնա
ժողովի
Հրատարակած
Հինգերորգ
տետրր
րս—
ա ան ա յ է յետո
յ , Օբիորգ
Մ
•
(՝
ա բա յեանին
ուղ
ղուած
նամ ակի
մ ր մէջ 1լբսէբ
ճ
« . .
՚
կոմիտաս
աննման վարպետ է՛ անոր գաշնակումր
(1
ւՁ
.1*–
աօաշ)
աներեւակայելի
գժուար
ու
գունաւոր
է֊ անոր
մեներգի
ո ւ խմբերգներու
շաբաՀիւ–
սումնե
ր ր ան կա րե լի է գ ե բտւլանց ե լ » :
՝
Կրնայի
գ ե ռ երկարել
Հեղինակաւս
ր
օաար ն1.
րու
կողմ է
Հիացման
այսպիսի
արատ–
յայտութե
անց Հ^աբքր
։
իսկ
ի ր գերբ
Հայ երգր
Հայոց մէջ իսկ
տարածելու
ե ւ
սիրցնելու
Համար,
ամբողջ
յեղափոխութիւն
մրն է մեր բարքերուն
մ է ^ Հ
յ*րմ է
՛
ա ռ ա
ջ
,
Հա
յ ժողովրգական
երգր
անծա
նօթ էր Հա քութեան մէկ ստուար
մասին, ե ւ
կամ
աբՀամաբՀուած
:
Հայաստանի
գիլղացին
որ գ ա յն աւան գ ա բա
ր կր սլա Հ պան է ր ե լ ի ր նո–
բա՛հ որ աշուղներով
այգ Հինաւուրց
գանձարա–
նբ կր 1\ո իւացնէ բ
,
կր սիրէ բ ղա
յն անշուշտ
իբր
ի ր կեանքին
ղարգր,
իբր ի ր Հոգւոյն
սփոփան–
ք ր , ի բ ր ի ր ուրախ ու տիւոլր
օրերուն
քաղցր
րնկերր,
բայց
անոր
աբժէքր
իր
ամբողջ
չ ա
փով
Հեռու էր գիտնալէ
Հ
Հայաստանէն
գուբս,
գաղութնե
բու մէջ , նո յն իսկ Հայ մ աաւո
բտ
կան կեանքի
կեգբոն
Հ ան գի ս ա ց ո գ քաղա քներս
լ
մէք
(
Պոչիս,
Թիֆլիս,
Իզմիր,
Վենետիկ, Վի–
ևննա, Մռսկուա,
Իաղու , եւայլն)
Հ այ
ժողո՛
վրգական
երզր
(
կւԱ1Նսկ/–1#
ակս քանի
մր տա
րատուած֊
կտորներկ ղատ) շատ քիչ ծ՛անօթ
կր. կ՝երղուէին
«
ազգային»
եբզեր,
որոնց
բառերն ու ղղացումնեբր
հայկական
կին
(
րնդ–
հանրապկս
հայրենասիրական)
՝,
բայց
որոնց
եղանակ/։
գրեթէ
միշտ (րաց ի
Տէր կեցոի
մր ,
Հայաստան երկիր դրախտավայրի
մր կամ
Ո՜վ
մեծասքանչ դու լհզոՆ^
մր, որոնց
եղանակր
ղարձեալ
եւրոպաձեւ
է,
ք՚տյց
հայկական
շեշտ
ունի)
արեւմտեան
օփերայի
կտորներէ
կամ
հ-անօթ եւրոպական
երգերէ փոխ ասնուած՜
էր պարզապէս եւ կամ հետեւողութիւն
էր ա—
նոնց . ՛Բամ առ - •Բաթիպայի
Արի իմ սոխակդ
եղանակր
ռուսական է
,
Ծիծեռնակ//^/
եղանակր
օտարէ,
խօսքերն
այ թարգ։։
անածոյ
,
Մեր հ ա յ
րենիք
ին
եղանակր
Հաւանօրէն
իտալական
,
ք՝
ամ՛ փորոաաս/՛*/
եղանակր
իտալական
օփե
րայի երգե բու
նմանողութիւն
է, եւայլն
,
եւն^ ;
Ատոնցմէ
գուբս մեր ե բ իա ա ս ա րգո ւթիւն
ր
մ եծ՜
քագաքնեբու
մէջ ^երգէբ
կա՛մ թրքական
,
վր–
բացական
,
յունական
,
ռուսական
երգեր , ել
կա՛մ եւրոպական
երաժշտութեան
անձնատուր
1
լ րլլա ր * <&Հայկականֆ
ե րաժշաութեան
գո յ ո ւ–
թիւնն իսկ անգիտանալով
:
է՛ր անձին ու գոր
ծին
Հմայքով
,
իր Հբատաբակութիւննեբով
,
իր կաղմած
խում բերով,
եւրոպական
մեծ կ
Աա
՜
գբոննեբու
մէջ իր տուած
•
Համերգներով
ել
արտասանած
բանախօսութիւսնե
րով ել ատոնց
գտած
քաջողութեան
Հա քոց
1
էր
ա
յ
գործած՜
աղգեցոլթեամ
բ Կ՚ոմիտաս
վաբգապետ
$՚^եց
Հայ
ժողովրգի
այգ անգիտութիւնն
ու անտար–
րե րո ւթ իւն ր իր սեփական
երգին
Հանգէպ : Ա յ–
սօր մեր գաղութնե
րուն մէ$ հանդէս մր տեղի
չ՛ունենար
,
որուն
յայտադրին
ղլխաւոր
գար–
դերկն
մին չկաղմկ հայմ ո ղո վր ղա կան երգր՛.
Պատերաղմկն
յետոյ ես եղայ \)գիպտոս
,
Աու—
րիա , Պաղեստին
,
Ամերիկա,
ամէն տեղ
լսեցի,
հայ
որբանոցին
,
հայ դպրոցին
,
հայ տան, հայ
ամէն տեսակի
հաւաքման
մէք, հայ երգր, ու
մասնաւռրապէս
կոմ իտասի
հաւաքած՝ ու գ աշ
տ՛։ կա ծ հայ երգր, երիտասարդ
Հայերու
բեր
նին վրայ
թրթռուն։
Ան Հայաստանք։
իր կեն
դանի
ղոյնովն ու բոլրմոլնքովր
տարածեց
Օ–
տար
երկինքներու
տակ
ձնաձ եւ
հայրենիքի
մասին
վե բացական
ղազաւիար մրմ իա յն ու
նեցող նոր սերունդներուն
,
հայրենիքէն շա
տոնց հեռացած՝ ել օտարամոլ
դառնալ
սկսաձ–
զաղթականներոլ
հոգւոյն մէք տոհմային եր
դին
մոգութեամբ
վերանորոգեց
հայրենի հո–
Fonds A.R.A.M