Ա Ն Ա Հ Ի Տ
113
ցիչւլ.
՚ ՝ " "
Կ ՚"Ր"""ասլեմ
Հարուած
մը ա ի,
նշանաւոր
ԷԼին
՚/՚7՛
Լ՛՛՛Ի Լալաա,
Ֆրանսս։յի
ա մ ե՛ս էե Հմուտ
ու– նրբաճաշակ
երաժշտագէտ
ներէն
մին, Փարիզի
Մեծ
Օփերայի
Վարչու
թեան
ընդհանուր
քարտուղարը,
լ
6
(\16
ՈՇԱՐ6
1\1
Ա
Տ10
Յ
1
^
մէԼ այդ
Համերգին
նուիրեց,
«
Մեր
նախորդ
թիլին
մ ԷԼ
Հրատարակ
ուած
Հայկական
եղանակները
եւ Պ. Չ.ի պեր
ճաբան
ճաոը
այնքան
ըաըձրօրէն
արդէն
ներ
տէն կր Բ՚յի՚է
եւ կը Հոսի
ինչսլկս
Լուլ՛ մը Գ
Ո1
Լ)
թափանցիկ
ու պայծառէ
Արեւ կայ այգ
երգե–
բուն մԷԼ) բայց ոչ Արաբիս
յ ել
Պարսկաստանի
անասլատնեբուն
Հրատոչոր
արեւր
,
այ/ ոսկե–
ւլօծ՜ լո քս մր, Համակ
երկնային,
որուն
Լերմու–
թ ի ւ 1 ւ ր
փայփայանք
մրն կ սարերու
սպիտակու
թեան , անտառներու
կանանչին
եւ
քաղց րա—
կաբկաԼ
առուներու
ցոլքերուն
:
Թերեւս
չեն
սխալիր
անոնք որ Եդեմի
՚
հրախար
Հա յա սա ա–
ԿՈՄԻՏԱՍ ՎԱՐԴԱՊԵՏ, 1906Ի1ւ,
Կարշ, Ասւռքտռս Կէվբէկի ամարանոցին մէջ
Բ"ՂԸ
կ՚ընեն
Հա
յ երաժշտութեան,
որ ոչ
ոք
չափազանցութհան
մեղադրանքը
պիտի
ընէ
ինձի եթէ յայտարարեմ
թէ
՚
սյս
Համերգը
յայտնութիւն
մը եւ զմայլանք
(61
Ո6Ր\՚6ւԱօ–
Ո16Ոէ)
մը եղաւ։
Մեզմէ
ոչ մէկը,
կարծեմ,
բաց ի շատ
սակաւաթիւ
իրազեկներէ,
կրնար
մտքէն
անցընել
ղեղեցկութիւննեըն
այդ
ար
ուեստին,
որ իրապէս
ոչ եւրոպական
է եւ ոչ
արեւելեան,
այլ ունի նկարագիր
մը՝ աշխար
հիս
մէկ Հատիկ՝
շնորՀալի
քաղցրութեան,
խորաթափանց
յուղման
եւ ազնուական
զո–
բսվի՛ Փափուկ
եւ սակա
յն որոշ
ոլո րուԱեե րով
մեղեդիներ,
ճապուկ
ու կենդանի
կշոութիւն–
՚՚՚
եր
,
երաժչտութիւն
մր որ ամբողջովին
որը–
նի մկԼ՝ Արարաա
լեբան
ոաքր
կը ւլետեզեն
։
ԱրովՀհտեւ
այգ
երկիրը^
որուն
պատմութիւնը
այնքան
գժ-բաղգ
կ եղած
,
արդարեւ
ընտրեալ
ա չ իւ ար Հ մրն կ , ուր
բնոլթ
իւնր
յուռթի
ու
բարեացակամ
իր բարիքներր
կր չնորՀկ
մար—
գուն : Երկարատեւ
ո ւէո լե րղո ւթ իլն
մը , իւա–
ղաղ^
սիրուհի
ժպտուն
,
այղ սլկաք կր
ը լ
լա բ
,
ա
յԴ եղած՛ կ իր°ք Հայ գիւղերու
կեանքբ
,
Հակաս ակ այն բոլոր
պատ
ո լՀ ասնե բուն
որ
ա–
նոնց վրաքկն
անցած
են : Ա արգոց
Հոգին
ար
ժանի մնացած^ կ տյդ երԼտնիկ
՝»
ո ղին
(1) •
ան
թ 1
11'
եր եր գ երուն հր աշա լի ւաււլցրուԹեան
Ա՚ԷչԷն Պ. Լալուտ մ՛եր ն տ յր ե նիք ր կր տեսնէր՛
15
Fonds A.R.A.M