ԱՆԱՀԻՏ
111
տեւեալն
ըսաէ. ինծի.
«
Պոլիս
թուրք
մտտԼՈ–
աԼղհ ութեան
ալ
Համար,
-
թկ
դժուար
կ
Աս/ա­
րականներ
եղան
որ
իւք կատարած
գործովս
սել,
երր
խնդիր
ը
ցեղի
մր
վրայ
Է
որ
ղարե–
շատ
Հ
ե
ա ա
ք րք
րուեց
ան
եւ
վւափաք
յա
յա՛ն
ե–
ր ո վ
անմիջական
ու
մշա
ա
կան
չւիում
անե­
րին
որ
նոյն
աշխատանքը
կատարեմ
նաեւ
ցեր Է օտար
Հզօր
ո ւ
տիրապետող
ցեղերու
թուրք
ժողովրդական
երդերուն
Համար,
ե ւ ի–
Հետ,
որ
ի ր դե
ղե
ցկադի
տ ա
կան
նոյն
իսկ
Հա­
րօք
կան
անոնց
մկչ\
որ
ղեղեցիկ
են,
եւ
եթէ
ր ա ղ ա տ
արտադրութեանց
ղկթ
մէկ
մասին
ինչ ինչ մասեր
Հանեմ,
որոշ
կոկո։
մներ րնեմ,
մէչ՝
օտար
ադգեցութեան
որոշ
բաժին
մը
շատ
սիրուն
բան
դուրս
կուդայ։
Բայց չպիտի
սպրդած
չէքն
ա յ ։
Ինձի
կր
թուի
սակայն
որ
ընեմ... ո։ Իր «չպիտի
րնեմ
»
ն
ալ յաւոկանշա–
Կոմիտասի
րնտրած
ո ւ
Հաւաքած
եդանակնե–
կան
Է, եւ այդ
խօսքը
կ արժէր
որ
արձւսնա–
ր ր ոչ միայն
թրքական
ե ւ այլ
արեւելեան
գրուէր
ո ւ
Սնար
իբր յիշատակ
։1՚
ր մեր
մեծ
ե րաժ
շտ
ութիւններէն
էապէս
տարբեր
պէտք
Հա
յրենակցին
կեանվւէն։
Կուքիսւաս
Լերմ
ա ղ ֊
է րլլան
րնգՀանրա
պէս
,
ա
յլ ե ւ նոյն
իսկ
եթէ
դասէր
էր՝ առանց
ա
զղա մոլ րլլալու.
Հեսւա–
տյդ
եղանակներուն
մէչ^ կան
քանի
մր
Հատ
քրքրուած
էր Արեւելքի
ե ւ Կովկասի
շատ
մր
ուր օտար
ազդեցութիւն
կր նշմարուի,
ատի–
ցեզերու
երաժշտո՛ւթեամբ.,
եթէ վարդերը
բա–
կա
մասնական
է եւ
Հայ տարրերու
Հետ
րոյական
աՀաւոր
խրամատ
մր
բացած
չ ր լ –
խառնուած,
անոնցմէ տիրապետուած,
ինչւզէս
լային
Հայուն
ու ((հուրքին
միշ\եւ,
ան
թուրք
է նաեւ՝
մերթ՝
՚
Բուչակեան
Հայրէններու
եղանակներուն
վրայ
ալ որոշ չափով
աշխա–
ա՛յնքան
խ որա պէս
Հայկական
բանաստեդ–
տիլ
պիտի
չմերժէր.
բայց
այդ
բարի
Հայը,
ծութիւնը։
ա
յդ
ազնիւ
մա
լււլը
իր
ցեղր
կ ո տ ո
ր
ո
ղնեբուն
երգի
՛
ն
յղկիչն
" ՛ ֊
փրոփտկանտիսթր
չէր
կրր–
,
լ,
,
ր .
-
4.
ԿոԱրտաս
արտակարգ
երգիչ
էր
Հաւ
նար
դառնալ։
1
/
ւ
ս տ ւ ս ծ ե
լ
որ
ա
յղ
ս ա ր դ ո ւ ս
լ
*
՚ ՚ *
ւ ւ ւ
լ
^>ւ *
֊
ւ
Ր
լ֊ ւ
#
Ն
լ
/՝
Հ
ր
Լ
երգին
մեր օրա/
մեծագուն
արատ
լա
ւտրՀր։
֊,
աւ1 ալւ , 1Ա ալիտէ
ւշաիպ
֊,
ւսնրԱ
,
ոբ պատս բաղ–
ւ
ււ
ւ
ւ
լ
լ «/
լ
յ յ
լ
ւ ւ
օ,
։ •,
/ /
դ լ
*
/•
ւ ւ
1
չ
Անոնց
Համար
որ
ոինքր
չեն լսած,
ո
եւ է
ււ ի տ ա ն ն
տեղի ունեցած՜
զարհուրելի
տեղա՝֊սւ–
ս
՚ ՚ -
ւ
լ
*
֊՝
նութեանց
մ իքս ցին գերուահ
Հայ զմայլելի
աղ–
նկարագրութիւն
գաղափար
չ ի կրնար
տալ
ա֊
ՕւԼւտ I
ռ
՛
ա
Լ֊
"
/
>
ււ՛.
Լ
նոր
ե ր գ ե ց ո ղ ա կ ա ն
Հանճարին
վ ր ա ւ։
շչ՛ կ
՛՛՛՛՜
ր
ր՚րքաոսե
չ / ւ ւ
՝*
աւ/ ա ր
ւլ րւա
յ
րս
աշր
/
ա–
ւ
ւ ւ
ս
ւ
լ
ւ
ւ
՜
լ
լ «/
Հ
»
յ
*
Լ
11
Ր1
Լ/
Լ
I
Ծ ն ա ծ
օոցր
՚
Բէօթ
ա Հ ի ա
ւ ի
ն ո ւ
֊
ր ւ ւ
Հա /
դ ա ֊
ա
ս/
եր
ս ր է լ ա ա ա ր ա օ
կ
,
Ա ս ե ր ր ղա
Եւ
ա
յ լ ւ / ւ ր
րր
**
լ
–
* ՚
ւ
*
յ ւ
ւ
լ
«
ք X
բանախօսութեանց
մկք րսած
Էր
թէ
ան ցեղով
Դ"
Լ
թՐ*>
"
Բ
մ
է
ե
Լ
ա Ն
ե
՝ »
"–
Անկաւոր
յախճա–
ռ ֊
ւ՛
*,
ւ
ւ
տ / ֊
ձ տ.
I
աա
կիներուն
ա ր ո ւ ե ս ւ ո ա գ է տ
/
օրհնողներս
ւ՝՛
ուլւք
ււ
ր
ս
գ , որ
քրրսաու/եալ
/
լարՀճաօ–
Եւ
ւ
ւ ւ
ւ
ւ
ւ *
ժ
ւ ւ
լ
լ
լ »
կղերական
եղահ֊
կ
,
բայց
թկ
իր
երգած
երգե–
Դ
աւա
Կ
*
°Ր
մ
ԼՀ "Ր"^
նախնիքները
մեր
Հնա­
բուն
երաժշտութիւնն
ո ւ
արուեստ,,
թրքական
Գ"֊
1
՛"
Գ՛" "աններ,,
ւն
բնավայրէն,
Գռղթան
գա–
լյ^
ւաոէն,
գաղթեր
ե ն
Հոտ
լ
ըստ
ի ր
ինքնակեն–
I,
ւ՛ւ
.1
I
I
լ՛
\.
I I I
I
սագրութեան)
Հաւրն
ո ւ
մաւրս
ձաւնեո
եր–
1,111
իա,աւ
1
Լարղսւպնտի
–֊
աւաքած՜
եւլնղե–
ւ
1
1
/ *
՛
ււ
օւ
ւ
*
է
ւ
ւ
ցական
տաղերուն,
ժողովրգական
երգե բուն
ու
Գ/՚1
նե
Բ
ե
Դ
ա ծ
՚ "
ԻՐ
ե
^&
ն
ա
խ
տ Հ տ
յր ե բուն
մ
ԷԼ
պ ա ր ի
եղանակներուն
մԷ9 ամէն
ինչ
գաս,
ե
ՐԳԻք»
ե
ր
ունեցած,
Կոմիտաս
իր
երգիչի
Հայկակա՞ն
է ։ Աասնաղկտներ
միայն
կրնան,
ձայնն
ու բնազդը
ի ր
արիւնին
մէ1
իսկ
ժա–
մանրակբկիտ
Հետազօտութիւներէ
յետոյս
ռանդած
է ր ։
ԴեռաՀաս
պատանի,
ԷԼմիածին
այս
Հարցման
վճռական
պաւոասխանր
տալ։
Պ–
ղրկուած,
ան
Գէոլւդ
՛
հ.
Հսկայ
ալեւոր
կաթ
*֊.
ւ ւ
- -
-.
• ֊
ւ
ւ ւ
Ն–
Ալի քո ան հան
,
այն
լուրք
ու չաՀեկան
ու–
ղրԿ՚՚՚՚Ր
ԿւՀ լացնէ
եղեր
իր ե ր զեց ռղութ ե ա
մբ։
սումնասիրութեան
մէք ոբ
Անահիտ/.
բնթեբ–
Ժողովրդական
երգերր
ան կ՚երգէր
Հայ
զիլ–
ցողներէն
մեծապէս
զնա Հ ատ,, լեց ալ ,
կոմի–
ղ՚՚՚ցիի
մը պէս. պարզ, վճիտ,
խոր,
սրտա–
տասի
ժողով բղա կան
երդերուն
մեծագոյն
մա–
թուխ,
արեւելեան
քնքուշ,
կակուղ, թաւշա
յ ին
սին Հա բաղ,աո
դրռշմր
եւ ցեղային
լիալիր
ինք–
Կ"Կ"ՐԴԻ խաղերով
ե, այնպիսի
Հզօր
զգացու–
նաապոլթիլնր
Հաստատելով
եւ մեկնարանե–
մով մր,
ձայնի
այնպիսի
դաշն
ելեւէչներով,
լա/
Հանղերձ,
անոնցմէ
ոմանց
թրքական
ինչ
քաղցր
նուաղումներով
կամ
թարմ
ու
վառ
ինչ եղանակներու
մօտ ի կութ
իւն ր եւ պարի
ե–
սլացքներով,
որ բոլոր
Հայ
դիւղա ց ինե բուն
ղանակներուն
մէք պարսկական
որոշ ազդեցու–
Հոգին՝
կարծես
միացած
իր կոկորղին
մէք՝
թեան
գոյութիւնը
կը տեսնէր։
ինչքան
ալ ան–
Գիւղին
բանաստեղծութիւնը
կ՚երգէր
իր
Նանօթ
ըլլամ երաժշտական
գիտութեան,
պ ի–
թաւ,
անուշ,
ճկուն, թրթռուն
ւղառիթօնի
ձայ֊
տի րսեմ
որովՀետեւ
նոյն
բանն
է բանաս–
նովր,
ւ.լւ վելվերր,
տարիներով
զայն
չ
ա
֊
Fonds A.R.A.M