108
ԱՆԱՀԻՏ
եւ
ււ՛չ կա րո ւլո ւթ էււն բ աււնեսած է , գա շնա կաս՜ է
եւրոպական
\
էւտա լական՝) ոճ//վ %\յ կմ ա լե ան
մե–
ալէ» տուած է Հայ րաւլմ՚աձա
յն ե բաժ շ/ոութե ան
ա ո ււ/ (՝էւն լաաւր^ ս տ ե զծ աւլս րհ՜աա ւթ էււն ր , "՚ ,ք
ս
է Է՛Ր
արա շն ա կա օ՜ Հա քկա կան պատարադլա
ե կեգե սա–
կան
քան է» մ ր աաւլե լաւ եւ շարականներու
Էէր
ա
1
սւււ
կմ
ան
Կ ոմ Էւաաս վարդապետը
1
գա;
այր
Էսս ր
յարգանքով
կր գնաՀաաԷ
լա
է, կ–
մալեանէւ
Հմաոոլթ էււնն
/
ււ աոաւլանդբ
,
կր ն ր–
կաակ ր ււ
ա
կ
III
յն թկ ան էւր մօթէաֆներն
աո ահ՜
է
ան էս
ա
է լւ թկ՛ ք^ջմէւածնայ
՝»
էւն
եգանակնել/է
//
րոնռ
շաւոերուն մէջ
^աււ լկակսւն
գոյն, եւ
թէ՛
Թաւ/շճեանէւ
ւՀա ւնազրած
էժրքա — բ ի լալան–
գա կան ա/լդեգ/ււթեամ
ր ե գան ա կն ե ր էն , ել ա–
շակերաո
աւուս ե րամ՜ շա ական
գագրաւռէւն, դաշ–
նա կահ՜ է աւուս
արուեսաէւ
ոգւ/ւվ
ու ո–
ճով : Արժանաւորապէս
«*/
եհ՛՜ագո
Հ/ծ»
կոչուած
Պ՝էորգ
՛
ւ՛ • կա էժո ւլէւկո ս է
նաէսաձեաւեոլթիւն
ը
պոլսա՝»ալ
նշանաւոր
ե րաժ շաապե/ո
քՒաշճեանր
Հրաւէարելու
որ ւ\այեագրէ
Հայկական
պա­
տարագն ու եկեգեւլական
այլ երգերը, եւ էսնա–
մեալ
Հրատաըա կաա ւթե՜ամ
բ մ լ»
ւլ անոնք
տպելու,
Կ ոմիա աս Վարդապետ
իբբ յղացում
շատ գո­
վելի կբ գտնէբ
ք
բա յց
գործ աւլբութեան
մ
էջ
պակասաւոր
եւ նոյն իսկ վետ սա կար^
քանի
որ
Պոլսոյ
բիւգանգական
ու /էանաւանդ
թբր–
քա կան ա գղե
ց ո ւթ ե ա մբ իւաթա
բուահ
եղա­
նակներն
Էին որ ա յգպէսով՝
Ս ա յր
Աթոռի
պա շտ
օն ա կան
Հրատարակու
թ ե ա մբ ա մ էն
կողմ կբ ա արա ծուէին եւ աւ ելէ/
Հին
9
աւելի
Հ ա րա գա ///,
աւել
ի Հայկակ
ան
շ ե շ ա
ունեք ո գ
եղանակներուն
ան տ ե ս ո ւե լ ուն
դ
մոռցուե
լ ուն ,
կորզելուն
պա աճա
ո կրնաս յին
գառն
ալ։
Կ ոմի–
ա ա ս Վարդապետ
առաջինն
է որ ուզեց եւ
յ ա ջ ո գ ե ց ա ւ Հ այ ե կ ե գ ե ո ա կան ու ժողովրղ
աս­
կան երգբ
դաշնակել
Հա
յ ոճով։
Ատոր
չ Հ ա–
սաւ անմիրապէս
Գ՛երմանիա
յէն
հ ո վկա ս դար­
ձին , առա
ջին
Համ երգբ
ալ ո բ տուած էր ԷԺ՚էաֆ–
լիս,
ա
ժ՚ն
ապաւորուէժիւնբ
ձգած էր
Iինչպէս
տեսան ք լր ա գր ա ց
մ է ջ ե րեւցասծ
յօղ/աւ ածնե -
րէն
I որ
Հա
յ երգ երբ
ծա յրա յեգօրէն
բաբգ
ք
չավ» ագան բ գերմանական
լՊ՝ ախ եան եւ Վակ–
ներեան
I բագմաձայնուէժեամբ
դաշն/աակուած
էին^
այնպէս որ բուն
մ եգեալին
աքերթ կբ խեղ­
դուէր ա յ դ բագմաձա
յնական
կնճռոտ
ո անալին
մ է ^ ։ Այդ ծ ա յրա
յեղութ
իւնբ ան թօթավւեց
իր
Փաբիգ
ան սուս ած տարուան
բնթացք
ին ^ շըվա–
ման մէջ մտնելով
ք՛ա բայ եան
ընտանիքին
միջոցովդ
որ գինք
սլա շարեց
ա՛ յնքան
սիրա­
լիր
բարեկամութեամբ
եւ սրտագին
աք ակ֊
ցուէժ ե ա մբ ՚ — ֆրանսական
լաւագոյն
երա­
ժիշտներու
եւ եր աժ շա աղ էտն եր ու
մ ի ջավա
յ֊
ՐՒ
^՚Ը. ^
ռ ւ ո ։
–
է*Ր դաշնակած
երգերր,
Է
էԱ
Է*ղԷս
կբ գտնենք
Լա\ \ճադ\է*ն,
Լայւիցիկ
Հրատա­
րակուած
երկու
տետրերուն
եւ է/րմէ
մեգի
Հասած անտիպ
ձեռագիրներուն
մէջ,
ինչպէս
եւ իր պա ա ա ր ա գին
մ էջ զոր լսած
են զ/
մ էկէ
աւելի անգա այ ելա,
ունէ/ն գա շնա կում
ւ/ր
(
որ ,
մ երթ
նորէն բաւական
բաբդ
ւ Պ ա էս էէ արուես­
տին
ձգտող 1^ բայց
աւելի
յաճախ
պարդ
Է ու
բնական
֊
ու մի Հ՛ա՛ բուն
ե գան ա կ Էն
Է՛" կ կբ
ծնիդ անոր արա ա շն չ ուաՐբ
(
անոր
Հարազատ
մթնոլորտբ
կբ կագմէ
է
եւ ոՀ միայն
եգանա–
կբ չ ի ճնշեր, չ եղծաներ^ ա յլ գա
յն կը շեշտէդ
դուրս կբ ցատքեցնէի
կբ զօրացնէ։
Ատոր
Հա­
մար է որ իր գաշնակոււ/եերը
ա՛յնքան սի­
րելի եւ խանդա
վառիչ են Հա յ ո ց Համար ^ եւ
իրենց
նորութեամբ^
ինքնատպութեամբ՚
այն­
քան
Հրապուրիչ
օտարներուն
Հասար
(
Հ)*
(1)
կոմիտաւփ աոաջին երգատետրէն,
Հայ
հնարէն,
աււաջ՝ լոյս տեսած են Փարիզի
մէջ Լեւոն Եղիազարեանի եւ. Տ • Պօյաոեանի
կուլմէ հրատարակուած երկու հաւաքածունեբ
«
հայ ժողովրդական երդերու» : Եղիազարեան
թենորի գեղեցիկ ձայն ունեցող երգիչ մըն էր,
որ հեոու էր երաժշտագէտ րլլալէ եւ ճշմարիտ
հայ շինական երաժշտութեան վրայ գաղափար
չունէր– իր հաւաքածուին մէջ դրած է
Ծէւծեաւ–
նակՀւ, Արի իմ Աոխակի,
Մայր
Աըաքսի\ւ
պէս
«
ազգային» երգեր որոնց եղանակր ոչինչ ու­
նի ժողովրդական , ոչ ալ ո եւ է չափով հայկա­
կան : Դաշնակումները յաջողած է շարադրել
տալ Ռէյերի, Վենսան տ՚էնտիի պէս ֆրանսա­
ցի մեծանուն երաժիշտներու, որոնց յօրինած
ընկերացումը այնքան եւրոպական է որքան ե–
ղանակներն իսկ : Պօյսւնեան որ պաոիթօնի ձայ­
նով երգիչ մըն է՜ր , Պաթումի մէջ թրքահայ
գաղթականներէ իր լսած երդերը ձայնագրած
էր , եւ իր տետրը աւե|ի իրաւունք ունէր «հայ
ժող • երդերու հաւաքածու» կոչուելու, որով­
հետեւ անոր մէջ «Գացէք տեսէք ո՚^վ է կերեր»ի
Հաբրբանի
պէս իսկապէս ժողովրդական հայ
երգեր կային՛ ընկերացումր գրած էր Վենսան
տ՚էնտիի աշակերտներէն մին , Սէլփէք ս , բա­
ւական պարգ եւ եղանակներուն մօտիկ– բայց
այդ տետրն ալ, թէեւ արժէքէ ոչ զուրկ՝ իբր
քփշդ ոամբուն մէջ աոաջին փորձ, հեոու էր ու–
Fonds A.R.A.M