104
ԱՆԱՀԻ Տ
Իմ կեանքիս
ամէնէն
Հգօր,
ամ են էն ան– էին իբր նմուշներ
րանասաե
ղհութ ե ան մր
ո
֊
մոոանալի
ապաւորութիւններէն
մին կր է/եայ
րուն չափ
Հմայիչ,
ինքնատիպ
եւ
Հայադրոշմ
միշա
ա՛յն դոր ունեցայ
Կոմիտտս
Վար դա–
ոչինչ կր յէ չէի
՛՛՛՛
Հ՛
*
Ւ"
՚ "
Հ*"Բ
քերթութեան
պետը
աոաջին
անդամ
տեսած ու լսած
օրս։
մէի Այդ խորտղղւսծ
եւ շնորՀալի, խիտ, ու֊
Իր ւսնունր կարդացեր
էի կովկասաՀայ
թեր–
մեղ ու փափուկ,
ադնու ական ու սրա
արուէս
թերու այն քանի մր աոդերուն
մէ^\, ուր յի– քնարերգու
թ եան Համապատասխանող
եր,,,,
շատակուած
էր
ա
յ ղ եր իա ա սարդ վա րղասլե–
ժլւշտւււ թիէ ն մ՚րն Էր, մեգի
անծանօթ
ւ/եա–
աին
երաժշտական
աս ս՛ան//
շրէ՚ոնր
աւար֊
Ա
՚
Ա
ծ^ որ աՀա կր յա յանու Էր ինծի այղ մոգ
ա
–
տեչէ
յետոյ՝
էջմիածին
դառնալէ
աոաք՝
Պեր֊
կան կրօնաւորին
շնորՀիւ։
Հայրենի
գե դե սկա­
լին ի մէԼ սարվ/ած
մէկ արեւելեանէ
Համեր֊
գիտութեան
լքուած
մոռցուած
քօղարկուահ
գթ՛է եւ Հա
յ եկեղեցական
երաժշտութեան
վր– ա շիւարՀին
մէ կ ամենա կա րեւ որ գաւ տոն Էր
րա
յ ա րս։ ա ս ան ա ծ գերմաներէն
բանա խօսու֊
որ երեւան
կ՛ ելլէր
ա յգ նախ ասա
Հմանեալ
թեան
մասին,
որոնք
ուշադրութիւն
գրաւեր
Հա լուն
ձեռքով։
Եւ դե ո իր ձեռնարկած
աշ–
էին
գինք
լ ս ո ւ/ գերման
երաժշտագէտ
Հասա–
խտտանքին
սկիգրն
էր ան, ինչե՞ր
կրնար
բա կութ եան
մ է^
է
ուրիշ բան՛ չէի գիտեր
իր տալ
մեղի ^ եթէ լ1֊ջ°րէ
ս
րմրոնուէր
(
իք ր ա–
մասին;
Այդ
1
ՈԼ
ՐԷՀ կարդալէս
տարի
մր խուսէր,
օժանդակուէր
իր ճիղր։
Եւ ինչ ան–
յետոյ^
1
է)()1ին
֊
լսեցի
որ
Է^մի ածն այ ա յ դ
դու գա կան երգիչ
ք
ինչ Հազուադէպ
արուես–
միարանր
Փա րիդ էր եկած
քանի
ւՐը շաբաթ
տ ա գէտ՝ այգ
Հ մտ ութ եան– Հետագօտո
ւթ եան
՝
ւ1հ ա լ ո
Լ
եւ ֆրանսական
ոստանին
երաժշտա–
թափանց
ամիա ու տքնական
լքա ր գուն
մ է ^ յ
կան
շարժ մուն վրա
յ մօտ էն գա դա
ւի ար կագ–
ԱնՀուէւ գ օր ու թիւն
մր * մեր Ս շակո
յ թ ի ն Հա֊
մ ելու։ Եկաւ
ինծի
ա յցելութեան,
ժամ երով
մար, օրՀնութիւն
մր մեր ագղին
Հա ւէ՚ար։ Այդ
խօսեցաւ
իր ծրագիրներուն
վրա
յ^ երգեց
ժ ո֊ տպաւ որութ եանց տակ
Էր որ դրեցի
\\\\
11
յ I) ի
\
ո ի
դո վր գա կան զմայլելի
երգեր^
որոնց
նմանր՝
յօդուածս,
մին ամենէն
խանդավառ
յօդուած­
էս յ դ սրտաբուխ
շեշտով
ու ույդ
նուրբ ար֊
ներէն դոր գրած
րլլամ
կեան,րիս
մէՀ\վ \ I։ Եւ
ուեստով՝
երբեք չէի լսած^ բացատրեց
իր տե–
կոմիտաս
Վարդապետ
դ
՚՚
յյն
րագմագիմի
ու
սութիւններր^
//
յարգեց
իր արդէն
իսկ լշրտծ
մեծ գործովր դոր կատարեց
այգ օրերէն
մին–
ղիւտերր։
Յայտնութիւն
մրն էր։ ՛Բիլ օր յե– չեւ իր աղես/ալի
Հիւանդ
ութիւ նր, լիովին
ա֊
ա
ո
յ \ Ո–ի
լ
ար Վիէնի մեր փոքրիկ
մատուռին
պացուցուց
ինչքան
իմ խ անդա վա
ռութիւնս
մ էջ
։
էսյն ատեն գեռ (հան Կ՝ուժ օն
փ
ո
Դ
ո
&
ի
Հիւէեաւոր
Էր եւ
արդարացի։
մեր
եկեղեցին
չունէինք)
լսեցի
շարականնե­
րու
եւ. տ ա ղեր ու իր վսեմ
երգեցող
ութի
ւնր
(
////
աւ ելի եւս խորացուց
դմա յլանքս
մեր ժո­
ղովրդի
ույդ Հոյակապ
ստեդծագործութ
եանց
եւ դանոնք
յա յտնաբերող
ք
դանոնք
Հարագա–
տօրէն ու բւս լւձրօրէն
արտայայտող
տրուես֊
տաղ էտին
Հա ւէ՛ար։ Առա
^ ին
անգամ
/՚//
ալով
կր
շօշաւիէի
իսկական
Հայ գոյն
ունեցող
եւ
1,
Կոմիտասի
աոաջին
ու
կարեւորագոյն
մեծապէս
գեղեցիկ
երաժշտութիւն
մը^ եւ գի– գերծլւ՝ Հայերաժշտական
ոճր վերագտած
րլ–
մացս կր տեսնէի
արտակարգ
անձնաւորու֊
Լ
ս
՚
լն է :
թիւ ն մր որ յայտնապէս
կոչուած էր մեր ւսգ–
իւ/լռ ր
արւոաղ
րւււթ իւննե ր ր որ
մ ե ր
գային
մշա կս յ թ
ք
ի մարգին
ւ/՚էջ խոշոր դեր մր նախնիքեե
լւէ ն ււ՛եղի Հասած են -
շէնքե ր , րա–
կա ս/ ա ր ելու։
Հրճուանք
ր դոր ա յ դ
յա յանու–
նասաեդՆութիաԼն
,
արուեստի
ղան աղան աո ար–
թիւնն
ինծի
յայտնեց^
կրնամ
միայն
րաղղա–
կաներ,
երդեր,
մանրանկար,
քանդակ,
ելն*
տել
նոյնօրինակ
ուրիշ
մ եծ
Հրճուանքի
մր
էքեղա
յին
գեղեցկագիտութեան
կնիքր
չունին .
դոր
զղացեր
էի քանի
մր տարի
առաջ,
անոնցէ, է ստուար մաս մր օտար
սւղղե ւրլ ւթ ե անց
է898ին
դ
Սու րբ ՚Լազարու
վանքը, երբ Հին ձե–
ծայրայեղ
տիրաւգեաա
թիւնր
ոոյց կա ատն ի–
ռաւլրի
՛՛
կ՛ մէջ Հանդիպեր
էի «Հ ա յրէն
ււներու
(՚
ՈՈո
՚
^էք).
՚*՛–
կան որ ղոԼտ օաար են,
նոյնու֊–
.՛
Բա չ/սկեա՚ււ
տաղեր)
քանի մր է՛ոխ շարբե–
րու, որ իսկոյն դիս գրաւած
ու յափշտակած
(1
>
տեսնել
Գէմքեր,
(
Լ, |)աԱւհ|ւ։
Ինչի՞ մէջ կր կայանայ
գործր
զոր Կոմի–
ս ՚Լարգւսպետ
կատարեց։
Fonds A.R.A.M