ԱՆԱՀԻ
Տ
103
Կ Ո Մ Ի Տ ՍԼ Ս ւ Լ Ա Ր Դ Ա Պ ե Տ
Հ Ա Յ
Ե Ր Ա Ժ Շ Տ Ո հ Թ ԻԻՆ Ը
Կ՛ոմի ա ս/ս
Վա ր գ ա սլեա ի
ծննդեան
վաթ­
սուն ամե ակի
Հանդիսաւոր
ա օն ախ
սարութենէն
յեաոյ
որ
եօթ
֊
ու թ ամիս
աոա^
կաաարուե–
ցաւ
Երեւանդ
յարգանքի
ն ո յ ն ցոյցր
նախ
ա–
ձեոնութեա
մր
«
Կ ոմիա աս Վարգապեաի
/՝
ա–
րեկասՂւերու
3
անձն աժ ողով» ին՝ աեղի
ուներ
աւ
Փարիզ։
ԽորՀրգային
Հայասաանի
«
անասաուած
»
մայրաքաղաքին
մէջ^ կառավարութիւնդ
մաա–
ւորականութիւն
եւ. ժողովուրդ^
միացան
վ։ ա -
ո ար ան ել ո ւ Համար
գործր
«
վարգապեա
»
ի մը,
որ
է՛ն առա
ջ Արուեսաին
նուիրու
ա ծ մրն
էր
եւ. ժողովրդական
Հոգւո
յն
ա րա ա յա յաիչ
մր։
փա
ր իգի
Հա յ ութ
իւնր
իր բոշ որ
Հա ա ուա օնե­
րով
ու րո/որ խաւերով
խուռներամ
եկաւ
Հա­
մա իւ մրուիլ
,
Աղ գա
յին
Ար ա I, ււ ա ի
սրբութեան
շուրջ անխառն
Համ երա շխու թ եա մր եւ
այն–
քան
ջերմ
որքան
իմա սաուն
ոգեւո րութեա
մր
մր վառուած,
մեր
Ս շակոյթին
մէկ
առաք­
եալն
ու մէկ րազմերախա
վասաակաւորր
մե­
ծարել
ձգաող
վեՀա շուք
Հանդէսի
մր
մ է^է
Այս
երեւոյթր
գեղեցիկ
էր,
այնքան
սրսսւ–
ուարեր
ղա յն
իրականացնող
ժողովուրգին
որքան
անոր առարկա
յ
եղող
անձնաւորու­
թեան։
Եւ ան զարմանալի
ոչինչ
ունէր
է
Ար­
ու ե սար
վեր
է բոլոր
քաղաքական
ու
ընկե­
րական
վէճերէն,
կուսակցական
ու
յա բան
-
ուանական
աարախոՀութիւններէն։
Ան մեծա­
գոյն
կապերէն
մին
է, որ՝
քաղաքակիրթ
բարձր
ագգերու
մէջ՝ գաղափարներով
իրար­
մէ
ա ար բեր
բոլոր
մարգի կր
կր միացնէ
,
եւ
Հայ
ժողովուրդը
իր բոլոր
թերութիւններով
Հանդերձ՝
է՛ն ա ո ա ջ քաղաքակիրթ
աարր
է
ք
արուեսաի
ծնուցիչ
ցեղ է, եւ ան՝
Հակառակ
Հանրային
գործունէութ
եան
էԱ
,
Ա
մարզերու
մ Էջ
իր Հաաուած ական
Հա կաճա ռութ եան ց
յաճախ
չափազանց
կրքոա
ու բուռն
ձեւ ա ա -
լուն
է
մի շ ա միացած
Է եղեր
իր
յարգանքին
մէջ
—
1՚
ւ,
՚
Հ
֊
Վ
>
՛
ս՛
1
՛
ա
է
1,1
յ դ
յ ար գ ա նք ր շաա
ան­
գամ
գուա պղաաոնական
եղած
/*//
էս
,/—
դէ*Գ է
իր
ազգային
մշակոյթը,
դէպ
ի մանաւանդ
իր
Ար ու ես ար,
ուր ո եւ է քաղաքա
կանութ
իւն
չի
մաներ
ու պէաք
չէ մանէ, քանի
որ
ան՝
իր
իսկական
էութեամբ,
իր ամենէն
կարեւոր,
ամենէն
մնայուն
ա րաաղրութեանց
մէջ,
ցեղի
մը
Հոգւոյն
արաայայաութիւնն
է եւ ոչ
անոր
ա յս կամ
ա յն դասակարգին
,
կուսա կցութ
եան
կամ
անՀաաին։
Կ ոմիաաս
Վա
ր դա
սլե ա ի կա ա ա ր ա ծ գոր­
ծին
վրայ
ես մէկէ
աւելի
անգաւաեր
ա ր ա ա -
յա յա
ու ած
եմ զանագան
թ երթերու
մէջ։
Ա–
Ղամվսոի
մէջ իսկ է որ (1901,
Յունիս–
Յուլիս/
գրած
եմ իր մասին
առա
ջին յօդուածս,
որ եւ
ա յ դ մեծ
Հա յուն
նուի րուած
աոաջին
յօդուա­
ծը եղած
է մեր
մամուլին
մէջ։
Բայց
ա
,
ք
ս
վաթսուն
ամ ե ա կի
Հանդիս
ութ եանց
աոթիւ
կ՛ ուզեմ,
ու նո յն իսկ պարաք
կր
Համարիմ,
անգամ
մր եւս, ա յս թ երթ
ին մէջ՝
ուր
աա–
րիներ առաջ
մեր ագգին
վերեւ
ծագող
ա յ դ
մեծ
ուժին
աւեաիսր
աուի
մեկնաբանել
ա
յն
Հրա շալի
ղ եր ր զոր ան կա ա արեց
մեր ազգա­
յին
եր ա ժ շ ա ու թե ա ն ու
ն ո յ ն իսկ
մեր ա զ զ ա -
յին
կեանքին
Հա մար,
և ոգել
մէկ
քանին
այն
բազմաթիւ
ու թանկագին
յիշաաակներէն
զոր
ունիմ
իրմէ։
Դ
Fonds A.R.A.M