102
ԱՆԱՀԻՏ
յա յանի է թէ նուիրական
սլա րաա կանո լթ
իւն
ւ) ր կր Համարուի
ամ հր ի կառ ի սսչաոոդին Հա–
մար ել որ միայն
սյիաի
կարենար
թ
ո
յէ
ա ա
է
րարձր ա շիւաաաւիա րձե րու
շւս ր ունակումր
:
*/ //
ա ե ս նուի
ու ո եմն թկ ա նա ե սա կան աա ղ–
նապի
շր^
աս
1՛
մրմէջ չէ որ րարձր
աշի/աաա–
վարձե՜րու
վարգաւցեաութիւնր
կրնա
յ ամ I, նա­
ւի ո քր րա դ գն ի" կ ունենա
լ Հհաեւո
րղնե ր դրա–
նելոլ եւ անարդար
սլիաի
Րէէ
ա
Ր
լ\յ1*ձ^՚Լ (^է
ճի չ՛է 4էՆո րադո
յն $նաեսական
Փ "՛ի" թո
ւթեանց
Ամերիկեան
Հււչակաւո
ր
$անձնաժոդութէ՝ֆ
Է
(
շօաաւտ տ առ Ձ.աօոշ&ւո6 <Խտ շ1աո§6ւո6ոէտ
ՕՇՕՈՕՈՈցԱՇՏ 1
*6
Շ
€Ոէտ)
որ այս խոսաովանու.֊–
թիւնր
րանաձեւահ՜
Է X
ԳՐԻԳՈՐ ԽԵՐԵԱՆ
Փարիզ
Տ Ր Տ Մ Ո Ի ք Յ Ի Ի ն
Աշնային գորշ ծաոերուն տակ տրտմագին,
Ես կր քալեմ ուխտաւորի մր նրման
Որ ա՛լ չունի պաշտելու կ ուռք ու խորան,
Ու֊ կր սպասի հո գ ւ ոյս մէջ յ ո ՚ յ ս ր յ ե տ ին։
Մէկ մէ կ կ ՚ իյն ա ն ծ աոհրէն վար տերեւներ,
Կ ՚իյնան ինչպէս յուշերն ապրած օրերուս,
Ինչպէս կ ՚ ի յ ն ա յ զիշերր լուս եւ ա նյոյս ՝
Պարուրելով բոլոր գ ոյ ներն ու ձե ւ ե ր։
1
|ատանքեբ եմ արդէն վերջին րւլձանքս ալ
Որ կր պահէր զիս դես կեանքի վերելքին
Ու երազներս որ մի աո մի կր լրքուին– • • :
Այսօր հո գ ւ ոյս մե ո ելոցի գիշեր է,
Ր-այց, պարտասուն՝ բիւրաւոր դաոն յուշերէ ,
Ա՛լ անկարող եմ ես բ ո լ ո ՚ րր սրզալ– • • :
Ա– ՍԵՄԱ
Fonds A.R.A.M