ԱՆԱՀԻՏ
101
Գա քով
նեքւահմանց
աճումէ՛ս,
որ ալւտա–
դրադինեբոլ
բարձրացման
ճշմարիտ
ւիոիւ–վբ–
բէժն
է , կաբեքի
չէ ան/լից
իալսալիիք
աո
անց
գիժ հ լու մաքսային
յարձակողական
մ ի^ււցնե–
բու
ւքո ր պէսւք
Է նոյն
ի
ս
կ
ԼՐ
ա
ցնեք
բանւորա–
կան
ներդաղթի
սեղմիչ
օրէնսդրութեամբ
մբ :
Հարկ
կա™յ աւեքցնեք
թկ
այ ււ երկճիւղ
լւլա
շ/ո–
պանողականոլթիլնբ
(
բՐՕէ6Շէ10ՈՈ1Տ1116)
տ
ըն–
տեսական
գիտութեան
գասե բուն
դէմ
կ՝ ե քքէ ,
տբուահ
1
ՂԼ
ա
է
ոէ
ւ
" /՚
տ բա ագրագինե
ր ո լ ա՛հ
Հ ///-
ւաււաբութիւնքէ
միջազգային
վաճառականու­
թեան
գքխաւէէբ դոյասքատճառբ
կբ կազմ Է :
Կքէ տեսնուի
այսէգէս
թէ բարձր
աչիւատա–
վարձերու
քսւղաքա կանո ւթ իւն բ ,
ի
Հարկին
բնդոլնեքի՝
ինքնաբաւ
( &
Աէ&1
–
քհւզԱ6)
երկրի
մբ
մէջ(\3)
,
եւ այգ
ալ՝
վերել
բանաձելուահ
վե րասքաՀ ումնե բ էւվ ,
ո է լ
ր Է լ ամէն
տեգ
ինքնա–
իյաբԼ
ութիւն
մբ կբ
դառնայ
,
գոնէ
ցորքան
այգ
քաղաքականութիւներ
բնդդբկոլահ
չէ
ճարտար ար ո լ ե ս տ ա կ ան ա ց ահ
երկիրներու
ամ–
բոդջութ
Լնէն : Աո անց
այդ
րնդՀ ան բացման
,
աչիւարՀ
սլիտի
չոլչանար
իյնալ
բիրտ
ւոիրա–
սլետութեանբ
տակ
նա իւնական
բայց
սակաւա­
պէտ
ժողուիսւրդնեբու
,
այն օրն ուր ասոնք Հին
քաղաքակրթութիւն
ունեցող
երկիրներու
ան–
Հեռատես
գործակցութեամբ
իրենց
ճարտա–
Փրիտի նոր հրատարակած նշանաւոր ուսում­
նասիրութիւնը՝ «Բրիտանական տագնապը Ի–
գարուն» (
Լ ւ Ե ա ւ ո ք
ձոոսոժ
ՇօԱո
,
Բոոտ,
1931),
ուր բրիտանական տագնապին խորունկ
պատնաոնհրը բացատրուած են :
(13)
ձսէւՄշհւզւ16
երկիր մը այն Է որ
ինք գինքին կը բաւէ հւ պիտի կարենար ի հար­
կին ււ եւ է ներածումէ հրաժարիլ : Ատիկա
վարկած մըն է գոր խաղաղութեան շրջաննե­
րուն գրեթէ անհնար է իրագործել : Ան կ՛են–
թադրէ արդարեւ երկիր մը ուր պիտի տիրէր
ներդաշնակ հաւասարակշռութիւն մը իր եր­
կրագործական , հանքային եւ նարտարարուհս–
տական արտադրութեանց միջեւ : Այդ տեսակ
հաւասարակշռութիւն մը՝ ենթադրելով իսկ որ
կարելի ըլլայ անոր հասնիլ՝ անխուսափելի
կերպով պիտի խգուէբ տնտեսական կեանքի
տինամիգմին հետեւանքով : Այդպէս է ՝ օրինա­
կի համար՝ որ քանի մը փոթորիկ բաւական
պիտի ըլլար որպէս գի ազգային հունձքր վը–
տանգուէր եւ երկիրը ստիսլուէր ուտեստհզէն–
նհր ներածել :
լ։ա բու // ււաէւ/ կան
սալււււահքբ
է1՚
ու
11՚
ս
ի բադս բ–
հահ
ըլլային
՝•
Գ . Ա՝ատնանիշ
պիտի
բնենք
վերջապէս
,
իբր
եզրակացութիւն
,
թէ բարձր
աշխաւոա–
վարձերու
վ՛ա րդապետո
ւթ իւ՛՛.՛բ
ժ եհ բարգա—
լաճլլլթեան
շրջանի
մ րն
է միայն
որ
կրցաւ
Աիացեաք
ք,//.՝՝* ան։լ աւյ մէջ արմատ
ձգեք
եւ
ուռճանաք
•.
Բովանդակ ամերիկեան սիստեմը
յղացուած է մակընթացութեան շարժումով մը
գործելու համար։
Եզան որ զայն
բաղդատեցին
Աքիս
իքքէ թ ի մբ որ կ իյնայ
երբ կանդ առնէ
ել
որուն
կայունոլթիլնր
այնքան
աւելի
մ եհ
է
որքան արադ քաքէ : Գ-ինեբու
անկման
իլրա—
քան չ իւր շրջան կրսքարոլնակէ
ճնշիչ ներգո
բհոլ
թիւն
մբ դորհատէրերուն
Համար։
Ասոնք՝
տյդ
պարագաներուն
աւեքի
ուժով
կբ
ղդան
այն
անսեզմեքի
հաիւքեբբ
որ իրենց
շաՀւսդորհմանց
( 6
ճբ101էք1է10Ո)
վրտյ
կբ հանրանան
(
վարձք,
տուրք , ասքաՀովաղբութիւն,
հանուցում
,
են) :
Ասքաոոզներբ,
իրենց
կողմ էն,
գժբաղդա–
բար
ճիշդ
այդ
պաՀերոլն
կբ յետաձգեն
իրենց
գնումներր
աւեքի
շաՀալէւո
ղինեբէ
օդտոլեքոլ
յոյսով,
և ասիկա
հակառակ ծախսումի համար
իրենց ուղղւած ամենէն ջերմ յորդորներուն) 14)
այն «գրեթէ
ան րն դՀ ատ ա կան
հաիէսլլլմին$>
,
որ
(14)
Կ՚ակնարկենք կրկնապատկուած յ ո ր ­
դորանքներուն նախագահ Հուվըրի, որ սպա­
ռողներու մօտ խնայողութեան ոգւոյն վնռա–
կան հակառակորդ մը ցոյց տուաւ ինքգինքը :
Գաղափարաց նոյն կարգին մէջ , կարելի է նա­
եւ յիշատակել գործագբկութհան մասին Ֆօր–
տի տեսութիւնը։ Հակառակ այժմ տիրող տագ–
•
նապին, ամերիկացի
մեծ արդիւնաբերոդը
չ՛ուզեր իր բանւորներուն աշխատավարձերը
նուազեցնել : Ան կ՚ըսէ թէ կը նախընտրէ իր աշ­
խատաւորներուն մէկ մասը արձակել քան թէ
անոնց ամբողջութիւնը պահել աշխատավար­
ձերն իջեցնելով : Իր աչքին, բանւոր մը որ
անբաւական աշխատավարձ մը կր ստանայ ,
խեղնոլկ սպառող
մըն է, որովհետեւ անոր
վաստակր իր սնունդի պէտքհրուն միայն պիտի
բաւէր : Ան կը յամառի ուրեմն աւելի քիչ թը –
ւով բանւորներ գործածել , բայց զանոնք լ ա յ –
նօրէն վարձատրել ոբպէս զի անոնք կարող ըլ­
լան շարունակել գործարաններէ արտադրը–
ւած աւելի կամ նուագ անհրաժեշտ առար­
կաներ գնել :
Fonds A.R.A.M