ԱՆԱՀԻՏ
ուին
ճաշակներն
ու արուեստները,
-—
Հան­
ճարի
ցոլքերը։
Գեո ա ր ււ ւ ե ս ա ր ին Տպէս
բ ո լ որ
ւս ր ո
Ա
ես սւ–
"
^^՚ՐԸ ՚ ղեր ա դան ց ար ա ա ղր ու. թ ի ւնն Է խաս–՝
գավառ
ու սաեդծագորհ
երեւակայութեան*
Ան
կր պա ա կերա
ցնէ՝
Հր ա շա
լ ի ե ր աս գա լոր ո
Լ
՛
մսե–
րով՝
արու ե ս ւո ա ւլ Է ւո ին
սերք
ին Էու թ՛իւնր
ձայ­
նի,
Գ
ո
յնէ
ո
*
ձեւերու
ներգա
շնակ
ու
խորՀրր՛
դա ւոր թ ր թո ո ւսԴ։ եր ո վ ։ Ար ուեսա ագէա
է աս
որ ոչ միայն
կ ըԱբռնէ
այ դ ս ե ր գա
շ ն ոյ թր եւ
կը թ ա փ ա ն ց է
այղ խորՀրդաւո
րոա թ ե ան–֊– էգե­
րու
ներքին
ճշմա ր ա ութեան
այլ նաեւ
կըր–՛
նայ
մա րւ/ե ա ւոր ել գանոն
ք ։ Երաւ
ունք
ունի
1
քնր իք օ *եէրր1*
ա ր ուեսա
ր սա Հման ել ու իբ­
րեւ
((
Տ
անճարի
երփներանգ
ռո
ԷՔԱ » ՚ Պ է ա ք է
աւելցնել
,
սակայն
,
թէ մար գար
է աշուն
չ
ո
դ է
մր
միայն
կըլ Հնարաւորէ
այդ
ասաուածային
ցոլացումը
։
Առանց
այ դ ա մեն աթ ա փ ան ց ո–
դ իին՝
արուե
սաաղէաը
պիաի
գա ռն ար ր՛ կ
արո ւեսա ասէր
մր
։
Եր ե ւա կայ ութ ի լեն
ինքնին
պաակերա–
ցում
մ
7
է ։ Ո այց
ա ր ո ւես ա ա գէ ա ին մէՀ^
ա
յ Դ
պաա
կերացումը
կարհես
աւելի
ենթակայական
է քան
առարկայական։
Առա
ր կան ե ր ր
կր
գագրին
Հոնլոկ ձեւեր
ու աարաղներ
ր ( լ
ա
լ է
1
Անոնք
կր գա
ռն ան
խօսուն
ու ա ր ա այ այ ա ի չ ,
շնորՀիւ
այն խորհուրդին
դոր ամէն իր
Դ
ա–
ո ե ր ե ւո ւթ ապէս
ա մեն էն ան ա սլա ւո ր ա
կանն
անգամդ
կր հահկկ
իր մէ^ եւ գռր արուե սա ա ֊
ղէաը
Կ
Ա
յ
ա
լ \
ո
Ղ
է
աեսնել
ու
յալանաբերել։
Արուեսաադէաին
եւ իրերուն
մի^եւ
ներքին
դէմ– յանդիմանական
Հ ա դոր ղա կց ութ ի ւ ն մր
կ՚ապաՀովէ
Ա՛յգ
յաջողութիւնը։
՛
Նկար
մր, ուր արու ես ւո լչ
դրած
ր չ լայ
գր ոշսՂ։ իր կաաարելու
թ եան
,
խոր
ի մաս ա
այ
լ
Հ ա ր ա ղա ա
մա ր էէն ա ց ո լմէ։ Է
երեւակայութեան,
այսինքն
երագող
Հողի
ի այն
ամենաթափանց
սլ ր սլա ո ւէա ե ր ո ւ ն ո ր ոնց մով բոլոր
ըղձալի
ա շ–
խարՀն
երր , բոլոր
քնարական
ներդաշնակու­
թիւնն երր չ իրենց
րով անդ ակ
խորՀուրդնե
րո–
վր
է
երանգներովն
ու ն ր բ ո ւ թ ի ւնն ե րո վր
կու՛
ղան
երեւան։
Նկար մր Հրաշ ալի յ այ ա ար արն
Է գինք
յ Ղ
ա
9
Ո
Ղ ա ր ո ւե ս ա ա դ Էաի
Հ ո ղիին*
Այն–
ւււ ե դ կարելի
է կարդալ
Հողե կան
Հսկայ
աշ­
խ ա ր
Հ ՛Օ՛
Ի Ր
ա
մեն ա բ ա ր դ եւ դր եթ է ան ր ս֊
ււչ ա ո մանր ա մա ս* ութ ի ւնն ե րով։
ՀՀի արու ե ս ար
անվախճան
է*
Վր&ի
ս
Ը>
որ կր հնի այդ մա ր մին ր , ա ո ա V
է քան
գրիչը*
Գիրն իսկ "կար
մըն է նախ
քան
բեւեռ
մր կա
/
է
աառ մր
ըլլալը։
՝
հ *
՚ *
քյ՛ուլ
ներուի
մեղ այս շեղումը,
որ
անՀրա–
ժեշա
Է նաեւ
Հալ արուե
ս ա ի
լուսաբանու­
թեան
Հա
մար։
Տարակոյս
չկայ
թ Է Հայ
երեւակայու­
թիւնն
ալ, վառվռուն
ու պատկերալից,
ունե­
ցեր
Է իր
արուեսաներր։
Նոր ու վարկածային
ճշ մար ա ութ
իւն մր
ըսած
չենք
ըլլար
եթէ գիաել
ա ան ք թէ բաս­
մաս ա ուահ եան
աւելի
քան
մի ասա
ուահ եան
կրօններու
մէչ\ է որ աբուեսար
ունեցեր
է եւ
կրնար
ունենալ
աւելի
բ ա դմա գան ու թ ի ւ ն եւ
երւիներանզութիւն
ամէն
սեռի
չդացու
Ահերու»
Ա՝ ե մա կան
երեւակայութիւնը,
երր
այ ա կ ան
ը
գլխաւորաբար,
ս ա Հման ափ ակու
ելով
Լ՛ Հո վայ ի
ա արա մեր ժ ւղա շաամունքին
մէ^ եւ որդե դրե­
լով աեսակ
մըա ր Հ ա մա ր Հ ան ք որ ե է
կենդա­
նի արա այ այ սա ութ եան դէմ
քարի
կամ սլ աս–
ա առի վրայ, շա ա բան
կորսնց
ո ւց
ան շ ուշ ա
սլա ակերն
եր ո
Լ
այն ճոխ
ութ
են էն
որով
օժ -
ա ու ա հ սլէաք
էր ր լ չ ալ իր
Հ եթ ան ո ս ա կան
(
բ ա դմա ս սւ ո ւա
հ ե ան) շրջանին
մ է Հ ։
Յունական
գեղարուե
սաը
ք
որ ա՜յնքան
ղմայլ
ելի
եր ան­
գաւոր
ոււ/ե եր ով է բնորոշո
լած,
ծնունդ
է աս֊
ասւահներու
այն Հսկայ
ու պ ա ա կ ա ռ ե լ ի
կա­
ճառին՝
ուր Հելլէն
սաեդհագորհ
երեւակայու­
թիւնը
իր բարձր
յղացումներն
է
մարանա–
ւորեր։
Հ
ա
մՌ*
ԻԲՐ
ԵԼ
""
էկ Հ ար ադա տ եւ
ինքնու­
րոյն
շառաւիղը
Հնղեւ
ր ոպա կան
մայր–
բուն
ին,
եթէ
չունեցաւ
քոյր
ցեղի
մը՝ Հելլէն
մաքին
1
^
ո
ԻչքԻ
բարձրութիւնն
ու յդացքի
խորու­
թիւնը,
կրցաւ
սակայն
ինքն
ալ աւելի
երկար
ա ս։ են պաՀել
իր բնաաուր
ընդունակութիւնը
խոյս
աալու
ղոյներու
ա ա դա կա
չի
մի օր ին ա -
կութենէն։
՚
ԲրիսաոնՀութիւնն
որ
սեմա­
կան
մի ա պա շա ա կան
բունէն
էր իր
հաղուԱե
առեր,
ի ր յադթ ան ակներուն
Հեա
կրօնական՛
բարոյական
դ ե ան ին վրայ,
ունեցաւ
նաեւ իր
պարաութ
իւններր
դեգաղի
աակ ան մար ղի"
ՎՐ
ա
յւ
Ի^՚՚էպէ"
Հնդեւրոպական
այլ
ցեդերու
նաեւ
Հայկական
իրականութեան
մէի
Գիաենք
թէ
Արեւմուաքի
մէ1
Հեթանոս
Ելլագային
յաՀորղեց
քրիսաոնեայ
իաալիան։
Fonds A.R.A.M