ԱՆԱՀԻՏ
85
՜
^ՍԼՅ
Ա
-
ՐԶԻնԸ
եհ ԱւյԵտւԻ
Ր
՜
ոԻՐսւստսնն"
« . . •
Կատարեցի գամենայի Կուսատանս ի Ռ. եւ ի ԼԴ.
ամին, ի քաղաքն Ո Ր կոչի Համիթ
ի հայրապե
տութեան Հայոց Տ եառն Տեր Առաքեյիէւ ( * ) , ի Ս.
Աթոռոյն Էջւ1իածնի))։
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ
ԱՒԵՏԱՐԱՆԻ
Նսլաաակս
չէ
եւ ձեռնՀասութենկ
ս վեր
է
դիանա
կան
վերլուհուէքն
ընել
Հին
դարերու
Հ
ա
յ
վրձինին։
Կ՛՛ուզեմ
միայն
լոյս
աշխարՀին
ա
ւան
գել
գեղարուեստասէրի
մր
թռուցիկ
Աք սլա
լորութ
ի լեներն
ու խոր
Հրդածութի
ւնն երր
զորս
այս
աողերր
գրողը
ունեցեր
է
յաճախ
մեր
նախնեաց
ման
ր ան կա
ր չա կան
Հանճարին
Հանդէպ։
Այս
Հանճարի
ամբողջական
յղացումը
ք
արուեստ
ին
բոլոր
Հետաքրքրաշարժ
սլկսպի֊
սութիւններով,
րոլոր
ինքնայատուկ
ճաոա–
գայթուս%երով
9
դուք
կրնաք
գտնել
մեր
Հին
ձեոագիր
աւետարաններուն
մէչ
րնդՀանրա–
սլէս։
Յաճախ
«
ամենալի
ք– ուր աստ
ան քներ
են
արդարեւ
անոնք
ք
որ
դարեր
ու մաշող
ու
քայ
քայող
ժանի
քներ
ուն
դէմ
կրցեր
են
րոլոր
ո֊
վին
անվթար
պաՀել
ու պա
Հ սլան ել
Հայ
գե
ղարուեստի
այդ
թ ան կ ա գի ն րե կ որն երր
կամ
նմոյշներր։
Սովորական
գիրքեր
չեն
եւ
ո չ
իսկ
դիրքեր
են
անոնք։
Ա՚-ելի՝
խորհրդաւոր
եւ
երբեմն
ալ Հրաշագործ
ոգիի
մր
թանձրա
ցումներն
են անոնք,
որոնց
Հանդէպ
Հայ
բա–
րե պա
շաութ
ի ւ ն ր կր տածէ
մասնաւոր
գուր
գուրանք^
ակնածանք
ու Հաւատք։
Հայ
դի
լ
՜
ցաղներու
նման
անոնք
ալ
ունին
իրենց
Հրա
շ ա պ ա տ ո ւ մ
գրոյցներր
։
Համբերատար
ու
ներՀ
այեցող
Հոգի
մր,
ներ գա
շ ն ակութ
եան
սիրաՀար
սիրտ
մր ,
վառ
ու ստեղծագործ
երեւակայութիւն
մր
է
Համա֊
( * )
Վ ա դ արշապաւոեցի Գրիգոր ժր. կաԹո.
դիկոսի կոդւ1է ՆշանակուաՑո երկ ու
աթոոա–
կիցՂւեըկն
մէկը՝
որ է^ւքիածնի գ ի ւ ո է ն է ր ։
գրող
միտք
մր յաջողեր
են յաճախ
այգ
ման
րանկարներուն
մէչ
գնել
այնպիսի
տաք
շունչ
ո
Հ
ը
է
կենդանի
աւիւն
մր՝
որ
անխարդախօրէն
թարգմաներ
են զանոնք
ոգեւորող
Խ
որՀուրդր։
Այդ
ԽորՀուրգր
(
ագՏէհ^),
թէեւ
ր ս ա
ինք
եան
անանձնական,
կր կրէ
սակայն
գրոշմր
զանոնք
արտադրոգ
խ ո ր Հր գ ա ն
շ ան ապա
շտ
(
տ^աեօ1ւՏէ€)
Հ՚՚ԳԻԻ*՛։
Վասն
գի
արուեստը
ճշմարիտ
արտայայտութիւնն
է
այն
սերտ
առն
չութ
եան
՚
որով
բնու թի ւնն ու մա ր զկայ
ին
Նոր
կր գործակցին
իրարու։
Երագող
միաքը
9
աւելի
կամ
պա
կաս
չափով,
մի շա
ալ
ունե
ցեր
է այդ արուեստը
(
երագն
ը լլալով
ար ծ ա ե -
թոիչ
երեւակայութեան
դիւտարար
խուզար
կութիւնը
բն
ութ
եան
ճոխ
ու
թ ա ք ուն
գան
ձարանին
*
քէէ\։
Գեղեցկին
Հրապոյրր
եւ ապա
գեղեցկու
թեան
ճաշակը
Հ ա ս ա ր ա կ ա ց
են
ամէն
ժ ալո
վս ւրղներու։
Անոնք
աւելի
Հին են
քան
կրօ
նական
գգացումր
կամ
անոր
չավ։
Հ ի ն ։
Անոնց
ակնաղբիւրը
գուցէ
պէտք
է փնտոել
ոեոային
րնտրութ
եան
մէչ
։
Գեղ եցկու
թ ե ան
ճաշակն
է
որ
իր կարգին՝
ծնունդ
է տուեր
ար *՛
ւ
ե ս ա ին
,
գեղարուեստին։
Այ ղ արուեստ
ր Ակն ք ան
ա–
ւելի
է զարգացեր
ք
բովանդակալից
է
դարձեր
ու կ ա տ ա ր ե լ ա գոր ծուեր,
որքան
գե
ղ ա գ ի տ ա ֊
կան
գգացուէէներր
աւելի
են
փափկացեր,
նրբացեր
ու բիւրեղացեր
եւ
գ ե ղ ա գ ի տ ա կ ա ն
րմբոնուե%երը
աւելի
մշակուեր
դ
Ը
սո
լայներ
ու
խորացեր։
Սիէ\ա
վայ
բն
ալ
ք
իր բոլոր
հղանա֊
կաւորու
է/ե եր ո վ,
ո ւ յ ն կախարդական
ազդակն
Է՝ որուն
բարսմունքի
անդիմադրելի
մադնի֊,
սացումին
տակ
ան Հր աժեշտօրէն
կր
հիահան֊
Fonds A.R.A.M