108
ԱՆԱՀԻՏ
֊
քէԼ*
Վ է
ա
ի
ս
Հերոս
Ա
տեղ մր Պոտլէրի
աո զեր
կը –(ք՛շէ,
ոլ
րէւ
աեղ մր էր գրքերը
(
Փեթրո–
սի ուս, Տիքընս,
Տարուի՛ս,
Լէոն
Կոթիէ,
եւս,՝)
ծախելու
դժնդակ
Հարկիս
մէջ ղանուիլր
կր
պատմէ,
ինչ որ ա յ գ աղուն
մէԼ մ ա ա ւ ո ր ա կ ա ն
պ ա տ ա ն ի ի
անցեալ
մր ենթադրել
կուաայ,
բայց
Հեղինակը
բնաւ
շեշաած
չէ այդ
գի
–՝
Ը,
այգ
տիպարին
Հոգեբանութեան
Հիմնական
գիծը չէ դարձուցած
ղայն։
Գրական
ձիրք ու­
նեցողէ
արուեստագէտի
Հողիով
օժտուած,
դե­
ղեց կութ
իւն
ստեղծ
ելու
Համար
ծնած
պատա­
նի մը, որբանուորի
տաժանելի
կեանքին
կը
դատապարտուի
եւ չի ասկար,
չի
յաԼոդիր,
կ՚իյնայ,
կը փճանայ,
—
ղեդեցիկ
է, ան ա ո ար -
կեչի, սր տայ ոյ դ , եւ անոր պա ր տ ո ւ թ ե ան իսկ
մէԼ՝
թշուա
ռութ
ի ւնն է որ ղղուելի
է եւ ոչ
ինք։
Այդպիսի
էակներու
Համար,
բնական է,
գեղեցիկ
նոյն իսկ ու սրտաշարժ*
որ
չկարե­
նան
դ ր ա մ վաստկի
լ , անոնք
ուր ի շ
Հարստու­
թիւն
ունին
9
որ ա մեն էն թան կա դինն է Հա­
րը ս տ ո ւթի ւնն ե ր ո ւն ։ ք–այց այս վ է պին
Հերոսն
ատի կա չէ
է
ան բ ա ն մը չէ
9
Ք
ո լ
Ր լ \
ս*
Ը֊
1
է» եւ
ատոր
Համար
վեր Լ ի վեր
Լոյ իր ձախ
սղում­
ներ ուն մշտա կան կ ր կն ո ւթ ի ւն ր
զ ի
֊՛՛
Ք
աւելի
Հակակրելի
կը դարձը նէ քան իրեն դէմ մո֊
լ եզնոդ
թշուաոութ
իւն
ր ։ I
1
սկ
ե ր կբ ո ր դ ու մե­
ծագոյն
ս
խալը
,
Հ ոն է երբ Որ բուն
ի այղ ղո–
Հը կը գարձընէ
դա Հիճ մը եւ ապիրատ
ժ՚ը
։
Մ այրը, է ա ր չ ար ան ք էն մաշած ու Հատած
,
կր
մեռնի
յետին
թշուաոութ
ե ան մ ԷԼ , ղայն թա ֊
դ ե լու
Հ ա մա ր իսկ գ ր ա մ չկայ,
ան դր ան ի կ որ­
դին իր գրքերուն
մնացորդը
կր տ ա ն ի կր ծա–
խել
,
//
5
ֆր անք կը ճարէ ատով,
բայց փո–
խ ա ն ա կ
տուն
դաոնալու՝
ւիոդոցի
կնիկներու
Հեա
կապելայի
մըմէ ջ կ երթայ
խմել ուղի -
նուխալ,
դ ր ա մր ամբոդԼ
Հոտ կր Հալի,
կնիկ­
ները
քթին
խնդալ ով ղին ք կը ձգեն
կ՝ ե ր ֊
թան,
խելացնոր,
կատղած, կր խորՀի
(
Գ
Ի
Հ
ա
Ր
Է, ուշ ա ա ե ն՝)գէմը
ելած
ունեւոր
անցորդ
մր
սպաննել
դրամը
կողոպտելու
Համար,
ատոր
ալ չի լաԼողիր,
վասն
ղի ճիշտ այդ
րոպէին
ո ւրի շ տեղէ
եկած
զ ն ղա կ մր այդ ան ց ո ր դ ր
գ ե տ ի ն կը տապալէ*
բայց
զայն
կողոպտելու
տեղ
ոտքով
Հ արուած
մր կուաայ
անոր
ղի ա–
կին ուկ երթայ
փողոցի
մր վր այէն
անցնող
կ ա մա ր ջ ի մը տակ
կծկտիլ
անտուն
թափա­
ռականներու
մէԼ աեղր
։
Հոն կիսան
ու աղ դե­
տին
փռուած
ս՚դԼԻկ
"՛՛
Ը
կը
Գ
տս
է^
Ղ
"
Ր
Կը
բռնաբարէ,
կրյափշտակէ
անոր
ծոցէն
ինկած
դրամապանակը,
որուն մէջ ( ի
՜
ս
լ
Հ ա կա սու՛
թիւն
գիշերր
դուրսը
մնաց ա ծ այդ
ողորմելի
աղ Լ կան մօտ լեցուն
դ ր ա մ ա պ ա ն ա կ ի մըգո­
յութիւնը
,..)
արժ է քաւոր
դ ր ա մա թ դթ ե ր կը
գանէ, եւ աա էանց մով՝
մայրն ու տուն
ր
բոլո­
րովին
մոռցած՝
Հե աե ւե ա լ առտուն
կ ելլէ կը
նետուի
շ ո գ ե կ ա ռ ք մը եւ Փարիզ
կ՝ երթ այ՝
երեւակայելով
որ Հոն բաղդը
իրեն
աւելի
բարեացակամ
պիաի
ըլլայ
.,,։
Այս
Հրէշային
վախճանին
յանղեցուցած
է
Որբունի
իրՀերոսը,
Հաւանօրէն
թշուառու­
թեան
անբարոյացուցիչ
ագղեցութիւնր
պատ­
կերացնելու
եւ այղ ղերաղոյն
անկման
մէջ
ինկողն
իբր ղոՀ եւ թ շուաոութ
ի ւնն իբր դ ա–
Հիճ ներկալացնելու
Համար։
Բայց
ընթեըցո^
ղիս
զզուանքը
այլ եւս ին կողին է որ
կ՚ուղ­
ղուի
միայն, այդ աստիճանի
անկման
կարող
մէկը
արժանի
չէ արդէն
ապրելու։
Բուն դո֊
Հը, այդ գործին
մէԼ,
Հեղինակին
զմայլելի
տ ա ղ ա ն դ ն է, որ Հողե բ ա ն ա կան այդ կրկն ակ
մեծ
սխալներուն
պատճառով,
չէ յա
Լողած՝
Հակառակ
վէպին
մէԼ ծայրէ
ծայր՝
մ ա ն ա ւ ա ն դ
ա ո ա Լին մա սերուն
մէԼ՝
յայանուող
աոաԼնա–
կարղ
չաակութ
իւննե
բու
իրականացնել
այն
սարսռեցուցիչ,
Հ զօր ու աղն
իւ վէպը որ կա­
րելի էր եւ որուն
քովէն
անցած է,
սքանչելի
Հատուածներ
միայն տա ք ով ան կից
անտրա­
մաբանական
ամբողջութեան
մը ՚ ^ Է Լ *
Ո
Ր
աղեդ
վերջաւորութեան
մը կը յ
անդի։
Լեղուն՝
այս վէպին
մէջ՝
մաքուր
է, կո­
կիկ,
ճշգբ է ա, մերթ
փ
ո
ք ր ի կ
սաքթաքումնե–
րով, որ սա կաւաթի
ւ են եւ յ ա Լոր դ գործ
ե
բու
մէջ
անշուշտ
բոլորովին
կ
անՀետանան։
Ո ր բուն
ի իր վէպը
անուանած
է
փ ո ր ձ ը ,
որ ենթ ա տիտղոսն
է ընդՀանուր
վ երն ապրի
^Ը
Հ ա | ԼԱ Օ" Ո Լ Ա ւ ծ Ն ե ՝ բ ը,
ուրեմն
աոաջին Հա­
տորն է շարքի
մըղոր ծրաղրած
է եւ
որուն
րն դՀ անուր
տիտղոսը
ենթ ադրել
կո լ տ այ թէ
աղէտէն
չորս
Հովերուն
ցրուած
թ՚րքաՀայու–
թ եան բ ե կորն եր ուն աո ամն է որ պիաի
ԳԸԼ՜
խ ա ւ ո ր ա պ է ս իր այլ ելայլ երեսներով
պատ­
կերացնէ
։
Այ ս երիտասարդ
Հեղինակը,
որ իր աոա­
ջին
գործին
ինչ ինչ էջերուն
մէջ
վարպետի
յա ակ ո ւ թի
ւնն եր
եր եւ ան
բ եր ա ծ է
ք
որ օժ­
տուած է սուր ու վ/ավաւկ
գմայլելի
ղ ղ այ -
նութ եա մբ մը ել ունի
արդէն
իր
սեւիական
ինքնադրոշմ
ոճը, պիտի տայ անշուշտ
մեզի
Fonds A.R.A.M