ԱՆԱՀԻՏ
1 0 7
Ր էր
ո լ
կր կնճռոտէր
որ յ անկարծ,
մտածում­
ներու
պոոթկումէ
մր ընղնշմարելով
պատաս­
խան
ատւոլթ
իւնս,
ինչպէս
խաւարին
մէչ գոր­
ծուող
ոճիրը՝
նշմարուահ
կայծակին
ակըն–
թարթ
մը տեւող
լուսաւորումէն,
դէմքս թե­
ւերուս
մէչ կը ծածկէի,
ԸԱայ
ալքերուս
մէչ
փայլող
արցունքները,
րլլայ
յանցաւորի
ա–
մօթ ապարտ
դէմքս
պահելու
Համար,
ի"ք֊
ղինքս
կը նախատէ
ի, կ՚անիծէի,
կ՚ատէի
եւ
դ ե ռ Հ ա կ ա ռ ա կ այս մեղմացուցիչ
միջոցնե­
րուն, այդ ղ իմա ղր ող պատկերր
չղոՀանա
չ ո վ
իր նուաստացուցիչ
արար քէն,
Հ ե ա դ Հ ե տ է ա֊
֊ –
ե լ ի ու աւելի
մեծնալով՝
կատղած
Հրէշի
մը
պէս կ ելլէր կը կանգնէր
սենեակին
մէԼ ղրտ–
նուող
սեղանին
վրայ ու կոկորդը
պատոելու
աստիճան
կը պոռար։
Աղատելու
Համար այս
աՀաւոր
տեսիլքներէն
՝
մէկ ոստումով
կր
ցատկէի
տեղէս
ու կր մանէի
անկողին՝
ուր
տակաւին
երկար
ժամանակ
չա ր չա ր ո ւ ել է
ետք,
թմր ած մար մին ով կը կ որսնցն
էի
ցո՛­
րեկուան
կեանքի
խժ դժ ութ
ի ւնն երու
դիտակ՛
ցութ
իւնը
գի շեր ուան քունին
մէչ , որ յ աճա
խ
կը վխ տ ար երջանիկ
եր աղն եր ով որ ոնց ես
մի ա մտ օր էն կը
ժպտէին.»։
Փոքրիկ
ընտանիք
մրն են, Հայրերնին
ա -
րիւն
ոտ փոթ որ ի կին մէչ կորա
ծ,
երկու
դե­
ռ ա տ ի տ զ ա ք եւ աղ^իկ
մը իրենց
մօր
Հետ՝
միս մին ակ օ տ ա ր
Հողի
վրայ,
կեանքի
պայքա­
րին մէչ ան օդն ակ ան ու աննեցուկ
մոլոր ած .
մեր
երէկուան
Հաւաքական
յոյսերն
ու
խոր֊
աակուսսերր,
մեր ժողովրդին
ու
Հայրենիքին
արդի
կացութիւնր,
գաղութներու
ընդՀանար
պ ա տ կ ե ր ը
՝
տեղ չեն բռներ
այղ վէպին մէչ,
կր
ղգացուին
միայն իբր աներեւոյթ
ու տի -
բակ ան խորք
մըայղ միակ
ընտանիքի
մը
չար
չ արանքին
պատ
մութ եան , որ ա ւ/՝ր ո դ 9
վէպը
կր կագմէ։
Սիր
ո
յ
դրուաղնե
ր,
մեչո֊
առա
մական
դէպքեր,
Հա կամար տ
Հոսանքնե­
րու
բաղխում,
ն կա ր ա դի րն եր ո լ
Հ ա կա ղր ու֊
թիլն՝
չենք
գտներ
Հոն։ Պարդ, չոր
պատկե­
րացումն
է չորս
խեղճ
էակներու
որ
աղքա­
տութեան
մէչ կր վւտտին,
կր մաքառին
անոր
դէմ եւ չեն յազողի
ր ։
Ի՛նչքան
ապդեցիկ
է
սակայն
այրս գան ու միշտ
կենդանի
նկարա­
գրութիւնն
այդ անղօր
պ ա յ ք ա
ք
ի ն ։ Ո ր բ ո ւն ի
լաւ
վիպող
է, եւ խորքին
մէ^
բանաստեղծ,
ան
ունի
նուրբ
դիտողութեան
կարողութիւն,
իրերն
ու մարղիկր
ցայւոուն
նկարումով
ցոյց
տալու
շնորՀք,
դէպքերն
ուժեղ
ու
Հակիրճ
ձեւով պ արգելու
ձիրք,
սիրուն
Համեղ
Հեգ­
նութիւն
մը՝ գուն ադե ղ, Հոծ, տրոփուն
քնարեր­
գութեան
մր Հետ, որ վիպումին
արագութիւ­
նր
երբեք
չի ծանրացներ
այ
լ
գայն կր
դար֊
ձրնէ
աւելի
կենդան
ի,
տպաւորի
չ ու
յան֊
Կ
սւ
&
Ւ1՛
Այս
Ր
ո
լոր
թանկագին
յ ատկութիւնն
ե րով՛
Ո ր բուն
ի ի վէպը
գլուխ֊
դո րծ ո ց մր կրնար
ը լ ­
լա
լ, եթէ
Հ ե ղ ին ա կ ը
Հո դ ե բան ական
երկու
ծանր
սխալ
գործ ած չըԼլար
որ գայն կ եղծա­
նես ու վերչին
մասին
մէչ մանաւանդ
յաոա^
կը
բերեն
Հ եղին ա կին
ու գա ծին
ճիշտ
Հակա­
ռակ
տպաւորութիւնը։
Վէպին
ղլխ ա ւոր Հե­
րոսը
է
այդ չքաւոր
այրի
կն ոչ ան դ ր ան ի կ գա­
ւակը, որ Հ այ ր ի կի դեր պէտք է կատարէ
աքդ
ան տ էր
րն տանիքին,
ապիկար
մըն է, որ
միշտ
չանքեր
մր կ րնէ իր ա շ խ ա տ ա ն ք ո վ
ի -
րեններուն
նեցուկ
Հանդիսանալու,
բայց
միշտ
ալ կը ձախողի,
մինչեւ
որ կր խրի
վեր՛ջնա­
կան
քստմնելի
ան կումի
մր մէչ ։ թ
շուաոու–
թեան
դէմ պայքարին
մէ չ է որ լ ա ւ ա
գոյն
կերպով
կը յ այ անուի
մարդուն
բարոյական
ուժր,
անոր
գերագոյն
առաքինութիւնը,
ին չ
դե դե ց ի կ է մա ր ո ը որ մաքուր
կր մնայ
ծայ­
րագոյն
աղքատութեան
մէչ եւ որ իր ան–
վՀատ
ճիգով
կր յաղթէ
վ ե ր ջ ա պ է ս
անոր։
Ին չո*ւ Ո ր բուն
ի ն ա խ րն տր ած
չըլլա
ր
այդպի­
սի
տ ի պա
ր մր , որ ուն պէս փ ա՛՛ ոք
Աստուծոյ՝
մեր
ցեղր շ ա տ տուած
է եւ այսօր
ի ս կ մեր
դաղոլթներուն
մէչ կուտայ
մեծ թ իլով,
ո–
րովՀ ե տեւ եթէ մոլորողներ,
փշրուողներէ
սու
ա
ղողներ,
կորչողներ
կան ա ւ ա ղ
Էր°Քւ շ ա տ
աւելի
բաղմաթիւ
են մեր այժմեան
դաղոլթ–
ներուն
մէչ այն երիտասարդներր
որ
իրենց
ա շ խ ա տ ա ն ք ո վ նոր կեանք
մր ստեղծած,
գիրք
մր շինած,
ապագայ
մըապաՀովահ
են։ Ըստ
իս՝ այգ էր որ պէ ա ք էր ի վեր
Հանել
վէպի
մը
մէ ք , ուր ա ղ ք ա տ ո ւ թ ե ան ա մր ո ղ չ գա
էլր ո ւ -
րութիւնը
ն ո ր Էն՝ կարելի
Էր ց ոյ ց տալ,
բալց
անոր
Հակադրելով
անայլայլ
աղնւութիւն
ու
ան վ Հ ա տ ք աչ ո ւ թի ւ ն ո ւն ե ց ո ղ
մա րղուն
յաղ–
թ ական
նկարագիրը։
կամ՝
եթէ
/
Արբունի
կ ոլգէր
ցոյց տալ տիպար
մր որ շա Հեղ ան ու
յուղիչ
է որովՀետեւ
անկարւ»ղ
է իր
ուժերէն
վեր
պայքարի
մր՝ իրեն
անծանօթ,
խորթ ու
օ տ ա ր
մի 9 ա վ այ րի մը մէչ , կրնար
գէթ իր
Հեր ոսին տ ալ երագողի,
ր անա ստեղծ
ի
Հոդի
մր , ին չ որ պիտի
չքմեղացնէր
անոր
ապի­
կար
ո
լթ
ի ւ ն ր թ շոլ աոութ ե ան ո էժ՛ պ այ ք ս՛ ր ին
Fonds A.R.A.M