ԱՆԱՀԻՏ
103
քան
ինչ որ եղած
է ցարդ,
ինչպէս
որ կան կեանքին
մէԼ Հայ
ցեղին
բերած
բաժի–
Հա/ոց
Հ ա մա ր
Հարկ
կայ
թ՛ուրքերու
Հին ՛եր, ասիկա
շ ա տ բ "րգ ու մեծապէս
շաՀեկան
ու նոր գրականութեան
աքասին
աւելի
մօտիկ
Հարց
մըն Է, որով
պիաի գ բ ա գիմ
ԱՆ սւ 1)ր է"/՛
տեղ
եկութ
իւն
ստանալու
Համար
րնել
աւելի
յաջորդ
թիլերէն
մէկուն
մէչ, Ֆ ո ւ ա ա " ( է յ ի
մեթոտիկ
ու յարատեւ
Լանքեր
քան ինչ որ յօդուածներու
շարքին
ամբողջական
երելու֊
փորձուած
է,ցայսօր
Լեւ. գիտենք
որ թ՛ուրքաց
մէն
յետոյ։
կողմէն
գրեթէ
ոչինչ
եղած է
մինչեւ
Հիմայ,
ու մեր կողմէն,
քժէբզի
պա
շե ան
ի
գործէն
դուրս,
քի չ
բան՝)։ Այգ ա ք թ ի ւ
՚
Բէօւի
ր ի ւ լ ի ւ ֊
դատէ
Ֆ ո ւ ա տ պէյ, Օսմանեան
Հա մալս
ա ր ա ֊
նի
թուրք
գրականութեան
պատմութեան
ու֊
Մեր ար տ աո ա Հ ման եան դրական
նորա֊
սուցիչ,
որ արդէն
4922
րն
Պոլսոյ
«
Տարիւլ–
գոյն
ամենէն
գեղեցիկ
ա ր տ ագր ո լ թ ի ւնն ե ր էն
ֆունոլն
է տ է պ ի ա թ
Ֆաքիլլթ
էսի
Մէճմուա–
մին ալ, թ՛որգոմ
արքեպսկ.
Գուշակեանի
ըն–
սը»
Հանդէսին
մէչ շարք
մր յօդոլ
ածնե
բ Հրա֊
դարձակ
յ օ գոլա
ծ ա շարքն
է իր վարպետ
ին՝
տարական
էր
Հ ա յ ոլթուրք
գրականութեանց
Եղիշէ
Գուրեան
Սրբազանի
կեանքին
ու
իրարու
վրայ
ունեցած
աղդեցութ
եան մասին,
գործին
վրայ։
Անիկա
երեւցաւ
Եգիպ տոսի
Այւ ե՜լ.
յօդուածներ
որոնց
Հայերէ՛ս
թ ա ր գմանո
ւ թ՛ի լ–
օրաթերթին
մէշ՝,
բայց
լ ի ա կ ա տ ա ր
ուսա
Ան ա -
նբ
երեւցած
են
կ ա ա ա
մա
ր 111
թերթին
՛՛
ԷԼ,
սիրոլթ
իւն
մրն է, որ պէտք
է ե ր ե լ այ ել ա՛ս­
ն ո յ ն
նիւթին
վրայ
վերսկսած
է սւալ
միեւնոյն
շուշտ
պիտի
երելայ
Հատորի
ձեւով։
՚
Բ ի չ ան­
բովանդակութեամբ
յօդուածներ
X,
ա
ք Ժ Ո Լ
ձին ։ գ ա մ մեր մէչ\
անձնաւորութիւն
մր
;
եւ այն^
Ֆ ո ւ ա տ պէյ իբր մեկնակէտ
կ՚առնէ
Հայոց
պիսի
բ ա ր դ ու ճոխ անձնաւորութիւն
մր ի ն չ ֊
ժողովբղական
երդերուն
ու միջնադարեան
պ է ս է Գուրեան
սրրաղանր.
ուս ո ւ Լա ա ո ի ր ու ած
աշուղական
կամ
աշուղաձել
բանաստեղծու–
է այնքան
բազմակողմանի
խորաթավ,անցու
թեանց
ն ուի ր ո լա ծ ի մ ֆ ր անսեր
էն Հատորներս.,
ան կո ղւքԱ ա կա
լ
րմբռն
ո ղոլթ
ե ա մբ եւ
արտա–
որոնցմէ
գլխաւորապէս
կր էս ո ս սւ ո վան
ի ճանչ–
/
այ սալած
այնքան
նրբութեամբ,
ճշգու–
ցած
ըլլալ
Հայ բան աս տ ե զծ ութ
ի ւ ն ր, եւ կր
թեամ^ւ
ու Հրապոյրով,
ինչքան
յաջողած
յալտարարէ
ա ն գ ա մ մր ելս թէ այդ Հատոր–
է րնել
թ՛որգոմ
սրբազան
իր այս գործին
֊.
էշՀ։
ներոլ
ընթերցումը
գինքն
այն եգրակացու–
Խ ր ի մե ան
ի ն ուի ր ա ծ իր գիրվ՚ԼՀ՝
պաշտումի
թեան
Հասցուցած
է որ Հայ բանաստեղծու–
խանդավառ
ե ր գ
մրն էր, ուր կուռք
կամ խոր -
թիւնր
պ ա ր զ ա պ է ս
Հետեւողութիւն
մրն է
Հ րր
ղան
շան
դարձած
մեծ անձնաւորութիւն
մը
թրքականին
(\)։
Իր յօդուածներուն
Հիմքը
Հեռուէն,
առանց
անոր
ա •/՛բողք
անձին
ու
կազմող
այգ տիրական
գաղավւարը
սխալ
է,
Գ ՚ ՚ ր ձ ի * ՛
վերլուծման,
կր տարփողուէր
քան կր
սխալ գոր Ֆ ո ւ ա տ պէյ թերեւս
չպիտի
գոր–
բացատրուէր։
Այս ուսումնասիրութեան
մէչ,
ծէր,
եթէ
Հայոց
ամբողչ\
Հին ու նոր Հեղինակը
ոչ
միայն
կը վւաոաբան
է\ այլ
գրականութեան
եւ
անոնց
բ ո վ ա ն դ ա կ
տ ա ր ր առ տ ա ր ր կը վերլոլծէ
անձնաւորու–
մշակոյթին
այլազան
ձեւերոլն
արտայայտու–
թիւնը
զոր կր սիրէ,
բայց
զոր կր
ճանշնա/
թեանց
ծանօթ
եղած ել ն ո յ ն իսկ եթէ գ է թ շ ա տ մօտէն,
եւ անոր
մեծ յ ա տ կութ
ի ւնն ե–
իմ այղ
Հ ա ւ ա ք ա ծ ուն երս
ուշադրութ
ե ամբ
բուն Հետ կ ուրուագծ
է նա ե լ .
—
ի՜նչքան
փափ–
կարղացած
ու անոնցմէ
ոմանց
ինչ
ինչ պատ–
կութեամր
բայց ել պարկեշտօրէն,
արդարս,
կերն
եր ուն կամ բացատրութեանց
վրայ
կանգ
մտօրէն
անոր
այս կամ
ա յ ն մարգին
մէչ
առնելու
տեղ
անոնց
ամբողջն
ինքնայա–
թ" ֊ լ ո ւ թ ի ւնն ե ր ը , որ նորկն
իր յատկոլթե
անց
տուկ
ոգին,
մտայնութիւնն
ու ոճն րմբոնել
չափազանցումէն
կամ անպատշաճ
գետնի
է ա ն ա ց ահ
ըլլար։
թ՛է Հայ ցեղը
երբ ու Վր այ կիրարկումէն
յ առա չ կուղ ան ,
ի՞նչքան
ատեն
եւ
ի՛նչ
չ ա փ ո վ կրած է իր
Բաց ի իր վերլուծական
ճարտարոլթե֊
մշակոյթին,
լ ե զ ո ւ ի ն ,
բարքերուն
մ է չ թուրք
նէՆ,
անձնաւորութեան
մը
Հոգւոյն
ու
նկա–
ցեղերու
ազղեցութիւնր
եւ թէ այգ ազգեցոլ–
րադրին
էական
ծալքերուն
մէչ
թափանցելու
թիւնը
ի՞նչքան
տեղ կը բոն է մերմշակոյթին
կարողութենէն,
զոր
թ՛որգոմ
սրբազան
ցոյց
մէկ
մասին
մէչ, թէ ի փոխարէն
ի՛նչ
եղած է տուած
է այս գործին
մէչ, ան Հոն ի /ա/տ
թուրք
մտաւոր
ու մանաւանդ
ղ ե ղ արուեստս,֊
բերած
է նաեւ
արտայայտութեանճոխութիւն
Fonds A.R.A.M