102
ԱՆԱՀԻՏ
Թ է ր գ է պ ա շ ե ա ն
գ ե ր ա պայ
ծ առի
*
|)իւսուլի
էս
եր կրորգ
Հաաորը
(
յւփւդուլիի ան դ֊ լ» ա դ ա ո օ ա -
կ անը)
/ 20
էԼով
ս աուար
գ է ր ք մ"*" է*
որուն
րն թ եր ց ո ւմր գ է ս կր Հ ա ս ա ա ա է ու կ
՚
ա մր
ացնէ
այն
ս քան Լա ց ման մէ ^ որով
խ օ ս ե ո այ
առա֊
Լէն
Հատ
որ է Ն վրայ։
Այո՝, Հոս աչ կր
գանենք
Նոյն
րագմակուաակ
շ ե՜դ ումեերր
բուն
նէ լ ֊
թէն,
ամբոդԼութ
ե ան բ ա ղմաբար
գոլ թ է ւնն ու
ցր ուա ծութ
էլն
ր
ք
բայց
այ դ թ ե րոլթ է
լններն
է ս կ ուրէշ
կերպ
կ* երեւան
ու թերեւս
կր
գ ա գ ր է ն
թերութէլն
րլլալէ
ք
երբ
կ՛ըմբռնես
Հ ե ղ էն ա կ էն
բուն գէ աա լոր ութէ
ւնը
,
որ
մի՛­
մէ այն էհէւգուլէ
է
գործն
ուսումնասիրել
չէ
ք
այլ
անոր Հեա, անոր
շուրԼ,
անոր
Համեմա–
ա ութե ամբ, ուսումն ա ս է րե
լ ա մ լ՛ ո դ Լ մա ր ղ կա­
յ է ն մէ ս ա է ք ա կան ութ է ւ ն ը էբր Հոգեկան
մեծ
շ արմում
ւքը եւ էբր գ ր ա կան
որ ո շ ու
էյ որ
արա
այ այ ա ո ւթ ե ան ձեւ մը, թէ
պարսկական,
թէ
Հ ն ղկա կան , թէ՝ եբրայական,
&
է ՝ արա­
րակ ան, թէ
Հայկական
ե՜ւթէ՛
ե ւ ր ո պ ա կ ա ն
մէ^ն ագար եան
շր Լ անէ
մէ սա է ք ա կան
կամ
մէսաէք
ա շուն
Լ
ար աա գրութեանց
բ ա ղղա ֊
ա ա կան
ուսունՂւասէրութ
է ւ ն ը, յ ա ա կան շա կան
կա որնե ր ո լ բ ա գ մ ա թ է ւ
մէԼբեր ուս%երով
\
ո
~
րոնց
մեծ մասը Հայ լ ե ղուով
ա ո ա 9 էն ան գա մ
թարգմանուած
Հ
Լեր են), պա ա մա կ ան ,
Հոգե­
բ ա ն ա կ ա ն , ասա ոլածաբան
ա կան
գ
գեղեցկաղէ՛
աա կան
մեկնութէւններով։
Ա աբղկայէն
Հո֊
ղի՛ն
աէեղ
ե ր ա կան
Հոգւոյն
Հ եա
Հաղորդակ–
ց ութեան
դնոդ
մաաւոր
մե ծ ա գոյն
շարժման
ու
անոր
այ լ ա գ ա ն
բարձրագոյն
արա
այ այ -
աո
ւթ ե անց
վրայ
Հ ան ր ա գէ ա ա կ ան Հսկայ
ա շ–
խաաութէւն
մոն է որուն
աոիթր
,
մեկնակէան
է մեծ մէ սա է ք ա կան
քերթող
Հհի ւ դո։ լ ի ն :
ք՝արձր
մա ածման
ու ղեր ա դոյն
գ ր ա կ ան ու֊
թեան
սիրողներու
Հ ա մա ր՝
մաաւոր
մեծ վա­
յելքներու
ան Հ ո ւ ն
պարաէղներով
պ ա շար­
ուած
բիւրա
սենեակ
դիւթ ա կ ա ն
ա պա ր ան ք
մրն է այ ս աշէւաաութէւնր
։
Խ ո ր ա պ է ս
ցան­
կա
յ
է
է որ ղան ո ւ էն
մե կեն
ա
սն եր որ
կ ար
ելէ
(
ւած նուիրատաքսերեն ս՛եկ կամ քանի ւքր նատ,
իւրաքանչիւրը ւ1եկ տոլարի կամ քսան Ֆրանքի*
ամեն նուիրատուքսի փոխարեն պիտի տրուի որա~
տաոսկուած նատորներեն օրինակ ւքր։ Հասցե՛
Լ. ւէոէօոտւո, 126» 8 ս € ժ ս Բտւսհօսրտ
Տ»1Ոէ–1>6Ո1Տ, Բ&ՈՏ (106.)՛
գարձընեն
Հրաաարակութէւնր
վեր1էն
երկու
Հատորներուն
այս նշանաւոր
երկասէրու–
թեան
որ մեր Հմա ակ ան գ ր ա կ ա ն ս ՛ & եան կո֊
թողա
ձեւ
արաաղրութէւսսերէն
մէն
պիաի
էքն
այ։
Պսլսոյ
^արԺուԱ
շաբաթ
աթ
երթ
ր շ ա ա չալ
ըրաւ
այգ գործին
վրաք
ուշագրո։
թէւնը
Հրա–
ւէրեչով
թուրք
գրաղէաներու,
եւ անկէց
է
վեր
թուրք
մաաւորական
մէ Լա վայր
էն
ս՚ԷԼ
բուռն
Հեաաքրքրո
լթիւն
մը արթ՛նցաւ
դէպ ի
այդ
մեծարժէք
եր կա սիրու
թ ի ւ ն ը.
թուրք
գրողներէ
ոմանք
անոր
երկու
Հատորներէն
Հատուածներ
իրենց
Համար
թուրքերէն
թարգմանել
տալով,
ապշու
թեամբ
եւ
Հիաց
֊
մամր
Հ ա ս տ ա տ ե ց ի ն
թէ Արեւելքցի
մեծ բա­
նաստեղծին
վրայ
այդքան
խորազնին
ու
բազ­
մակողմանի
աշխատութիւն
մր
թուրքերէն
լեզոլով
գոյութիւն
չունէր
(
Հաստատելով
այս
ա
պ է ս
ի ՚ ե չ որ ե ն թ ա դ ր ա բ ա ր
ըսած
էի ես
ինքս
աոաջին
Հատորին
ն ուի ր ած
գ ր ա խ օ ս ա կ ա ն ի ս
մէԼ՝Հ,
անոնք
դիմեցին
նոյն իսկ իրենց
կրթա­
կան
նախարարութեան՝
խնդրելով
որ ան
օգնէ
այդ երկասիրութեան
ամբողջական
թուրքերէն
թարգմանութեան
մը
Հրատարակ­
ման, այդ խնդրանքը
Հ ա մա կրութ եա մբ ըն–
դունուեցաւ,
ու մօտիկ
ա պ ա գ ա յ ի մըմէԼ եր­
կու
Հատորներուն
թուրքերէն
թարգմանու–
թիւնը
լոյս
պիտի
տեսնէ,
ին՛չ որ աւելի
ես
դրդիո
մը պէտք
է
րլլայ
Հայ գ ր ա ս է ր մե–
ծատուններու
Համար
գործին
Ահացեալ
երկու
անտիպ
Հատորներուն
տպազրութեան
օժան­
դակելու,
որովՀ ե տ ե ւ ամօթ
մը պիտի
ըլլար
Հայոց
Համար
որ ողբացեալ
Հեղինակին
այս
մեծ
ա շ խ ա տ ո ւ թ ե ա ն
Անացեալ
կէսն
անտիպ
ւէ1ւար՝ երբ թուրք
մտա լորա կաննե ր ու կա­
ռավարութիւնը
կ՚աշխատին,
զոՀոզութ
իւն
յանձն
կ՚առնեն
անոր
առածին
Հատորներուն
թուրքերէն
թ արգմանոլթ
իւնը
Հրատարա­
կել
ու։
թ՚էրզիպաշեան
Գերապայծառի
գործին
թուրք
մտաւորական
շրԼան ա կն ե ր ո ւ ն 4ԷԼ
յ ար ուղ ած
Հետաքրքրութիւնը
ունեցաւ
ուրիշ
շաՀեկան
Հետեւանք
մը եւս, այն է որ
թուրք
ծանօթ
գ ր ա գ է տ ն ե ր
որոնց
Ս օ տ
ք,ա|ւՕՈԼԱ
շաբաթաթերթ
ի
խմբագիրը
գնաց
թուրք
-
Հայ
մտաւոր
յ ար արեր ութ ե անց
Հարցն
ար­
ծարծել
պ է տ ք ը
ցոյց
տուին
թուրքերու
կոդմէ
Հայ ազգային
մշակոյթին
ծանօթս,-
թ ե ա ն
Համար
աւելի
լուրէ
ա շխ ա տ անքն
ե/. ու
Fonds A.R.A.M