ԱՆԱՀԻՏ
87
ո լան արկայ
ա՛յն
գրականութիւնն
է, որ
բարեբախտաբար
այժմ՝ անՀեաացած
է ։
ԺԸ՛ գարէ՛ն
մ՛ինչեւ ԺԹ– գարուն
գրե­
թէ կէ
Ա
երր
(1841)
Սկիւտարէ
»
ճեւՐարան»ին
խռովութիւննեբու
եւ պատուելիական
Հա­
կաճառութիւնքն
երու
շրՀանր
պէտք է գա
Է
այս աղտոտ-բերան
ոտանաւոր
գրականու­
թեան
((
Հասուն»
նմոյշներուն
Հանգիպելու
ՀաւՐար։
Մեր
ոլր սլա ուս՛ն եր ուն
շնոբՀիւ
կարելի
եղաւ գտնել
- ֊
ինչպէս
իրենք
զիրենք
կ՚ան–
ուսքէւեՊւ—այս
«
քերթողէներէն
մ՛էկը,
որոճ։
ան ուն լէ կարապետ
Պապայեան է եւ կեղծ­
անունը՝
Ալւգար։
Միսաք
Ամ՛իրայի,
((
Մեծ՜ Աղայ՝»,
անձ­
նական սպասաւորր
եղող այո անձը
բաւական
թուով
«
քերթուածներ»
ունի
ամ՚ենավարնոց
տեսակէն եւ աշխարՀաբար
լեզուով։
Նախ
եւ աո ա V ԱւՐիրա յին
տուեր
վարժապետի
պաշտօն
վարող
քիուբէն
Տաքէսեանի
վրան
յարձակիլ
սկսած է ուոանաւորներով,
նա֊
խանձելով
անոր՝ «ԱոլրՀանգակ»
լրագրին
մ՝ ԷՀ
Հրատարակած
«
բարս
յարասական»
յօգուածներուն
գտած
լէնգունելութենէն։
Անկէ
յետոյ
Եէկէն
Պետրոսի
ւՐր, Ան­
գրէ աս վարժիչի
մ՛ր եւ Միսաք
Ամ՛իրայի
Ա
վէքիէխար՜ճ»
Տարութիււփ
օձիքներէն կառ­
չած է եւ զանոնք իր
վայրաՀաՀութիւՊւէւե–
րուէւ նշաւակ
րրած։
Ստորեւ կր գնենք
իր
<ւ
գլուխ-գործոց»–
ներէն իբր օրինակ քանի
մ՛ր տուն.
Կր փգքաեմ՝, կր փա
րաաեմՀ
ՊօՀսլլզ
թիւյսիւզ
արսլան
մի եմ։
Այս
իւօսքերուս
մանիա
ւորվօգ
Րէգէվ
էնկ ին վր րան
շր ո եմ։
Ս իրս՝՛ առնելու– ոճով բան մր
Տի գրէի այս անգամր^
ք՝
այւյ
ներսիդիս
բրորն
1
լելուն՝
Խ այիսլ րրի գրրիս
ոճր։
ք՝Ր
ռ
րնկելէս
յ
Հէրարէթէս^
Կ ր մ եռնիմ
1
լոր ինքիսլա
գէս։
Ղ՛ուն Յարութիւն
վէքիչի^արճգ
՚
Ծո֊է քիչ մր սօլէս
սագէս։
կարելի չէ ււլրի շ կա ոէէն եր
ր1ււէօրթևա–
քէնէ* որովհետեւ
աղտուո,
լկսւի ո՜ճերով եւ.
ՀՀայՀոյու-թ՜էւս՚նս-րով
Է
հւյու*հ են։
Ուրիշներ ալ կան, ժամ՛անակին
«
աղ֊
գային՜ճի»ներէն
նոյն իսկ ծանօթ
մ՚արգիկ,
որոնք ա յո ձեւ գրութիւններ
արտագրած
են, բայց
զգուշութիւնր
ունեցած են %ստո–
րագրելու
զանոնք։
Հետեւեալը
ի/ տ չասաւ ր
Մի՚ւաքեանին
իբր պատասխան
յօրինուած
ոտանաւոր
ւՐ՚է
որուն
մ՝ ԷՀ
փոզոցային
լե զուով
ոլտ իւա–
րակուած
են այն ատենուան
ազգին
մ՚ե–
ծամ՚եծներր
եւ նոյն իսկ Ս տ հ ւիտննոս Ա–
ղաւնի
Պատրիարքը
«
ճեւՐարանոի
կռիւՊւե–
րուն
առիթով։
. . .
Գիտեմ
Հիմայ շատ կր
ցաւիք,
Սուչը
ձերն է, ինչո՞ւ
րրէք.
Պառկած
Արսլան
Կարապետի
Պոչին
վրան
դուք կոխ եց ի ք ։
...
Ի֊շտէ
ձեդի
դաշնադրութիւն,
Անդրէասդ
եւ
Յարութիւն,
Խարրշ
խարրշ
ճակատներնիղ
Կր չափեմ՝ ես անկիւս
անկիւ՛ս։
ԱԶԳԱՅԻՆ Ւ.ՌՈՎ.ՈՒԹՒՒՆ
Ւ ԿՈՍՏԱՆԴՆՈՒՊՈԼԻՍ
ՅԱՄԻՆ 1841
Պատասխանատւութիւն
ընգգէմ՝ Մի–
սաքեան
խաչատուրի
՝
յում՝եՏնէ
երախտա­
ւորէ Ազգասէր
Ազգին
Հայոց։—
Իշտէ գիրս ես
գրրեցի,
Իմ գործերս
թէրկր
ԸՐՐ՛
Ա
Ա
ԿՐՅ ետքր
գործրս
րլլաք,
Երր այդ տեղաց
ձայն
ելլրվի։
1.
Հայ՛՛ց
ա
ԴԴ1Լ ՚քէկտեգ
եկան,
Պայծառութեան
լոյս մր գրտան.
թէ
Հարցանես ինչ է, պարոն.
Երեւելին
այն
«
ճեմարան»։
Fonds A.R.A.M