88
ԱՆԱՀԻՏ
2
ք
Ասով
կ՝ըլլայ
մարդ
բանական.
Պարապելով
բարւոք
ուսման։
Ջես
ամաչեր,
դո՛ւ
ո՛՛վ
թշուառ,
Գուցէ դու աչ եղեր
անբան։
՛
Լ
—
ճարտարապետ
քա^
ամիրայն,
Յակոբիկր
անոր
փեսայն,
Այս
երկուք
ր մէկաեղ
գալով
Վրադ փսխեն, ուշ չի
մրնան։
ֆ,
—
Ամիրաներ
թո՛ղ
մէկաեղ գան.
3
այ ան ի է մեղ ի՜^՚չ աղբ
կերան։
Անոր
շէնքր չբ
փրճանար,
ԱշխարՀի
մէջ Հայոց Ագգ
կան։
Օ,
—
Րսեէնաէ
րր, քա ք
փասաաբան,
Հայոց
ազգին
եղեւ
սլա րծան.
Չ՛ուն գիտես որ ճարտասան
է,
Հ ա սւ ա ունիս նէ՝ ելիր
մ
էյտան։
(
Գինեպան Իսկենտեր ՈՐ ՅՕՕի չափ ես–
նաՖներու գլուխր անցած Պապո Ալի կոխեց
եւ բանտարկուած
լւնկերներուն ազատ ար­
ձակուիլը պանանջեց անսպին աղմուկով եւ
ցոյցերով, յետոյ Օտեսա փախած ե)։
(
>.— Շատ չը ք լ ՚ շ ե ր անոնք
կուգան.
Գազանի
բաներ
յայտնի
կ
րլլան։
Գել
անօրէն եւ
անամօթ,
Չր գիտե՛՛ս մի՝ Հայոց
՚ "
զ գ կան։
7.
ԱնՀաւատր
այն Նրկանեան,
Ան սւ սա ո։ ւս հր
ուրացողեան,
Փաշաներուն
սուտ
զուրցելով,
Յուդայ
եղաւ մեղ
մատնութեան։
8. –
Ասեր է թէ «Ավուճիս
օրթան
«
Իննսուն
Հազար
՛՛
այ նուֆուս
կան,
«
Սրխմեմ
զանոնք
կր
մեռցրնեմ,
«
Շատ չր խօսին, թող լուռ
կենան»։
<).— Գու որ շունն ես, շան որդի
շուն,
Ուրացողի,
Վասակայ
Հանգոյն.
Սուր,
թ օ ՚ ւ ի ունիս, թագաւ։։
ր ես,
Այսքան
ազգր
քենէ
վախնա՛ն։
1)8
է,–ՓԱ1,Ո,Ո11 ԱԴԱԻ՜ւ-Ի Պ Ա Տ ՐԻԱ ՐՔ
1()
—
Գո՛ւ քեզ գիացիր,
թշուառակա
ն,
Բուրդ խալվւախիդ
ւիսխեն
օրթան։
Ինք ղինք գ մեձց ուց եր ես.
Ջր դիտե՛ս
մ ի՝ Հայոց ազգ
կան։
Վ1,– Փոր դ ուռ եց ա
ճանիկ Ա գ այն,
Աղբով լեցած, Հոտահ
աման,
Գու կդասես թէ որբ
"՛
ղջիկներ
Ես կր կարգ եմ զն ոք ա մ ի այն
։
1 ՝՜
յ, Ս ուտ չեն ատոնք
,
բոլ որր գ ի տ ց ան,
Աւր ած աղջիկներդ
՝2
Կ կան։
Անոնց պագին
Ալէ մտա դի,
Հոն գրած են՝ ող^ կր ւաան։
ՎՅ.
—
Բաղնիվէիդ
մէջ անոնք
կուղան,
Ո աք դ շ վ՛ են չր սլրխր
ղ աան.
Գ
ՈԼ
գիտես թէ մենք
չե՞նք
գիտեր,
Ո՛վ անօրէն,
ամբարտաւան։
74.
—
Այ*
1
՛
անօրէն
Մ ք այ է լ ագան,
Մ ականս
ւն ով է Փիշմիշ եան.
Այո ինչ կըսես, ո՜վ ղու արմարդ,
«
Ջի տի կապեւէ՛ ես ճեմարան
" . , .
I
Fonds A.R.A.M