ԱՆԱՀԻՏ
109
ա
յ ՚ Ւ հաւաքական
ուժէ՛ն, առանց մեծ ճիգ
թափելու։
Անդասներու
այգ
թուլացուեր,
սերունգներ
յետոյ,
կր ստեզՏ֊է
Հսկա
յ
պարապ
ւՐր։ Օր մրն ալ կր փլչի
պետական
մեծակառոյց
շէնքր
այգ
պարապութեան
վրայ։
Այսպէս
կ՚երթան
աղգերր ան վերա–
գարձ, պատկառելով
ժիտ
յէ։
պատմութեան։
Ուրեմն
ուժեղ պետականութիւն
մր եր­
բեք ալ գրաւական
մր չէ աղգի մր տեւա­
կանութեան։
Ան ազգայնամոլութիւն
կր
ծնի եւ թթու
ազգայնականութիւն
մր ա–
ւելի շատ իրեն կր վնասէ, քան
ուրիշներու։
Մեն– Հաւաքակս/նութեան
մր մ ԷՀ բո­
լոր աղգերր
Հաւասար
պիտի շ լ լան,
մ՚ե–
նաշնորՀեալներ
չպիտի գտնուին,
որով բո–
Լ՚՚ՐԼԼ բնականոն
պայմաններու
մէՀ պիտի
շարունակեն
աշխատիլ
եւ
ստեղհ՜ագորհ֊ել
եւ սլաՀել
իրենց
ազգային
գիմագի&^ր։
ինչպէս որ անՀատտկանութիւնր
պէտք
է սլաՀել
իր ներքին
ինքնավարսւթիւնով՝
սեւիականութիւնով,
նոյնպէս
ազգութիւնր
սլէտր է պաՀել,
որովՀետեւ
անւ&ւք
մ՛ղիչ
ուժեր են
յառաՀւէիմ՚ութեան։
Այսօրուան
կարգ ու սարքր, գարեր
յե–
տո յ, նո յն վիճակին
մ՛էջ չպիաի
սնայ, ա–
մ՚էն բան պիտի փսխուի,
ինչպէս
փսխուեր
է ւՐինչեւ
այոօր։
Այգ
փոփոխութիւնը
եղեր է,
մինչեւ
Հիմա,
ձգտում
աւելի
մ եհ֊
Հաւաքակա–
ն ութ եան։ Պատճառ մր չկայ որ
միեւնոյն
բանր
չկրէլնուի ասկէ յետոյ ալ։ Այգ փո­
փոխութեան
ենթարկուող
առաՀթ
երկրա–
մասր պիտի
ըլլայ,
Հաւանաբար,
Եվրո­
պան։
Վերջին
րնգՀանուր
պատերազմին
մաս­
նակցող
պետութիւններր
մ եհ֊ամ՛ա մնա
բար
քրիստսնեաներ
էին։ Ոչ միայն
քրիստոն–
եաներ էին, այլ միեւնոյն
գաւանանքր
ունեցող
բողոքական
Գերմ՛անիան
կռուեցաւ
բողոքական
Ամերիկայի
գէմ՛։
կաթոլիկ
Աւստրիան
կռուեցաւ
կաթոլիկ
Ֆրանսս,յի
գէմ՝, Արով սլեաականութիւն
ունեցող
ժո­
ղովուրդներու
ճակատագրական
խնգիրնե֊
բու կարգաւորումի
ւՐԷՀ կրօններր
երկրոր–
գական գեր կր
կատարեն։
Ցեղային
զգացումն ալ մ՛եծ՜
նշանակու­
թիւն
չունի։
Անկլօսաքսոն
Գերմանիան եւ
Անգլիան
պատերազւՐեցան
իրարու
գէմ՛։
Ա լաւական
արիւն
կրող
Պուլկարիան
չվա–
րանեցաւ
պատերազմելու
(
հուսիս
յ գէէՐ
եր Էկո լան իր ոխերիմ՝
թշնամի
թուրքին
Հետ
կողք
կողքի։
Որով Հաւանական
չէ որ
այգ
Հաւաքականութիւնր
երթա
յ
ցեղա­
կան աստի՜ճանաչափով,
կազւՐելով,
օրինակի
Համար, սլաւական
ցեղերու, կամ՝ լատինա­
կան
ցեղերու
ւՐիութիւններ։
Կր նշանակէ
կրօնակսւն
եւ
ցեղական
զգացումէն
աւելի
զօրաւոր ուժ մ՛ր կա
յ,
որ ուղղութիւն
կուտայ
պետութիւններու
շարժումներուն։
Տնտեսականն
է ան։
•
Բանի որ պետութ՜իւններր
գորհ՜ունէու֊
թեան
մղող
ուժր
ւոհտեսականն
է,
մ՚իու֊
թիւնով
արգեօք
անոնք կր շաՀի՞ն թէ կր
կորսնցնեն
տնտեսառչէս։
Այս
Հարցում՛ին
երկու պատասխան
կարելի է տալ։
Զէ" որ
ա յգ
Լիութիւնով
մ՛իջպետական
պատե­
րազմները
վերջ
պիտի գտնեն, եւ չէ" որ
ներկայ
ժամանակի
պատերազմներն
ալ
պետութիւններու
սա տես ական
կեաէւքը կր
քանգեն։
Ապացոյց՝
վերջին
ՀամաշխարՀա–
յին պատերազմր եւ էյւրաղայի
այսօրուան
տնտեսական
քայքայուահ՜
վի՜ճակը։
Նոյն իսկ այգ մ՚իութիւնր,
անտեսա­
կան տեսակէտէն,
անՀրաժեշտ
ալ է ։ /Հար֊
տարարոլեստի
մ՛րցումն է որ կա յ,
Համաշ–
խարՀա
յին ՀրապարակՊւերու
վրա
յ,
եւրո­
պական
ազգերու
եւ մասնաւորտպէս
Աիաց–
եալ
ՆաՀանգներու
միջեւտ Վաղ ր ա
յգ
մ՛րցումը շատ աւելի
շեշտուան՜
պիտի րլ–
լ ա յ ։ Եւրոպական
պետութիւններր,
առան­
ձին առէալահ՜, ինչպէս
պիտի կրնան չտփ­
ուիլ Միացեալ
ՆաՀանգներու
անտեսական
գիտակցութեան
Հետ. Եւրոպան
մ՚իացան՜
ուժերով
Հազիւ թէ կարելի
ըՊւէ այգ
բանը։
Աւատականութիւնը,
որ աւելի
փոքր
Հաւաքականութիւն
մ՛ըն էր, տեղի
տուաւ՝
Հազորգակցութեան
միջոցներու
բսւզմա–
Fonds A.R.A.M