110
ԱՆԱՀԻՏ
ցում՛ ին եւ տնտե սակ ան
ւիուի ոիա է թ իլնւնե - իր ՚էիրքին եւ անտեսական
պայւՐաններոլ
բու պատ ճառով։
Այսօր
ալւՐիեւնոյն
բա՛նր
բերումով,
՛
նախաձեռ՛նարկ
պիսւի
ը լ լ ա յ
անհրաժեշտ է, եթէ կ՛ուզե՛նք
աւելի
մ՛եծ
" ՛
յ գ ֊
բանին։
հաւաքականութիւէւ
ւ/՚ր ստեղծել։
Եւրոպսա
այգ
պայմանն ալ կր լրացնէ։
.
1
հյւււ։1ս,ւււ1ւ որ ասկէ երկու
Հարիւր
սայ­
րի առաշ կազմ՛եր էր ուժեզ
կայսրութիւն
Հաւանաբար
Ամ՛երիկաներն
ալ
շուտ
,1'
ր, աւելի
խոլարձակ
էր, քան այսօրուան
պ
ի
ա
ի
ենթարկուի՛ն
փոփոխութիւներու։
էւրոպան։
Այնատե՛ն Ֆրանսայի
մ՛էկ ծայ–
ՀյՀ, շեշաուած
ազգայնութիւն
մ՛ր
չկայ,
րկն
մ՚իւսր
կտրելու
Համ՛ար
շաբաթ՛ներ
որպ
է
ս
ղ
ի արգելք
ը լ լ ա յ
ամ՚երիկեան
ժո–
պէ"՚Ք
էին։
Այսօր
Եւրոպան
կտրել
ան ո– զովսլրգներու
անկաշկանգ
շարժում՛ին։
նիլր
օրերու
(
սնգիր
Է։ Կրնշաեաէլէ
այսօր
Հետոյ
իրենց գիրքին պատճառով
հաւանա–
վարչապէս
կլրսսլան
կառավարելր
աւելի կ^, չէ
Ա ր
ս
,
յնքան
պատերազմներ
ոլնե.
՚
հ \ ՝
լ
ս Ի է՝ Ք"՛՛՛՛ երկու
հս՚ւ՚Իկ՛
տարի տռա^– –
նա
–
Ա>
,-
րքան
կլրոպան։
Այգ պատերազմ՝–
ուան
Ֆրանսան։
ները, բնականաբար,
արգելք են արագ
յա–
Եւրոպան
տարածութեան
տեսակէտէն
ռաՀգի մութե ան
։
Միասեալ
Նահանգներէն
շատ մ՛եծ տար.
Հարուստ
երկրամասեր
ե՛ն անոնք, բա.
թերութիւ՛ն
չունի։
Հիւսիս. Ամ՛երիկան
ան.
Հ
ողե
րով եւ անսահմ՛ան
տարած
ու–
բաժանելի
միութիւն
մ՛ր կր ներկայացնէ,
թխ
ո
վ.
Հ
ո զ
ի բարեբերութիւնը
իրեն
պիաի
Պատճառ
մ՛ը չկայ
որ նոյն
բանր
չընէ
ի ֊ – ֊
ք ա շ
է ^որ բազմութիւներ,
որո՛նք
իրենց
ոոսւան, րա՚ււե որ
տ
աւրւրւ՛֊սմ/սսւ II ե սա Պա ւն.
/
Լ՛, Լ Լ I լ
1
Տ,
գ ՝
III.
I I
՚ ֊
Ք ւ Լ ւ ւ ւ ք ւ ս ւ
օ
ղարգրն
սլրաի զնրանն
սոր քազա
րտղլլժու–
քան գիւրատտր
մ՚իից՚ներ
ոմնի։
թիւն
մ՛ր։ Այսպէս
ստեղծուած
քազաքա–
Երբ կին գարերու
պատմութեան
մ՛ա– կրթութիւՕներր
հետզհետէ
կ ր
ւ/՚օտենան
սին կր խօսինք, կրնանք
րսել եգիպտական
իրարու եւ պիտի
ստեղծեն
աւելի
սեղմ՛
քաղաքակրթութիւն։,
կամ՝ յու1։տկտն քա– հաւաքտկանութիւն
։
Րր։ կեանքի
անհրա–
ղաքակրթո։
թիւն։
Այսօր
գժուար է ըոել
ժեշտ
պահանՀՊւերն են ասոնք։
անգլիական
կամ՛ ֆրանսական
քազաքակրր–
Ահա թէ ի՛նչ կ՚ըսէր ՛Նախագահ
֊
Բուլիի
թ։։ւթիւ1։։
Բնականաբար
իւրաքանչիւր ազգ,
համ՚ամ՝երիկեան
առեւտրական
համտժողո–
II,ււ ա՛սձի՛ւ, աււնսւտծ,
իր բնորոշ
գիմ՚ագիծր
վին խօսած
–
ճառին
մ՝ԷՀ.
((1913
էն
մ՛ինչեւ
ունի,
բայց այգ քաղաքակրթութիւները
1925
ր,
Միացեալ
Նահանւբները
գնած են
այնքան վախ առած են իրարմ՛է եւ խառ–
հարաւ - ամ՚երիկեան
ամբողջական
տրտա–
նրւած
իրարու, որ գժուար է ըսել
ո՛ւր կր ծումիՊ։ 40 %ր, այսինքն
երկու անգամ՛ ա–
ս կ ս ի ֆրանսականը եւ ո՛ւր կր վերՀանայ
լ ե լ ի քան Մեծն
Բրիաանիոյ
բաժին
ր եւ
անգլիականը։
Գարեր
յետոյ երբ պատմ՚ա–
գրեթէ 30 % աւելի, քան Մեծն
Բրիտա–
գիրներր
խօսին
մ՛եր գարաշրչանի
քաղա–
նիոյ,
Ֆրանսայի եւ Գերմ՛անի։։յ
բաժինները
քա կրթութեան
մ՛ասին, պիտի
կ։։չե՚1։
զայն
մ՛էացած։
եւրոպական
քազաքակրթութիմւ։
«1900
ին, անշարունակած
է, Լատին
Որով եւրոպական
ժողովուրգներսւ
մի– ԱւՐերիկան ներածած է Ա՚եծն
Բրիտտնիա–
Հեւ իրական
հակագրութիւն
չկայ։
իւր՛՛–
յէն մ՚օտաւորտպէս
այնքան,
որքան
Ա՚իաց–
ւղսհւ ամ՝ էն պայմ՛ան կր լրացնէ,
ոլէւենալու
եալ Նահտն։էներր
ել Գերմ՛անիան
մ՛իասին,
համ՛ար իրՄիացեալ
%
ահանգներր։
Եթէ եւ 1913ին ան կր շարունակէ/։
ներածել
շեշտուած
ազգային
պետականութեան
գա–
Մեծն
Բրիտանիայէն
եւ Գերմ՛անիա քէն
,
ա–
ղափարականը
քիչ մ՛ր ուշացնէ,
վաղր
ռանձին
տոն ուած,
աւելի քան Ա՛ իա ղեալ
կեանքի
պահանչներր
անհրաժեշտ
պիտի
Նահանգներր։
Բայց տնկէ ի վեր Ա՚իացհ ալ
գարձնեն
զայն։ Մասնաւորաբար
Ան գլէ ան
%
ահսհ։զներր
գրաւեցին
աոաջին
աեղր
Fonds A.R.A.M