108
ԱՆԱՀԻՏ
ան
կ՛րն գարձակէ
էր սաՀւ/՚աններր
Հետ–
զՀետէ։
Մ արգէկ
իր էէնւյն արուական
վի՜ճակի՛ն
մ՚ԷՀ^ է
ս
կ շատ ւՐր պաՀանշ^ներ
ուԴւէն։ Այգ
պաՀան^Պւերուն
գոՀացում՝
տալու
՜
ճիգն է
զանոնք
քաղաքակրթ՜ութ՜եա՛ն
ւՐդոզ
ուժր։
Հաւաքականութիւ1յն
է որ կրնայ
գոՀացում՝
տալ այգ
պահանջներուն։
Ոչ ոք պիտի
ուզէր
ասլրահ՜ րլլալ նա–
խամ՚արգոց
շրՀ^անթն,
երբ. ։Րերկ էին ա–
նոնք. ա՛նոնց բնակարանր
որՀ^Է մ՛ր տարբե­
րութիւնէ
չունէր,
երգր աղաղակ
մ՚րն էր եւ
պարր ոստոստոււՐ
ւ1՝ր մ՛իայն։ Հքա գարերու
մ՚է2յ
երեւակայեցէք
մարգր
քարի
մ՛ր տակ,
գիշերուան
ամ՛այութեաՊւ
եւ թա՛նձր խա–
լարիՂւ ւՐէշ\ մ՛ի՛նակ, մ՛իսմ՛ենակ,
կէս-քուն
կէս-արթուն
կր Հսկէ իր կեա՛նքի՛ն
վրայ,
ամ՛է՛ն վայրկեա՛ն
սպասելով
թշնամ՛իի
ւՐլլ
գալուն։
կարելի՞ է արգեօք
բաղգատու–
թեան
եզր մ՛ր գտնել
քաղաքակրթեալ
վի֊
՜
ճակի Հետ, ուր կեանքի
ապաՀովութիւէւր
աւելի գրակա՛ն է ։
Եթէ առարկուի որ այււ ատեն գիտակ­
ցութիւնդ
կր պակսէր, այգ բանն իսկ
վւաստ
ւՐրՂւ է այսօրուան
վի՜ճակի
լաւագու­
նութեան։
ճիշգ է
ո
ր Հաւաքականութեան
մ՝էՀ^
անՀատի
բացարձակ
ազատութիւնդ
պայ–
ւՐանաւորուան՜ է ուրիշներու
աղատսւթիւ—
նով,
բայց այգ բացարձակութիւնդ
կիրք
կր
գաււնայ,
որով
զնա սա կար
նոյն
ինքն
անՀատէւն։
Ձքաուսթր, երբ գ ե ռ տարուան– չէ Մէ–
ֆիսէԳօէն,
կ՚րռէ անոր,
«.
ի՛՛նչ կ՛ուզես տալ
ինն՜ի, Համ՚ագամ՝
կերակուրՂւե
ր, որոնք չեն
կշտացներ,
ոսկի", որ ձեռքերէ
կր
Հոսի
ինչպէս
սնգիկր. բաղգախտզ,
որուն
մ՚ԷՀ
երբեք
կարելի չէ շաՀիլ. երիտասարգ
աղ–
ջի1լււե"ր, որոնք իրենց սիրականներու
գրկքէէւ
ւՐԷշ^ ուրիշներու
աչք
կ՚րնեն.
պատի՞ւ,
վւայլուն
1"
ա
Բ–Գ
ս
՚՚՚
Ք
՚
^Ա "է՛ օգերեւոյթի
պէս
կ ՚անՀ ետանա
յ » ։
Այգ
Բ՜՚՚Լ՚՚Ր
սա ձն ական
Հաճո
յքներր
իււկակա՚ն
երՀանկութիւէւ
չեն կրնար ասլա–
Հււվեր
Անոնք
սաՀմ՚ան
ք, ւ վերՀ
Տանին։
Մ արդ իկ անոնց մ՝է^
չափազանցութեան
1
լերթան, ու
ա
յ դ ֊ չափազանցութիւնդ
կր
գաււնայ
կիրք։
Կիրք է\
զ շ տանի գէպ ի
քայքայում՝
եւ
կորնանում՛։
3)
աա
«
թ՛՜ի յոռետեսութիւնր
իրաւացի է,
երբ նկատի
ունենանք
անձնական
Հա՜ճոյք­
ներր։
ՈրովՀեաեւ
ա յգ
անձնական
Հա­
՜
ճոյքներոլ
գոՀացումդ
իրեն Հետ կր բերէ
անՀամար
նոր պաՀ անշ^ներ,
որոնք անկա­
րելիութեան
կր
բաղրյին։
Բայց անձնական
Հա՜ճոյքներէն
գուբս
կայ
անանձնական
ուրախութիւն։ր,
որ Մէ–
ֆիսթօի
թագաւորութեան
ւՐԷՀ չի
գանուէր
եւ որ սակայն
այսօրուան
քաղաքակրթուաՏ՜
մ՚արգուն
նոյնքան
Հա՜ճոյք կր պատ՜ճառէ,
որքաՂւ անձնականր
եւ կէրք չէ զ սանտր։
Ան
բարձր բաբոյակսէՕն
Է։
ինչպէս որ ազգայէն
Հաւաքականս։
-
թեան
մ՝էշ^ րնտանէքր
էր
անկախութիւնդ
կր պաՀԷ,
նոյնպէս
ազգութէճւր,
աւելէ
ւՐեհ՜ Հա ւաքա կան ութ եան մ՛ր մ՝էշ
գ
ք
բնական
կերպով պէտ է պաՀԷ էր ներքէն
ինքնավա–
րութիւէւր։ կան րէւտանիքներ,
որոնք
քսւնէ
ւՐր գարու
անցեալ կր Հաշուեն
էրենց ե–
՝
տիէ\ւ։ Ո՝ րքան
ոլրեէէն ազգա
յէն
Հաւաքակա–
նութէւևներր
տեւական
պիտի
րլլան։
Այսօրուան
բացարձակ
անկախութիւնր
երբեք ալ գրաւական
մ՛ր չէ վազուան շա֊
րուէւակութեան։
Ա՞ւր են Հին աղգերր,
II–
րոնք
ուժեղ
պետականութիւններ
ստեղ­
ծեցին։
Ն " յ ն էսկ աւելէ
առաՀ
երթալով կտ­
րելէ է րսել որ ուժեղ
պետականս։թիւէւ
մ՛ր մ՛օտալուտ
վերջաւորութեան
ազգարար
զսյքւգն է ։
՝
ինչպէս
Հարստոլթէմնր,
անՀատի
քսվ>
քանէ մ՛ր ոերանղ.
յետսյ
էրեն Հետ կ ր
բերէ
թուլացում՝
եւ քայքայում՝,
նոյնպէս
ուժեղ
պետականոլթիլքւր
զթւքր
բաղկացնող
անՀատականոլթէւններոլ
/
^"կ
ացում՚ին
պատճառ
կ՚Րէլս՚յ՛
Երբ
պետականութէւ1ւր
ուժեղ է, ա1ւՀատներր
այլ եւս
կ՝օգտուէն
Fonds A.R.A.M