106
ԱՆԱՀԻՏ
Ւ - Ա Ղ Ա Ղ Ո Ւ Թ ե Ա Ն
Հ 11 Մ 11 Ր
(
Շար.)
Առանց պարտականութ
հուն
գաղափարէ
բարոյականր
Հասկանալի
չէ, իււկ առանց
եր­
կը որ գի
ւՐր ՝ սլարտա զան ութ՜իւն
գոյութիւէւ
չուէւի։ Այգ
երկոորգր
Հաւտքակտ՚նութ
իւ՚հն
է ։ Որով առա՛նց Հաւ աքականութ
/,
ան բարո­
յակա՛ն
գոյութ՜իւն
չունի։
ԱնՀաաբ
ւ/՚ինակ
առէաւան՜, բնութեան
ւ/՝ԷՀ,
բարոյականու–
թեան գաղափար
չպիտի
ունե՛նար,
ամ՛էն
բուհ թշնամի
սլիտի
րլլար
անոր,
ինչպէս
վայրի
կե՛ն գա՛նի՛ն երու
մէՀյ
Որով անՀատի
ներքին
կւլիւր,
զոր կր
կոչե՛նք բարիի
եւ չարի, կամ՛ զգաց ո ււ/՛ի եւ
բանականութեռւն
կռիւ, եսի
եւ կ աւատա­
կա՛նութեա՛ն
սա եղ ն՜ան՜ բարոյա կա՛ն ի
մ՚իՀ^եւ
տեղի
ունեցող
կռիւ՛ն
է իրականին
ւՐԷՀյ
կրօններր
իրե՛նց խիստ
քննագասւներն
ունեցած՜
ե՛ն, որոնք
նոյն իսկ
չավւազանցու–
թիւմներու
գացեր
են։ Բայց
շատ
քիչ են
որ
յա՚նգգ նան՜ ե՛ն բարոյականր
քննագա–
աել։
Բոլորին
կողմ՝ Է րՂւգուէւուան՜
սրբոլ–
թիւէւ
ւՐրն Է ա՛ն։ կր ՛նշա՛նակէ ւՐարգիկ
ո՛ր­
քա՛ն կարեւորութիւն
տուեր
են
Հաւաքա–
կս/էւութ՜եաՊէ, որ զայն
կարելի
գարձնելոլ
Համ՛ար ստեղն՜եր
են բարոյականր։
Հաւա֊
քտկանութեան
շաղա իւն Է ա՛ն։
ՀաւաքտկաՂւ
կեանքով
ապրող
կենգա–
նիներու
ւք ԷՀ իսկ կր տեսնենք
նոյն
բսհւր։
Անոնք
գեղեցիկ
օրինսմլներ տուան՜ ե՛ն ննո–
ղական
սիրո յ եւ մինչեւ
սւնձնազոՀութեա1ւ
տարան՜ եՊւ
զայ1ւ։
Հաւր
ա՚յնքոէււ
վախկոէո
Է երբ
ւՐայր
չէ. իսկ ո՛րքան
քաշ
1
եւ յանգուգն,
երբ իր
ձագերր
պիտի պաշտպանէ։
Ան
ի՚նչպէս
ուշագիր
կր Հետեւի
ամէն
վայրկեա՛ն
եւ
վտա՛նգի
ւՐր պարագային
կր վազէ
անոնց
օգնութեան։
կենգանիներու
կեանքէն
կան
այսպէս
ա՛նհամ՛ար
օրինակներ։
ճիշգ
չէ ՛նա իւն ական
ւՐարգիկր
կոչել
վայրե՛նի՛ներ
եթէ
այգ բառով
կրՀաոէլնանք
ոչ մ՛էկ
սրբութիւէւ
ուէւեցող։
Անոնք
ունէի՛ն
իրե՛նց բարոյականր։
Անոնք
ւք՚իայ1ւ
ցեղա­
կան կազմակերպութիւնէ
սւքւէին։
8
եւլ1ւ
էր
իրենց Հաւաքակա՛ն
ութ եա՛ն սաՀմանր։
Անկէ
գուրս
ամէն
բա՛ն թշնամի
էր։ Անոնց
բա­
րոյակա՛ն
րւՐբռնում՚ր
իրե՛նց
Հաւաքականու–
թեան
սաՀմ՚անին
չափ
Էր
մ՚իայն։
ճիշ՚Է
Է
ո
ր առա՛նց
կառավարութիւննե–
րու,
ւՐիայն բարոյակա՛նի
ուժով,
մ՛ի՛լիոմնե­
րով ժողովուրգ
կառավարել
անկարելի
Է,
բայց
՜
ճիշտ Է միեւէւոյն
ատե՛ն որ բարո
յա­
կա՛նր փովաիտւթիւններ
մտցուցան՜
Է Ժո֊
ղովուրգներու
կեանքին
ւՐԷշ* գարերու
ր1ւ–
թացքին։
Հին կտակարանի
Յիս ուա
յ Գիրքր
որոշ
Տ՚՚մԱ կուտայ
ամէն
գարերու
բարոյակա՛ն
րմբռնումր։
Իսրայէլի
ժողովուրգր
Յի""
լ
"
է
առաշ*1ւորգոլթեամբ
3
որ զ անանր
կ՛անցնի,
գալու
գրաւելու
Համար
՚
Բանանու
երկիրր,
զոր խոստացեր
Էր տալ
իրե՛ն ԵՀովան։
ԵրԷ՜
քովն Է այն առաջի՛ն քադաքր,
որ
իրենց
ճանապարՀթւ
վրայ
կր գտնուի։
Երբ
իս֊
Ր
ա
յԷլ՚"ՏէՔ
ԿՐ
գրաւեն
Երիքովր
«.
բոլոր
քաղաքին
մ՛ ԷՀ եղող
այր եւ կին,
երիաա֊
սարգ եւ ն՜եր սուրի
բերն է անց րն ելով
կր
Fonds A.R.A.M