ԱՆԱՀԻ
Տ
105
Ա Տ Ա Մ
Ս ՜ Ի Ց Ք Ի Է Կ - Ի Ջ
Ս ւ 8 Լ ս ւ բ ս ւ ն Ո Ի ք & Ի Ի ն
( /
Մ"փ1լ
ըրէ՛ "՛՛լ Հի՝ կ*
ԷՖ ւՐաիկ չ՚րներ... ֊ Օր ցորեկ
է,
քա­
ղաքին
ւՐէշ ենք, քււվւէ մարգ
չկա
յ. ի՛Պւ չ
ուրուական
է որ բռնել
կ՛ուզես։
կր
կանչես
՛
լայն, կր թուիս
զայն
՜
ճան չնալ...
էն մաիկ
չ՚ըներ...
—
՛
Բարի մր պէս
ան–
շարժ, սւչքերր
մ՛երթ
սեւեռուն,
մ՛երթ
մո­
լորուն,
յանկարՏ՜
լալ կր սկսի,
սլարապր
հ.Ը– էՍևէ՛ Ղ/Լ շս-ր֊Լ՚ոկի։
յետոյ
կ՚արտասուէ
ու կր
ժպտի։
«
Գո՝ ւՊւ ես, սիրելի ժտնս,
գի շե՛րը,
նոյն
իսկ
մաՀուրնէ*
յետոյ,
ո՛վ
սիրականս։
է–
կո՚ւր,
Օ՚Հ եկո՛ւր,
յուշիկ
քայլերով,
որով­
Հետեւ խորթ– մայր մ՛ր կրնայ մեղ իմանալ...
«
Եւ
եթէ
իմանայ,
ա՛լ չկաս
գուն։
Գե­
րեզմա՛նն
ես,
մ՝ ե ռահ՜։
Ա՛Հ,
կր վախնամ՝,
կը վախնա՛՛մ՝ իմ՝ քունէս,
ա՛ն է, ինքն
իսկ։
Իր գէմ՚քն
է, իր աչքերր, իր ճերւՐակ սլասւ–
մու՜ճանը...
«
ի՛նքն
է, տեսէ՛ք,
տժգոյն
ինչպէս իր
պատանքր... պա՛ղ, ի՛նչքան
սառուցիկ
են
իր ձեռըերր։
Հո՛ս, Հո՛ս, տաքցուր
զանոնք
սրտիս վրայ,
թեւերուս
մէշ\
օ՛ն,
եկո՛ւր,
շրթնե՚րգ
շրթՊւերուս։
«
Ա՛Հ,
ի՚նտ
ցուրտ
կ՚րնէ
գերեզմանին
՚
Րէի
ԱՀա
մ՚եռաՏ–
ես գուն,
մեռա՚Ն
երկու
տարիէ ի վեր։ Ա՛ռ տար
ղիս, ես ալ
կ՛ուզեմ
մեռնիլ,
չեմ՝ սիրեր ա յո
աշխարՀր։
«
Կը տառապիմ"
չար ամբոխին
մէիոե–
ղր. կոլլամ՝,
ու արցուՊւքներսւս
վր՚՚՚յ
ՂԸ.
խնգան,
կր խօսիմ, ոչ ոք կ՛ուղէ զիս Հաս­
կնալ, կը տեսնեմ,
ու անոնք
չեն
տեսներ։
«
Աւելի
կանուխ
եկուր... Աս աո ւա՛ &
իմ՝,
երազ
մ՛ըն է արգեօք... Օ՚Հ "՝ Հ ք Կ
Գ֊ԻրԿ"
ունիմ... բայց
աՀա
կր փախչիս
իՊւձմ՚է, սի–
Լ1)
Լեհա ս տ անի ազ գ ա յին բանա ս տ եղծին
գ եղե ց կ ա գ ոյն քեր Թո լ ա ծ ն ե ր էն
մին տ ո ւինք
մ՛եր անցեալ Թի ւ ո վ ։ Յա ջոր գ Թիւե ոոփ եւս պի­
տի
ւ յ
Ր
ա տ ա բ սւ կհնք իբ գ ւխ տ ւ ո բ է ջ ե ր էն մէկ
ք անիին Թ տ լ ւ գ մ ՚ ա ն ո ւ Թի ւ ն լ ։
(
Ծ– I»–)
րելի ժանս. կեցի՛ր, կեցի՛ր գեռ,
գ ե ռ
շուտ
է. շատ շուա...
«
Աստուա՚Տ՜
իւ/՛, աքաղաղր
խօսեցաւ,
արշալոյսը
պատուՀաններուն
մ՝ ԷՀ
փայլե–
ցաւ. ժա՚ն,
կեցիր
գ ե ռ
..
Ա՛խ,
անՀետա–
ցտւ... վա՛յ իՊւ&–իո)
Այսպէս
ա
գՔիկը
Ա ՚
ո
՚
Է Բ
ա
յ /՛Ր նշան ած
ը։
կը վազէ անոր ետեւէն,
կ՛ուզէ
զա
յն
բռնել,
կը կանչէ
զա յՊւ, ու կ՛ի յՊւ այ Պւուտ–
ղաՏ՜.
ա
յ գ ֊
անկումէն,
ա յգ
աղաղակէն,
ամբոխր
կը
Հաւաքուի։
«
Աղօթք
ըրէք֊
Ղ՚ւԼսէ պարզամ՛իտ
ժո–
ղովուրգը,
անոր ՀոգիՊ։ Հոս ներկայ
ըլլա–
լու է, (իւսն իր սիրել ի Մառիին
քովն
րլլա–
լու է, ան որ երկրիս
վրայ այնքաՊւ
կր սի–
րէր
զէՊփկա։»
1
յւ ես կր
ՀՊւաղան գիւ/՛... կը
Հաւա­
տամ... կ՝արտասուեմ... եւ
կ՚աղօթեմ՛։
«
Ա՚տիկ
րրէ՛, ազՀիկ,
կը գոչէ
ամ՛բո­
խին
մ՚ԷՀԷն
Ներուէւի
մր. եւ գուք
բոլոր գ,
Հաւատացէք
իմ՛ ա/լ1ւոցներուս
եւ իւ/՝ աչքե–
րուս. ոչի՚Պւչ,
ս չի՛ն չ կը տեսնեմ
այս
աղՀը–
կաՊյ
շուրՀր։
«
Ոգիներր
գի՛ն ով մարգոց
մ՛էկ
ՀՊւարքն
եՊւ, տգիտութետՊւ
աշէսատանոցներուն
մ՝ ԷՀ
գարբՊւուան՜։
Այս
Ա՚
Ղ
ՀՒՂ/Լ
ժ Ւ ՚ ^ ՚
Ա
Ր ՚^/^՛ է, "֊
այս
ժողովուրգիՊւ
Հաւատքը
ողջմտութեան
Հակառակ
է։»
-
Այգ
աղլԴկր
9.
ԳԱ8ԱԻՄՆ
է,
ել
այգ
ժողովուրգը՝
ՀԱհԱՏ՚ԲՆ
է. երկուքՊւ ալ
աւելի
լաւ կր տեսնեն
քան
գիտունիՊւ
ակ–
ՊւոցՊւերն ու
աչքերր։
«
ԳուՊւ գիտես
մեււահ՜
–
ճշմարտութիւ՛ն–
Պւեր, ռսւմ՚կին
աՊււ/՚ատչելի.
գուն
աշխարՀր
Հիւլէի
մր .Րէչ կր տեսՊւես. եւ
Հխ֊լէ
մր
աշխարՀի
մ ԷՀ, բայց
չես լսեր բաՊւր, կեն–
ղ աՊւի
՜
ճշւ/՚արտսւթիւնր.
Ք^ղի
Համ՛ար,
Հրաշք
չկայ։
«
Պէ՛՛՛ք
է "իր՛" մ՛ր ունենալ
եւ
ոլրիշ–
Պւերու սրովքն
մ՝ ԷՀ տեււՊւելւ»
Fonds A.R.A.M