ԱՆ Ա
քո զն եր ո
ւ
Համար
աաե
լութ
ե՛ն էն աւելի
զօրեղ
էին իր "ԷԼ "էրն ու անձնուիրութիւնը
դէպ ի
կեղեքեալներլլ։
Եւ, Հակառակ
մերթ րնդ Սերթ
գձուձ
գրսլարաի
չներոլ
կող մ է տարած
ուած
սա այ օղ չ ա ր ա խ օ ս ութ ե ու
նց
,
ի՜նչքան
անշա–
Հախնդիր,
էականօրէն
գա ղա վ։ ա ր ա պ ա շ տ էր
իր
Հոգին։
Հր ապուր
ի չ
կ ին
,
ա ա ղան գա
ւո ր
գրագիաուՀի
դ
Փայլուն
եւ կորովի
գործիչ^ ան
կրնար
շքեղ ու Հ ա ն գ ս ա ա ւ է ա
կեանք
մր ա ֊
պա
Հո
էքել
իրեն
Համար՝
եթէ
մի մի այն իր
անձնական
շաՀուն
նկաաումե
ունեցած
ր չ -
լար։
Իր բոլոր
ժամանակն
ե ուժերը
Բ
ա
ը ի ք
ընել
ու,
Հ ան գ ա ն ա կ ո ւ թ ի ւնն ե ր ս ա ր ք ելու, ալս
կաս՛ այն արդար
ղ ս– ա ին
Համար
պայքարելու
նուիբած,
իր Հ ա ն գ ս աո ւթե ան ր էէր խո բ Հ ած
երբէք, իր ծերութեան
օրերուն
ի
ս
կ–
—
Ի
^ ՚ Հ ՛
պ է ս ԼՐ
ա
դԻ
I
1
*"
ե ր ը գ ր ե ց ին
մաՀուրնէն
յետոյ
ան ս ա ի պա ահ էր շաբաթ
ը տ ա սնր չ որ ս
յօդ­
ուած
գրել
՝
ոչ ւ։ ի ա քն իր գ ա ղ ա փ ա ր ն ե ր ն ար֊
ա այ այ ա ելու
անսպառ
եռան դէն
մղուած
ք
այլ
եւ իր ա պ բ ո ւս ան ապա
Հովելու
Հա մա ր ։ Ա
յգ
մշաական
ձի զր ան կը ւո ան է ր
անվրդով
ու
խ ր ո խ ա
Հաճոյքով
մը
7
ու զրիՀը
–՝
եոքը
պէաք
է նուաղած
Ր 1 1
ա
I - յ ա ր ա բոր
բո ք տ ենդի
կեան֊
քէ
մը յանկարծ
անցնելով
վ ե ր ջ ն ա կ ա ն
Հ ան­
գոտին,
ի^
յ
Ք "Ր իր կեանքին
մէջ ո եւ է
Հան գի սա չէր կրՏ
ա
^
ո
*–
էէ ր ուզած
ունենա
լ
։
Կը
յիշեմ
իր անկեղծ
շուարումը,
երբ
/896
ին
իրեն
Աէ արի
Պոլսոյ
խումբ
մըՀայ ուՀ
իներու
գործ ած մէկ սիրուն
գորգը
որուն
վրայ
ոսկի
աառեբով
«.
Տիկին
Ս ե վոինին՝
ՀայուՀիները
ե -
ր ա խ ա ա գ է ա ) )
վերտառութիւնը
բ ա ն ա ծ էին.
«
Ամօքժ
կը զգամ
ընդունելու^
կ՛ըսէր՚
ք
ի ՞ ^ ՚ լ
ըրած եմ որ այսպիսի
նուէր
մը ինծի
կ՚ընեն))՝.
Ու
աաբիներ
յ ե տ ս ք, երբ իր սիրելա գոյն բա­
րեկամս
ւՀ ին եր էն մին, ա աղանդաւոր
վիպա­
սանումի
Տիկին
Կապբիէլ
Ռէվալ,
աղուոր բա­
նախօսութիւն
մը ար ա ա ս ա նեղ
Հ այկա կան
Հարց՚ւն
ու մշակոյթին
վրա/. Աեվոին
անոր
կը
զրկէր այդ գորգը
«
Այլ եւս դուն ես, զրե
լով, որ արժանի
ես այս նուէր
ը
պաՀելու))։
Աեվռին
ոչ Սի այն իր ժամանակի
մեծա­
գոյն
Հր ա պար ա կա գիրն
երէն
մին եղաւ,— ոչ
ոք
մոռցած
է
գ
օրինակի
Համար,
93 — 9֊\
թուա­
կաններուն
Ռօշֆորի
Հեա իր ունեցած
մեծա­
դղորդ ու շողշողուն
բանակռիւը
որուն մէք
աՀարկու
պար սա լագլագին
գ ի տ ց ա ւ ղի մաղրե
լ
ու
յաղթել
, -
այլև
արա ասով
որ
Հ / բ
մու֊
թեամբ
ու
Հբապոյրով
ա տ ե ն ա բ ա ն
մրն
էր
Հ Ի Տ
6 7
ան։ Ապա Հովա պ է ս իր ժ ա ման ա կին
մեծագոյն
բեմբասացուՀին
եղաւ Ս ե վռին։
Աոաջին
ան -
գաս
զ ի նք
լսելու
առիթն
ունեց այ
Ժ՚փ ր ժ
Պրանաէսի
ի պատիւ
Հացկերոյթ
ի մր, ե ապ­
շած ո լ շլացած
ւ՛/// աղ ի այն բն ա կ ան , յ որ գա­
բս լխ
,
լ ուզի չ ու
Հ // ա / ի չ
խօսքի
ուղխ էն որ
կը
Հոսէր
կեն դան
ի քնար
ի մր պ է ս
թրթռա­
ցող այգ զԱ այ լելի
է ա կ էն. եւ ա
լ գ
խօսքը ոչ
միայն
քնքուշ
զգացմամբ
օծուն
Հ / * ,
այ
լ եւ
արու
մտածման
մը վրայ կր յենուր
ու
ձեւին
մէջ
գ ր ա կ ա ն ճոխ ութ
ի ւ ն ֊ վ՛ այ
լ ու շնորՀ ու­
նէր, եւ ձայնը որ զայն
կ ՝ ա ր տ ա բ ե բ է բ ՝
քաղցր
Տիկիս սեվոփն
ու թաւ էր մի այն զամայն,
սրտի
մը եւ, նկա­
րագրի
մը մի անգա մա քն ա ր ձ ա գ ա ն գ ։
Բայց
ամենէն
Հոյակապ
ճառը
զոր իրմէ
լսած
1
/
մ,
եւ
մ ին ամ ենէն վ սեւ/ե եր էն զոր լսած
Ըէէ
աւ
^
կեանքիս
մէք, այն է զոր Աեվոին
արտասա­
նեց
Ռոտէնի
թաղման
Հ ան գէսին՝ մեծ պատե­
րազմի
օրերուն։
Այդ ա Հաւ որ շրջանին^
Աեվ­
ոին
կ՝ ա ր ս։ ա ք այտ է ր գա ղավ։ արն եր
որոնք
Համաձալն
չէի կրնար
Ը
/ /
ա
լ ։ Ան բոլոր կա­
ռավարութիւնն
երր Հ ա ւ ա ս ա ր ա պ է ս
պատաս­
խ ա ն ա տ ո ւ կը ն կա տ է ր աղէտին
եւ փ ո խ ա ն ա կ
ԻՐ եր կրին
լ ա ղ թ ո ւթ ի ւ ն ը ցանկալու
եւ
անոր
նպաստ
ել ո ւ,
պատերազմին
գագարի
լը
միայն
կը ցանկար։
Այդ կեցուածքը^
ս ա կա յն - որ
ուրիշներու
մէջ անտանելի
էր ել մերթ շա–
Հ ախն գիր նկատոււաերէ
թ ելա գրուած՝
գղո։
ելի
է
Fonds A.R.A.M