Ս եվոինի
պո լա
ւ)՝ա լւ դա ս ի ր
ո
ւ թե ա ւ1բ ա
ո
դո
ր -
ոչ ել բողոքի
մի
թ
ի*1ւ կ մբ , որ ա եղի
ունե
ցաւ.
ուահ
կնոքա կան
Հոգիին
մէք՝
բնական
կը
ՖէրտինաՆ
Պ իւիսոնի
նախազա
Հութ ե ան տակ,
թուէբ
ու
իր գեղեցկութիւն՛ս
ունէր,
Ակվոին
եւ ուր խօսեցան
Փօլ Փկնչըվէ
եւ
Վիքթոր
մը
" ՚
ր ի շ
^ * ւ
$ ա
էէՐ
հՐ^՚
ա
Ր
ՂՂ
ա
Լ՛ եւ թերեւս
Պէրար
ու կարդացուեցան
նամակներ
Լոբա
աչ
ք
այգ դժոխ
աքին
օրերուն,
ուր մարդկային
Պ՛բա
ք
սի,
՚/
ար աինաչ
Ս երսի էի , Տ ընի
՝/՝
ոշ էն ի ,
((
յառաք
դիմուիմ
եան))
Հաւատքը
կը սասանէր
Լուծ
ծաթթիի
(
ՎանաերվԷչ
աի,
Լկուի ոչ ա
Ֆավրի
իրար
բղք ա ո դ մա ր ղա զանզո ւ ա
հւ ե
ր ո
ւ
Հր էշա– եւ ուր
ի
շ
կարեւոր
ան ձն ա
ւո
ր ո
ւթ
ե անց , Ս ե վ ոին
(
քին տես
ա
ր ան ին աոքեւ,
ուր ք ա ղ ա ք ա կ ր թո
ւ ֊ որ , արդէն
տ ա ր ի ք ո տ ,
ՂԷ^ՂՇ
.
քաԼուած
,
քիէ
թ
ե ան դա
ր
ա ւոր
ւ\իղ չւ ար ե ան քբՀեղեղի
մը կ՛ եբեւար
Հաւա
բոււէնե
բու
մէք
Գ
ը ն ղ
ունեցաւ
խորն
րնկղմեչու,
նաւ աբեկեչու
վ ա ա % ղ
ի ն
ս կ
ք սակայն
մեր իսնղրանքը՝
դա
չ ա ն գ ա մ
մ
՛
ը եւս
կ՚իյնար,
պէ՚տք
էր ն ո յ ն իսկ որ գէթ Սեվոին–
բարձրացնելու
իր ձայնը,
պաՀանքեչու
Հա­
ներ
գանուէին՝
պ ա ա ե բ ա գ մ ի
արհաւիրքն
մար որ վերք
դունէ
Գա
շ ն ա կիցներու
/
ա
դթ ա–
անիէոդ,
ազգերն
իրարու
դէմ գա գանն
ե ր ո ւ
նակէն
իսկ յեաոյ
Հայերու
քուրդի
ա ք
լան
ղ ակ
պէս
աբձաբկող
կիրքերն
ու
Հաշիւները
խոյ՛
խաղքութիւնը։
Հա
լա
քո
ւ մի ն ա
մ
են էն ւի ալ֊
բանող,
Հաշտութիւն
պաՀանքող,
Համա
մաբղ–
չուն,
ամենէն
քուղիչ
խ
օ ս
ք ը իրը եղաւ,
սղա–
կաքին
.
Համերաշխութեան
երագին
կառչիլ
գրութիւնը
որ ա ւ՛լ ուած
է
երեկոյթին
եկած
յամառող...
Ռոա
էն ի թ աղու
//
ր
ու եղի
ունեցաւ
նամակներն
ու արտասանած
ճառերը
բո վան -
Մ էստոնի
կ ա ն ա չ ա գ ե ղ
բարձունքներուն
դակող
գրքոքկի
մը մէք,Հ ա պ ճ ե պ ու
անխնամ
վըո-՚յ,
մեծ
արձանագործին
աշխատանոցին
կեր պո վ կատարուած,
իրմէ
չսրբագրուած
,
աո
քել,
որուն
կի*ք՝
սիւնաշաբժի
մը աոքեւ,
տժդոքն
ու
անկատար
դա դա ւի ար մը
միայն
երկու
կամարներու
տակ,
զետեղուած
էին իր կուտալ
ալդ Հոյակապ
ճառին
վրայ,
անոր մէք
սքանչելի
Ագաւէն ու Եւան։
Արեոտ
գեղեցիկ
անիկա
արտայայտեց
իր ցաւն
ու ամօթբ՝
որ
օր
մ ը ն էր. Փա
ր
ի ղ ի
ուղեղն
ու
սիրտը
ներ–
տարիներէ
ի վեր իրեն պէս խումբ
մը մտա–
կայացնող
ընտրանին
Հոնէր
իւոն ուած
.
եւ
ւորա
կաննեբ
ու
մզած ա մբ ո դ
ք
պայքարը
Հայ
աՀ
ա
պաշտ
ոն ակ ան գորշ
ճառերէ
եւ ւ1 ա
ա
ւ ո -
ժոդսվրգի
գ ա տ ի ն
Համար,
այգ
խա
/
տաոակ
ր
ականն
ե բու,եղբայր
ա կիլչնեբու
Հմտալից,
սըբ–
ա ր դի ւ ն քին
լ ա ն գ ա ծ Րէէար,
ն ո յ ն իսկ ա / դ. մեծ
ա ագին,
բայց
գի
տօ ուած
բաներ
կրկնող
ե պա տ
ե
ր ա գււ՚էն
քետոյ,
որուն
Համար
կ
բսէին
ալդ
մեհվաքհլուչ
չա/նատաբած
իւատերարե–
թէ
կեղեքեաչ
ա գ գ ե բ ո լ
ազատման
ի ն պ ա ս տ
մին
վրայ
ան
դո / ն տկար
ձ ալն ո վ՝
Հ
ւս ղ ի
լ
լսե–
կը մ՛ղուէր
ւ
Ըսաւ
ա ն գ ա մ
մը
եւս
իր
յար գան–
լի
ղ ա մբ ան ա
կ
անն երԷ
ն յ
ե
տոյ,
յ ան
կա
ր
ծ տ
ի
կին քը Հայ ազգին
Հ ա մար, << Արու եստագէտ
Հա–
Աեվռին
ցցուեցաւ
եւ իր
յստակ,
իէբթոուն,
յաստանին,
/
Բանաստեղծներու
Հայաստանին,
ուժեղ
ձ ալն
ով/ւ
ուղ դու ելով
էհոտէն
ի
Հոգւոյն,
Հայաստանին՝
ուր Հր ա շ ա կ ե ր տ
գորգելու
մէք
որ իր
ւ/եաք
բարս
վ/ւ
ըսած
,
Ր^
յ
զ
միշտ
թոչ ե չ է
խ ոն
ա
ր
>
բուրդն
իսկ սքանչ
ե չ ի բոն ուած քի
մը
աոաք դ է պ ի Անծանօթը՝
կը իԺուէբ
սաւաո–
՛՛
էք
այն պէս
կը
ւիողվւողի,
1
չ
երանդաւորուի
ք
ն
ի լ
իր
սգա ւոր բաբե
կաւ
/
եեբո
ւ
ն եւ
իր
Հ
ասն–
կը
ղ ա շնա ւոր ուի
որ
մետաքսի
Հ
ոգին կ՛ առնէ,
ճարին
այրիացած
բո
քնին
վ եբեւ, բ
սալ
անոր
գռ
Հ ար եղ
էննեբով
ու նբ
բ ա
Հ
ի ւո
տ
ոա
ր
կ
ան ե բ ո վ
թէ
ի՛նչքան
ինքը,
որ մ
ա ր զ ա
կե
ր տ
գեղից–
զհ դ ազար
դո
լած Հայ ա ս տ
ան
ին, այղ զերագ ան­
կութեան
մեծ աղ ո յ ն ս տ ե ղծ ա
գ
ո
բ ծն
ե ր կն ւ/ին ց ա պէս արուեստագէտ
Հ
այ
ա ս տ
ան
ին
որ
թե -
եղած
էր
երկրի
վրայ,
եր
ք
անիկ
էր
որ
կ՛ա–
բուս
կենդանի
Ահացած
է այդքան
աղէտներէ
զատէր
մա
ր զկութ ե
ան
ներկայացուցած
սոս–
լետւք՝
որովՀետեւ
բաց ի
իր
քաքութենէն
ու
կալի
տեսարանէն,
այգ տգեղու
իմ
ե
ան
,
բրտու–
մարտիր
ո սութ
են էն, ան
ա շիւ
ար
Հիս
սքա%
չեչի
թե ան, վայրենութեան
տ ի ր ա պ ե տ ս ։
ւ/ի
օբե–
օրինակ
մը
տուած
է ա ոչ աց ո ւց ան ե չ ո վ
թէ
բուն, ուր բոլոր
վե
Հ
իտէալնեբբ՝
որոնց
կը
բուռն
ուժը
ոչինչ
է
մտածուԱին
քով
որ կը
Հաւատալին
մա
ր ղ ա
ս
ի ր ո ւ թ
ե
ան
ու
ղեղասի–
զիմանայ,
կամքին
քով
որ կը
յ տ
մա
ո ի .. .)) / Եւ
բու թե
ան
յարած
Հոգիներ
ր ՝ կը խորտակուէ
ին.
ա
,
վեր քացուց
իր
կեանքին
նշան ա բան
բ
եղող
Իր
վերքին
ճառերէն
մին Սեվոին
Հայոց
ա ռ ա ք ե լ ա կ ա ն ա ն խ ա խ տ
սկզբունքին
աբտա֊
Համար
արտասանեց։
քՀինաղաղարի
շբքանին
յաքտիչ
տեսակ
մբ
աղօթքով,
«
Ես կր
Հաւա֊
էբ,
Մարաշի
կոտորածէն
քետոյ,
| խ յ | յ , է
աամ
Արդարութեան
մր
դ
որ
գրուած
է.
կը Հա–
$ՈհԼՕյ տը
1՚()
մէն
իւնղրտծ
էինք
կազմակեր֊
ւասւամ
Ժողովրդական
Խղճի
մբ որ
պիտի
Fonds A.R.A.M