60
Ա Ն
ա ա զանգաւոր
Ֆրանսացի
մը,
իրեն
պ է ս
ր ա ֊
Նա ս ա եզ ծ
ու
Հ էքո լա
,
իրեն
պկս
Հայ ա ո ա
ան
գա
ս ահ
ք
Հ այ
ժոզո
վուրզը
մօաէն
ճանչքահ
ե
յարգանքով
ու
սիրով
աՆոր
կ ա պոլ
ահ , — //
անոր
ա ռ ա ջ ա ր կ ե ց ՝
մեր
գա
ա
ին
յ ա ք^ո զ ման
Ն պ ա ս ա ե չ ու
Հ ա մ՛ա ր՝
գ ր ել
Հայոց
պա
աւքու­
թիւն
ւքր, պաամութիւն
ղոր
Ս՝որ կան
,
թէ–
պէա
Հէւ ւ ա ն գ
ու
լոգՆած
ք
գրեց՝
մեծ
ճիգ
մը
յանձն
առնելով
ք
զ ո ր
իր ճ ա ր ա ա ր
ձե ւ։ լ։ ո վե
իսկ
Հարիւրաւոր
գեղեցիկ
նկարներով
ու
քար
ա էսն եր ով
զարգար
ե ց ե
ո ր ս ւ ն ք^եբմ
ու
սրա
արուիս
յառաջաբանը
շար
ա գբ եք
նոյնինքն
֊
Շլումպեբժէ։
Այսօր
Շ լումպե
բժէ
զ ա ց ա ծ է
իր
մւոեբիլք
բար
եկ ա մին
Հմի ան ալ
յաւերժ
ա կ ա ն
Հանգիստին
հոցրւ
հայց
այ ղպէ
ս ի օ ա ա ր
բա­
րեկամներու
դէմքը
Հալ
սբաեբուն
մէ^
միշտ
կ են գ ան ի կը
ւէէւ ար
•
ա
* *
Տի կին
Ս եվոին
պա
ա աքա բան
մը չ Էր
Հին
ա ս պ ե ա ո ւ թ ե ա ն ց
։
այլ
ինքն
իսկ՝
Խ ա չ ա կ ր ա ց
շբք անկն
կարծես
։///
ա ց ահ
գոբհ
օն
ասպետու–
թեան
Հր ե զէն
Հոգի
մը։
Երիտասարդ
ա զք ի կ , գ ր ա կ ան ութ ե ան
ս ի–
ր ա Հ ար,
գոբհ
ել ու
ա շխ ո լ ժ ո վ
բոն
կահ
,
ան
իր
ճա մրան
զա եր
ե
իր
ան ձն ա ւ որ ո ւթ ի ւ ն
ը
կազ­
մեր
էր
ազգեցութե
ան
ը
տակ
բ ո ց ա վ ա ռ
ու
Հուժկու
յ եզա
փ ո խ ա կան
Հր ասլ աբակա
գրի
մ՛ը
Ժ՚իւլ
Վալէսի
(/ ),
//
իր
պ ա տ ա ն ո ւ թ ե ա ն
պուրժ
ո ւա
֊՝
> մ՝իք
ա
Վ
ա
յ Ր Ի
ոգին
թ օթ ավւ ե լ ո վ
վճոա
կանօր
էն նետ
ուեր
Հ
ր . նախ
իբր
տ չ ա -
կերտ
ե. աք ակից
իր վարպետին,
յետոյ
անոր
մա
Հ էն յետ
ու՝
ք՛ բ ր անոր
գոբհ
ին
շարունակող
մ՛ը, թշուառներու,
չքաւորներու–,
կեղեքուած՛
նեբու
ղատին
ի նպաստ
/
ա ւիա
են ա կան
պայ­
քար
ին
ւքէք , եւ
՚
ս յ ղ պ ա քք ա բ ին
ինքն
ան ո
լ
էր
ու
մեծ
մար
տի կն եր է ն
լքին
Աե աց
մ՛ինչեւ
իր
մ՛ա Հը։
Ան
օժ տուած
էր
գ ր ա կ ա ն
տ ազան
զով
(
իրեն
յատուկ
ք դո ւա,
Հգօբ
սրտաշարժ
ոճ
մ՛բ
ունէր,
կբնար
վ ի պ ա ս ա ն
մ՛ը,
զուտ
գ ր ա կ ա ն
արուեստագէտ
մը գառն
ալ
եւ
ւէեայուն
զոր–
հեր
թողուլ,
**
Ր
ա
յՐՔԲ
"
Ր
էր
սկզբնաւորու­
թեան
օր երէն
իսկ
իր
մէլ\ վառած
էր՝
իր
տա
զանգն
ու կեանքբ
ժ առան
գա
զու բ կն ե բ ու
եւ
Հ ար ս տ ա
Հ ա ր ո ւա հն եր ո
Լ
ղատին
ն
ուիբելու,
(/)
ւ| ա յ է ս ի
մ ա ն ո ւ ա ն ա ւ ւ Թ ի ւ Ա
հ
վ լ փ ն ի
գր–
|ւաււ գէււ|հ՜(|ի1|
էշ|>*է) 1ժ՜աոգւքաՆուԹ|ււՆո
(
լու­
տ ա ն ք ւք(ւր Ն ե ր կ ա յ Թ ո ւ ո վ ։
;
Հ
/•
5
զինքը
միշտ
լքզեք
գրականութիւնը
գորհու–
նէութեան
միք^ոց,
պայքարի
զէնք
ն
կտտելու.
իր
յօգո։
ահները
արարքներ
Էին,
եւ իր
գե­
ղեցկագոյն
գործը
իր
կեանքն
իսկ
Է֊
ծալրէ
հայր՝
խանդավառ
այլասիրութեանդ
ար
զա­
ր տ
հ ա ր ա
ւ
եւ
տրի
պա
լ ք ա ր ա սի բու
թ ե
ան
կեանք
մ՛ո։
Կը
յիշեմ
պաշտումը
դ ՚ ՚ ր
ունե­
ցայ
իրեն
Համ՛ար,
Հ եռուէն
յ
առանց
քինք
ճանչնալու
է
երբ
4893—94
ին
ե կ ա ծ
Է ի
Փարիզ
ուսումս
ա սիր ութ ե ան ց տաբի
,
մը
անցընելու,
պաշտում՛
գոբ
ստեզհեր
Էին իմ
մէքս
իր
յօգ­
ուտ
հնեբը
(
որոնց
իւր աք
ան
չի
ւ բ ը պա
քք ա ր
մը
եւ
բարեգործութիւն
մըն
էբ
գ
իրեն
նուիրուած
յօդուածը
ղոբ
Պոլսոյ
^ ւ ս յ Ո ե ն
\ \
Հ լ ի ն ղրկեր
էի
ալդ
օրերուն,
զմայլանքի
ե ր գ
մըն
էր
դէպ
ի
Հէքեաթի
է ա կ
մր,
գէպ
ի
մա ր գա
ս ի ր ութ
ե ան
գինուոբուՀի՝
տեսակ
մը
մեբօբեայ
Ժան
տ՚Արքի
խրոխտ
ու քաղցր
գէմք
մը։
Ամ են էն
բնական
բանն
է որ
ալգպիսի
Հոգի
մր՝
Հա­
մի տ ե ան
կոտորածներուն
լուրն
առնելուն
եւ
այգ
մա սին
որոշ
տեղե
կո ւթ ի ւ ն ն
Խ
ր
ստանա­
լուն՝
առաքիններէն
եղած
ըլլալ
մեր
բգըք՝
տուած
ժողովուրդին
դատր
պա
շտ պ ա ն
ելու։
Ան
նախ
մեր
տ առա
պ ա ն ք ը
միայն
գիտէր
եւ
անոր
սոս կումն
ա ր տ ա յ ա յ տ ա ծ
^ անոր
վե Ր ք
դր ուի
լը
պաՀ
անք ա ծ է ր
պ եր ճախօս
ու
յ ո ւ զ ի չ
բազմաթիւ
ք օ զ ուա
հն եր ո վ,
լ՛ա քց
յետոյ
ան
ճան
շցա
Լ
նաե
ք ա զա ք ա կր թ ա կան
ար
ժ
էքն
այգ
տառապող
ցեղին,
ե այլեւս
ինքն
ալ՝
ին չ ֊
պ է ս
Շլումպեբժէ
կամ
Ս որ կան՝
մաքառեցան
քախք
ախուած
ե անիրաւ
ուած
Հայ
ւլ ե զ ին
մէք
մարդկային
ք ա զա ք ա կր թ ո ւ թ ե ան
իսկ
կոէսոտ–
ուի
լ ր
մատնանշելով։
Րր
Հ այ ան պա
ս ա
ք ° Դ՜
ուահներ
ը կրնան
Հատոր
մբ կա
գմե
լ։
Անոնց
վեբքիններէն
մին
ան
գրեց՝
՝
ք՝լո տ
/
հաբերի
Հեռոտ
յարձակոււաերէն
գայթակղած՝
Պալ–
քանեան
պատերազմի
օրերուն
դ
պատասխա­
նելու
Հ ա մա ր /հարերին
,
բ ա ր ե կ ա մ ա բ ա ր ,
բայց
ուժգնօրէնդ
թուրք
կառավարս
ւթ ի ւ ն ր էս արա­
ներ։
աո
անց
թ ուբք
ժողովուրդն
ա
մբոզքու–
թե ա մբ գա
տ ա՛պա բ տ ե լ ո ւ
ք
եւ մանաւանղ
պաշտ­
պանելով
զրպարտուած
Հալ
ցեզբ,
անոր
ճըշ–
մարիտ
դէմչը
նկարելով–,
անոր
արժէքին
ինչպէս
տ ա ռ ա պ ա ն ք ի ն
ճշմարտութիւնն
ու
խ ո բութ
ի լնբ փաստ
ել ով։
Սեվոին
ո ե է կուսակցոլիժեան
չէր պատ–
կանեբ,
յեզավաէսաւէիտ
ագատ
պայքարսզ
մըն
էր,
մարդկութեան
կր°նքի
մր
առաք­
եալը,
Յիսուսի
Հ ա ր ա զ ա տ
աշակերտը։
՚/
ե դե -
Fonds A.R.A.M