նէիր՝ միւս դժբախտ
ընկերներուդ
հետ՝ Տրապիզոնի
մէջէն , ու կ՚եր­
թայիր
«
իբրեւ
զոչխար ի սպանդ» , ել հոն մոտերը՝
նման մեծ Վար­
դապետին՝
որուն աշակերտած
էիր , երբ դահիճներն
իրենց
կիսաւարտ
ոճիրը կը գլխէին , «իբրեւ
զորող առաջի կտրչի» այնպէս չբացիր, չբա­
ցի՛ք բերաննիդ , ու բոսորագեղ
վարդափթիթ
ծեր արիւնով
ներկեցիր
Պոնտոսի
հողն ու աւագը :
Չունեցա՚ր
դամբան
. . .
բայց քու աստղդ անշուշտ եկաւ ու կե­
ցաւ վերելը այն տեղին՝ ուր կր հանգչէին չարակոշկոճ ու չարակտուտ
ոսկորներդ
. . .
Հանգի՛ստ
անոնց . . .
Կը թողու
«
Հայ Կայսերք՛» անունով երկհատոր
աշխատասիրութիւն
մը, որուն մէջ կը խօսի
Բիւզանդական
գահուն
վրայ նստող
հայազգի
կայսրերու
մասին՝ հմտալից ել աշխոյժ
ոճով։
Այդ հատորները հրատարակելէ
վերջ՝
Ֆրիպուրկի
Համալսարանն
յաճախելով,
հետեւեցաւ
դրականութեան
,
եւ իբր աւարտաճառ
իր
փայլուն ուսանողական
ընթացքին՝ հրատարակեց
«
Շհ(1էՇ(1սնո(1ոճ
6
Ո
0
Ր16Ո1» անուն րնդարձակ
ուսումնասիրութիւն
մր ֆրանսերէն
լեզ–
ուով։ Այդ անձի մասին շատեր
շատ
բան ըսած էին. պէտք էր նոր
բան
մ՚ըսել,
ել Հ. Տէը-Աահակեան
ըսաւ, ապացուցուց
որ Նադոպրիան՝
գրած էր իր դէպ
Արեւելք
ուղեւորութիւնը,
առանց
այցելելու
շատերն
այն տեղերէն՝
զորս կը նկարագրէր
.
գտաւ
աղբիւրներն
որոնցմէ օդ–
տուած
էր, դէմ դիմաց համեմատեց, հակասութիւններ
դրաւ իր րսած–
ներուն
մէջ, եւ Րարիզեսւն
մամուլին
միահամուռ
գովեստներուն
ար­
ժանացաւ
:
Արմայիս ՄամիկոՏեաՏ կեղծ
անունով երգած
է Համիաի տապա­
լումը, տպուած
Կ. Պոլիս, 1910, «Հրատարակութիւն
Մուրատ-Ռափա–
յէլեան
նախկին աշակերտաց Միութեան»։
Կ՚/ւրգէ «Վագրի
հրճուանքյ>ր,
«՛
Նէպի
Եըլտրզ», «Պատերազմ»,
«
Ապտիւլ–Համիտ
գերի»,
«
Ծեր ոճ­
րագործին
աքսորը»,
«
Շիյեոնի դղեակին»,
23
էջերու
մէջ։
՛
ք՛նարերգակ բանաստեղծի
խառնուածքն
ունէր
Հ. Տէր-11 ահակ­
եան. բայց իր արուեստը
հեռու էր դեռ կատարելութեան
ղրոշսՂւ ու­
նենալէ, կան ճաշակի
թերութիւններ,
անհաւասարութիւններ,
բառա­
մթերքը՝ ոչ այնքան ճոխ , որմէ ինքն եւս գոհ չէր , ել սոյն
տողերը
գրողին
կ՚ըսէր, որ երբ անգամ
մ՚աւարւոէր
իր համալսարանական
ըն­
թացքը, պիտի աշխատէր
այղ պակասը
լոացնելոլ
.
հայերէն
լեզուի
վրայ աշխատած
չէր այնքան՝ որքան պէտք մը, հա՛րկ մըն էր իր
կա­
րողութեանն
ու գրական
մտքին . . .
Անողորմ
հրէշներն ի դերեւ հանեցին ամէն ինչ, մեզի թողլով
միայն
ողբ եւ աշխատանք խոստե1ւալից
եւ առոյգ կեանքի
մը այդքան
ան–
գթօրէն
մահանալուն
:
Երրորդ
զոհն է Հ. ՍԱՀԱկ ՕՏԱՊԱՇԵԱՆ , նոր ձեռնադրուած
երի­
տասարդ
հայր մը, աշխարհագրութեան
հետամուտ,
ունի անտիպ
դա­
սագիրք մը նոյն նիւթին
վրայ։
Fonds A.R.A.M