րանին, տոքդոր Աստուածաբանութեան
եւ Փիլիսոփայութեան,
պսակ–
ուած ի Հռովմ։
Իբր գրական երկ՝ ունի ընոարձակ
Աստուածաբանութիւն
մը տեսական , հետեւողութեամբ
Ս. Թովմաս
Ագուինացիին
,
գրաբար
լեզուով : Գպրոցական
գիրք •՝
էակնեաւ
ծագումը անունով հատոր
մը , որ կը խօսի
էակներու
ծագման
մասին , եւ
Մագնիսական
քուն անուն հատորիկ մը, որուն՝
ինչպէս եւ վերի­
նին մէջ՝ կը խօսի իր ուսած աստուածաբանական
դպրոցին
հայեացք­
ներուն համեմատ , քանթէ գիտնականի
մը գիտական
հմտութեամբն
ու ծանօթութիւններովը
:
Բազմավեպի մէջ եւս ունի ինչ ինչ թարգմանութիւններ
եւ
յօդ­
ուածներ : Հմուտ էր լատիներէնի,
իտալերէնի
,
ֆրանսերէնի
,
եւն :
Երկրորդ
զոհն է՝
Հ. ԿԱՐԱՊԵՏ ՏԷՐ-տԱԱԿԵԱՆ. Ուսումնապետ
նոյն
վարժարանին,
Մ՛շոյ դաշտէն
չքնաղ ծաղիկ
մը, դեռա՚րթիթ՝
թերաքամիկ
կոկոննե­
րով : Բանասէր , լեզուագէտ եւ զգայուն
բանաստեղծ : Բաղմավհպի
մէջ ունի բանասիրական
յօդուածներ
,
ինչպէս նաեւ բազմաթիւ ստա­
նալ որներ , որոնց մէջ կայ «.Իմ աստղը»
վերնագրով
գեղեցիկ ոտա­
նաւոր մը , ուր կըմարգարէանայ
կարծես թէ իր կեանքը պիտի թա­
ռամի
ծիղէն խզուած
ծաղկի
մը նման .
. . .
Մայր չքնաղ, Տարօն , ուր տեղ պատմութիւն*
Բնութեան Տետ մլւրցի գեղոց Երազոց .
Ուր տեղյԱստորնբերդ կ՛ելնեն իրիկուն ,
Փաո.քր եւ Անցեալ՝ լո ւ սնո վ ոսկեզօծ . . .
Զեւ դ ւքանուկ իր մօր՝ ծոցիդ մեշ նրնշեմ,
Երկիրն ուր ւքառն ալ, մառն ալ անուշ ե.
Լուսինկայդ իջնայ, իւոտր ղիս ծածկե ,
Սորին(|Ո ոլւնչե բլուրներու մեջեն :
Ու սիւդդ ււնւյնելով դամբանիս ղրայեն ,
Կեանքիս թառամ՛ած՛ րԱԱ՚յ ոդբհրդուն .
Հոն, ռոն նրնջեմ ես յաւեժ մեղմօրեն
ճակատլա դեպ ի մ աստդո դողդոջուն :
Գժբա՛խտ բանաստեղծ
.
չկատարուեցաւ
իղեղ . դամբան
մը չու­
նեցար , որուն
վրայէն Տարօնի
սիւգն անցնելով
ողբերգէր
ա՛յդքան
տարապարտուց
,
տարաժամ,
յախ եր կան եւ առաւի՛ր թառամած ծա­
ղիկ կեանքդ
. . .
Թոց գիւղն էիր՝ երբ խուժադուժ
երկաթը
խոհուն
ճակատդ
ճեղքեց . չմեռար , կեանքի
անուշ բնազդը
ոյժ տուաւ
քեզի
տոկալու
.
ու տեսան
քեզ՝ ճակատդ պատանքով
փաթաթուն՝
պա­
տա՛նք գերեզմանի - երբ , Թոց գիւղէն՝
Տրապիզոն
բերուած՝
սուի­
նաւոր .եւ դժոխակնեայ
դժոխերես
դահիճներէ շրջապատուած,
կ՚անց–
- 425 -
Fonds A.R.A.M