« -
Աչքերնիգ
լո՛յս, ձեր մէջէն 5 հոգի իրենց ընտանիքներուն
քով
պիտի վերադառնան
.
տարոսը
միլ սնհրու ն . պիտի կարդամ , մտիկ
ըրէ՛ք. - Տիգրան Աճէմեան, Գրիգոր Աիւրմէեան , Մկրտիչ Կարապետ–
եան (Կաթոլիկ),
Յարութիւն
Ասատուրեան
(
մաթպաա՜Տր)
,
Բիւզանդ
Պօզաճեան»։
Ա՛լ կրնաք երեւակայել
մեր եւ մեր ընկերներուն
զղացած
ուրա­
խութիւնը։
Սրտապնդեցինք
զիրենք եւ խոստացանք
հարկ
եղած
դի–
մոււՐսերն
ընել Պատրիարքին
մօտ, որպէս
զի իր ազղեցութիւնն
ի գործ
դնէ՝ րնդհ. րանտարկեալներուն
ազատութիւնը
ձեոք բերելու
համար Հ
Խնդրեցի
՚
Բօմիսէրէն
որ նոյն գիշերը նեըսը մնանք , այն
դիտաւորու­
թեամբ որ թէ՛ րնդհ. խորհրդակցութիւն
մր կատարենք ել թէ
զուարթ
գիշեր մը անցունենք , թէեւ մեր խնդրանքը
մերժումով
ընդունուե–
ցաւ
միայն :
Կատարեալ սրտաբեկութեամբ
եւ ակամայ
բաժնուեցանք
մեր եղ­
բայրներէն։
Իսկոյն որոշեցինք
նոյն գիշերն իսկ ճամբայ
ելլել եւ յա–
ջողեցանք ստանալ մեր ճամբորդութ եան
վհսիղան:
Գայմագամը
մեր
անունները կարգաւ կարդաց հեռագրի
մը մէջէն եւ ապա
մէկիկ
մէկիկ
բաղդատեց
ընդարձակ
ցուցակի
մը հետ որուն վր
ս
Ա
արձանագրուած
էին բոլոր րանտարկեալներուն
անունները։
Երբ կարգն
իմինիս եկաւ,
յարեց .
—
Սիկուդաճի
Բիւզանդ. այս անձր դուն
ըլլալու չես, դուն բխճ–
ճաբ եազըճըսը ես, մինչդեռ
հեռագրին
մէջ յիշուած
Բիւզանղը սի–
կուդա&ի
է :
Առանց պաղարիւնս
կորսնցնելու,
իսկոյն պատասխանեցի.
—
Պէյիմ, թէեւ վաճառականի
գրագիր եմ, բայց բաթրոնս
գլխա­
ւորաբար ապահովագրական
գործերով
կ՚զբաղի
եւ այդ պատճառաւ
է
որ սիկուդսւճի
Բիւզանդ րսուած
է հեռագրին
մէջ։
Պահ մր խորհելէ վերջ, — «Եթէ այդպէս է, լաւ» ըսաւ եւ սկսաւ
գրել վհսիզաս, մինչ ընկերներս ապշութեամբ
երեսս կր նայէին։
Պէտք
է ըսել որ կառավարական
պաշտօնեայք
ամբողջովին
մեկնած էին եւ
Գայմադամս
ալ բնակարանը
դարձած էր։ Բայց
բազում
աղաչանքով
հաճեցուցինք
զէնքը
մինչեւ պաշտօնատունը
գալու եւ մեր
թուղթերը
շնորհելու, որովհետեւ
գիշերանց
հետիոտն
ճամբորդելու
ստիպուած
էինք։ Արդարեւ պաշտօնատունէն
դուրս
ելլելնուս, մեր նախորդ որո­
շումին մէջ ամրապնդուեցանք
:
Կառք մը վարձելով
ճամբայ
ելանք։
Լիալուսինն
արդէն կը ճառագայթէր
երկնակամարին
վրայ։ Երբ
կա­
ռավարական
պաշտօնատան
առջելի
զառիվերէն
կը
բարձրանա­
յինք, հեռուն,
մութին
մէջ երկու մարդկային
շուքեր
նշմարեցինք եւ
պահ մր կասկածեցանք
թէ Չհթհ են անոնք։ Խորհուրդ
րրինք
ցրուած
քալել։ Երբ մօտեցանք,
զարմանքով տեսանք որ մեր վրայ
հսկող
ոս­
տիկան
զինւորներէն
երկուքն էին, անո՛նք որ շատ
անգամ
կ՚ըսէին
մեզի . — «Մենք գիտենք թէ դուք ինչո՞ւ համար հոս բերուած
էք.
դուք ձեր ազգին
ամէնէն պատուաւոր
ու կարող դասակարգը
կը կազ–
-
ա -
Fonds A.R.A.M