Տ աղտէ արեան եւ ճանկիւլեան
—
կառավարութեան
Հրամանով
մեկ–
նեցան բանտէն, ըստ ոմանց կնկիւրիւ եւ րստ այլոց՝ դէպի
Պօլիս։ Այն­
պէս
կ՚րսոլէր
թէ հնկիլրիլի
մէջ Պատերազմական
Ատեան
մը կազ­
մուած էր, որուն առջեւ պիտի զատուէին
բոլորն ալ երկու օր վերջը՛՛
Սիամանթօ
եւս Հսկողութեան
ներքեւ
անոնց ետեւ էն
ղրկուեցաւ։
Այսպէս
քանի մր օրեր անցան անստգութեան
մէջ եւ մենք
զանազան
ենթադրութիւններու
մէջ կր տարուբերէինք։
Շաբաթ մր
անցնելուն,
Տօքթ. Փաշայեանի
Հասցէին Հասաւ Հետեւեալ
Հեռագիրը,
Պօղանթիէն
քաշուած՝
Զարգարհան
ստորագրութեամբ.
— «
ԳրամԼիս
սպառեցաւ,
Տիգրանակերտի
Առաջնորդարանին
միջոցաւ դրամ ղրկեցէ՛ք
մեզ»։ Ասիկա
պարզապէս
Հասկցնել
կ՚ոլզէր թէ իրենք Հոգ ղրկուած էին եւ թէ անկէ
ալ Տիգրանակերտ
պիտի ղրկուէին։
Արդէն լսեր էինք որ վեՀանձն
ԶօՀ–
րապ
եւ արիասիրտ Վարդգէս
Պօլսէն
տարազրուած
եւ
Տիարպէքիր
ղրկուած
էին։ Այս լուրը խորին
տխրութեան
մէջ ընկղմեց մեր սիր–
տերր, մանաւանդ
որ գաւառաբնակ
Հայերու
տարագրութեան
լուրն
ալ անուղղակի կերպով Հասած էր մեր ականջին։
Նոյիկ Տէր-Ստեփան–
եան Չանղրրիէն
կը գրէր Այաշ իր ազգականին՝
Օննիկ Սրապեանի
որ
Հօրմէն
Հեռագիր
մր ստացած
էր ծանուցանող
թէ իր
ընտանիքին
Հետ ողջամբ Ակն Հասեր էր։ Այս լա րը կը բաւէր
ցոյց տալու
որ ա՛
րեւելեան
վեց նաՀանգներու
Հայ ժողովուրդը
դէպի Միջագետք
տա­
րագրելու
ծրագիրն արդէն իսկ գործադրութեան
դրուած
էր։ Ամէն օր
սրտատրոփ
կ՚սպասէինք
նոր լուրերու։
Եւ աՀա՛ Զանդրրիէն
Այաշ Հա­
սաւ «Ազատամարտոի
՚
Հրաչր։ Սա աննման ազնուութեամբ
մը պնդած
էր թէ Հայկ Թիրեաքեան
անունով փնտռուած
աներ ի՛նք է ել Չան–
ղրրի գտնուող
Հայկ Թիրեաքեանը տարբեր
անձնաւորութիւն
մըն է։
Ե Լ արդարեւ
այս վերջինն ազատ
արձակուեցաւ
եւ Պօ/իս վերադար­
ձաւ։ Նոյնպէս մեր մէջէն ուրիշ քանի
մը անձեր (Տօքթ.
ԱլլաՀվէրտի,
Տօքթ. Նագգաշեան, Մարզպետ
եւ ՛Բրիս) Պօլսէն եկած
Հրամաններու
վրայ արձակուած
էին։ Հէք Մարզպետի
Համար
վերջէն
լսեցինք
թէ
Պօլիս բերուելէ ետք՝ կրկին տարազրուած
էր։ Այսպէս
օրերը կը սա–
Հէին եւ մենք վաղուան
անստուգութեան
մէջ կ՚սպասէինք
մեզ վերա–
պաՀուած ճակատագրին
իրականացման։
*
Ազատ արձակուելէս
3
օր առաջ
կրկնուեր էր այն
տարօրինակ
երազը, — զոր ձերբակալումէս
երեք օր առաջ տեսեր էի, - բայց այս
անգամ սա տարբերութեամբ
որ դէպի
արեւմուտք
Ի՞նՋ՞ւէՍ ԱՏԱՏ
կը ճամբորղէի
:
Ընդոստ
արթնցած,
անկողինի
ԱքՏաԿՈԻեՑԱՅ
ընկերս՝ Հիւսեանն
ալ արթնցոլցած
էի, «Գրաւ
կը դնեմ որ երեք օրէն ազատ պիտի
արձակուինք»
րսելով
իրեն։
Միեւնոյն
օրր (Յունիս 12) Սարգիս Աճէմեան
պաշտօնա­
տուն
կանչուեցաւ։
Գարձին՝
իրեն
ընկերացող
ոստիկանը
ձեռքը
թուղթ
մը՝ ձայնեց մեզ.
-
4 0 9
-
Fonds A.R.A.M