մէք. անիծեա՛լ
ըլլան անոնք որ զձե՛զ ալ կը չարչարեն,
զմե՛զ ար։
Ողջերթ
մաղթելու եկած
էին։
Անոնոցմէ մին այն թխամորթ
զինւորն
էր որ շատ անգամ օգտակար
եղած էր
մեզի , երր
պահակութեան
կարգն
իրեն վիճակէր։
Օր մը երր աչքերս
լիալուսնի
պաղպաջուն
սկաւառակին
սեւեռած՝
պիշ պիշ կը ղի՚ոէի, հարցուցած
էր ինձ.
—
Ի նչ կ՛որոնես
երկինքին
վրայ։
—
Նախ Արդարութեան
պատկերը
կը կարծեմ ցոլացած
տեսնել
անոր մէջ, յետոյ
կ՚երեւակայեմ
թէ անոր վրայ
հեռանկարուած
են
անմեղ ու սիրասուն զաւակներուս
լուսաշող
ղէմքերր։
—
Իրաւունք
ունիս, պատասխանեց
,
ես ալ ձեզի պէս
զրկուած
եմ ընտանիքէս եւ որդեակներէս։
Արդարութիւնն
ո՛ւր, մենք ո՛ւր . • .
մեր քով Արդարութիւն
մի՛ փնտռեր։
Մենէ երկու հոգի իրենց ճամբորգութեան
ծախքը
հայթայթելու
համար Սինճանքէօյէն
կնկիլրիւ
երթալու
ստի պա ած էին, մինչ մենք ե–
րեքս Սինճանքէօյէ
(
վերջընթեր
կայարան
էնկիւրիւի)
ուղղակի
Պօլիս
պիտի դառնայինք։
Երբ յայտնեցինք
թէ մեր ընկերներէն
երկուքը
դրամի չգոյութեան պաաՏառաւ
էնկիւրիւ
երթալու
ստիպուած
էին,
թխամորթն
իսկոյն քսակը հանեց եւ ըսաւ .
—
Որչափ դրամի որ սլէտք ունիք՝ պատրաստ եմ տալու,
Պօլիս
հասնելէ վերջ կը ղրկէք։ Ես ձեր պատուաւորութեան
վրայ կատարեալ
վստահութիւն
ունիմ։
Այղ առաջարկին
վրայ ապշեցանք
ւՖացինք եւ ա՛յն ատեն հաւա­
տացինք թէ այդ մարդուն
երակներուն
մէջ գէշ արիւնը չէր որ
շրջան
կ՚ընէր : Շնորհակալութեամբ
մերժեցինք իր առաջարկր
.
ողջեր­
թի մաղթանքներ
փոխանակելէ
վերջ բաժնուեցանք
եւ սկսանք
բլուրն
ի վեր մաղլցիլ , յետին
ակնարկ
մը նետելով այն տխուր
շէնքին
վրայ, որուն մէջ երկու ամիս արգելափակ ապրած
էինք մեր բանտակից
ու սիրական
եղբայրներուն
հետ , ել ճամբան՝ մեր սրտին
խորերէն
բաղձալով որ անոնք ալ ի մօտոյ
մեզի պէս վերստանային
իրենց
այն­
քան տենչալի ազատութիւնը : Կարծես թէ ակամայ կը հեռանայինք ,
չէ՞ մի որ ամէն ուս բուռն ու ջերմագին
իղձն էր խմբովին
վերադառնալ
մեր ընտանեկան
օթեվանները : ՚հրէթէ
ամէն օր զա՛յս կը հոլովէինք :
Սակայն ափսոս , երկինք չլսեց մեր ձայնը . եւ այսօր
դառնա­
գին եւ անմոռուց վիշտով մըն է որ յաւէտ
կ՚ողբանք
կորուստն այն
վեհ հերոսներուն
որոնք Հայութեան
մէկ լուսափողփող
համաստեղու­
թիւնը կը կազմէին :
Ո՛ւր էք , ո՛վ ազնիւ հոգիներ , ո՞ր ճիւաղային
ձեռքերը
ձեր ա՛յն­
քան բեղսՂւաւոր կեանքը
գրաւեցին եւ զմեզ ու ամբո՛ղջ
Հայոլթիւնը
զրկեցին՝
զձեզ մեր մէջ ողջունելու
անսահման
ուրախոլթենէն՝
այս
ւի աո այ եղ օրերուն երբ ձեր պաշտած ու սիրած Հայաստանն
այսօր կը
վերականգնի
Ազատութեան
խորանին վրայ , ա՛յն Հայաստանը
որուն
համար միշտ պատրաստ էիք ձեր կեանքը
նուիրելու :
Ո՞ւր էք Խաժակներ , Մուրատներ , Ակնունիներ , Շահրիկեաններ
է
-
ա -
Fonds A.R.A.M