քէն վերջ ո՛լոք խօսք առաւ։
Այն ատեն Այաշինոր
սոխակները
սկսան
երգել , մեծ խանդավառութիւն
առաջ քերելով : Գերասան Ենովք Շա­
հէն մենախօսութիւններ
եւ Սիամանթոյէն
քերթուածներ
արտասանեց
երգերու
ընդմիջումով։ Հանդէսը վերջացած էր Հոյ Նազաեոմի
միանուագ
երգովը , երր սրահին դուռը
յանկարծ
քացուեցաւ
եւ Րոստոմ
Րոս–
տոմեանց
(
որուն թեւերը մտած էին Սամուէլօֆ եւ Վ. Մարտիկեան)
ներս մտաւ երկնադղորդ ել կոկորդալիր
ձայնով մը գոչելով .— «Կեց–
ցէ՛ Հայաստան , կեգցէ՛
Հայութիւն
. . . » : ՛
Ծափեր որոտընդոստ ու
խանդագին՝
պատասխանը
եղան Րոստոմեանցի
սրտազեղ աղաղակին :
. . .
Ո՛վ հայրենասէր եւ ազատախոհ
ողի , ուր ես , ե՛լ եւ ոզ–
ջունէ՛ քու պաշտած
Հայաստանդ , որուն
սիրուքՆ ա՛յնքան
կը խան–
վառուէիր եւ որուն ազատագրութիւնը
ողջունելոլ
աւիւնովդ
կը հրա­
հրէիր մեր սիրտ՚յրը : Կը հաւատամ թէ երբ մարդակերպ
ճիւաղ­
ներ քու բեղսՂւաւոր ել խոստւՖալից կեանքդ կը զրալէին
աննման ել
անմահ ընկերներուդ
հետ, քոլ վերջին
շունչդ , քու հուսկ յետին
ձայնդ
դարձեալ կը գոչէր. «Կեյցէ՛ աղատն Հայաստան , կեցցէ՛ Հայութիւն» :
*
Հայ մտաւորականութիւնր
երկրին
Վեհապետին
հանդէպ իր քա­
ղաքավարական
պարտականութեան
մէջ չթերացաւ,
թէեւ այդ Վեհա–
պետր երկրին մէջ անցած
դարձած
իրականոլ–
Սւ՜ՒԼԹԱՆ ՐԷ՚ՇԱՏԻ
թիւններով
չհետաքրքրուէր։
Տարեդարձին
գիշերը
ԳԱՀԱԿԱԼՈՒԹԵԱՆ
կառավարական
պաշտօնատունն
ու
մինարէներր
ՏԱՐեԴԱՐՏԸ
լուզազարղուեցան։
Առաւօտուն,
արարողապետ
Ներսէս Զաքտրեան յատկապէս
պաշտօնատուն
երթալով ի դիմաց
բանտարկեալներուս
շնորհաւորած էր
Սուլթանին
տարեդարձը։
Գիշերը նուագահանդէս
մը կազմակերպեցինք
ել թուր­
քերէն ու հայերէն երգերով մասնակցեցանք
տօնին։ Մեր վրայ
հսկող
ոստիկան
զինւորներր
մեծ ուրախութիւն
զգացին
իրենց
Վեհապետին
ի պատիլ սարքուած
այս հանդէսին համար, որուն արձագանգը հա–
սաւ
մինչեւ Գայմագամ
պէյին ականջը։ Սա, ինշան իր զգացած գո–
հունակութեան,
յաջորդ օրն իսկ արտօնեց որ բոլոր
բանտարկեալներս,
ման գանք հանդիպակաց
մարգագետնին
վրայ։ Այս անգամ
բանտին
շուրջը կազմուած
հսկողութեան
գօտին աւելի ընդարձակուած
ել աւելի
մեծ տարածութիւն
մը ընդգրկած
էր։ Պայծառ
արեւուն տակ
պտոյտ
մը կատարեցինք
հոգեպարար
զուարթութեամբ,
որովհետեւ
մինչեւ
այդ օր քաղաքը լոկ հեռուէն
դիտելու դատապարտուած,
էինք։ Մէկ
ժամ այսպէս ազատ ու բացօթեայ
ժամանակ
անցունելէ վերջ՝ ուրախ
վերադարձանք
մեր արգելարանը, ոստիկաններ մեզ աւետած
ըլլա լնուն
թէ քիչ օրէն ա մէնքս ալ տեղերնիս պիտի
մեկնէինք։
Եւ արդարեւ
մէկ քանի օր վերջ, մեր բանտակից
րնկերներէն վեց
հոգի — Խաժակ, Ակնունի, Ռուբէն Զարգարեան, Ս արգիս
Մինասեան,
-
ա -
Fonds A.R.A.M