սիրած
աղբիւր
ի մօտ։ Այս այն ձորակն
է, ուր քաֆ Աւետիսր,
երիտա­
սարդութեան
տարիներուն
իր
7
Ք
ա
^
ռ
ր ո վ թախթախած
էր
25
թուրք
դատարկապորտՀներէ
բաղկացած
իւ ումբ մր, եւ այնքա
ն մար դա­
սիր ութիւն
ցոյց տուած
էր իր զոհերուն
Հանդէպ*
• • :
Գա յ մագամը,
վերցնելով
Ք
ա
2
նահատակին
նոր տեսակի
հրա­
ցանը, զոր զինագործը
ինքը
շինած
էր, կր տանի
կուսակալ
Շաքիր
փաշային
եւ ցոյց կու տայ նաեւ
բոլոր
հիւպատոսներուն:
Ոչ ոք կը
հասկնայ
թէ այգ ինչ տեսակ
հրացան
է ։
Տէր Գարեգինր
ինկած
էր հերոսի
մահով
48
տարեկան
հասակին
մէթ,
ափին
պինդ
սեղմած
մօսինի
փայլուն
փամփուշտ
մը եւ
ետին
թողելով
կինն ու հինգ որբ երեխաները,
յետին
թշուառութեան
մէթ։
Ան ոչ մէկ անգամ
չէր լուսանկարուած
կեանքին
մէթ։ «Ան
բարձրա­
հասակ,
չոր ու
2
լոտ
կազմուածքով,
խոշոր
եւ սեւ աչքերով
մարդ
էր»
102
։
Հոկտեմբեր
±8
–
ի
երեկոյեան
մինչեւ
առաւօտ,
կառավարու­
թիւնը
հայոց
հարիւրաւոր
դիակները
սայլերու
վրայ
դիզած,
կը
տանի
քաղաքէն
դուրս,
թափելու
համար
խրամներու
մէթ։
Լուսաբացին,
հայ կիներ
աղէխարշ
ճիչերով
ու վայնասու
ննե–
րով
իրենց
սիրելիներր
կը փնտռեն
ու կ ողբան
իրենց
դժբախտ
ճա­
կատ ա գի ր ր , մինչ
մզկիթներու
մինարէներէն
մոլլաներ
բարձրաղա­
ղակ կր փառաբանեն
զ Աստ
ո ւած • • • :
• • •
րարեր
տեւող
հալածանքներէ,
հարստահար
ո ւթիւններ
է եւ
ճրն–
յ ու մներե
ետք,
անխուսափելի
էր հայ ժողովուրդի
պոռթկումր
եւ
այդպէս
ալ պատահեցաւ
:
19–
ՐԳ գարու
վ եր թի ն տասնամեակներ
ո ւ ն եթէ հայ
երիտասար­
դութիւնը
չզինուէր,
կուսակցականօրէն
չկազմակերպուէր
եւ բո–
ղ
ո
քի
ց՚ոյ՛ց՛եր
ո վ չպայքարէր
տիրանալու
համար իր
ամենատարրական
մարդկային
իրաւունքներուն,
արդեօք
ապագայ
սեր ունդն երր պիտի
չմեղադրէի
ն իրենց
նախահայրերր,
որ մեծամասնութիւն
Րէէ
ա
է
ո
վ
հանդերձ
հայկական
գաւառներուն
մէթ, ր նդվզելո
ւ
արիութիւնը
չէին
ունեցած
ի տես հայ ժողովուրդի
կրած
տառապանքներուն
,
եւ
դարձած
էին ճորտերր
փոքրաթիւ
քիւրտերու*
* * :
Հոս
տեղին
է կարդ մը մէթրեր ո ւմներ
ընել
Հայաստանի
արտա­
քին
գործոց
նախարար
Փրոֆ*
Ջոն Կիրակո ս եանի
ՐուրԺուակսւն
Դիւանագիտութիւնը եւ Հայաստանը
(
Երեւան,
1980
թ – )
դիրքին
102
Նոյն, էշ
9 6 ։
Fonds A.R.A.M