89
ուրիշներ,
աւելիդ առաշ երթալով,
ուզեցին
վերջնակա­
նապէս
վերցնեք
պատկերներու
պաշտամունքը։
Լեւոն
Գ. իսաւրացի
կայսրը
(717-741)
Կ՛ Պոլսոյ
Գերմանոս
Պատրիարքէն
խնդրեց,
726
թ
,
որ պատկերներու
պաշ­
տամունքը
ջնջէ։ Այս խնդիրը
երկար
ժամանակներկ
ի
վեր
և
ը զբաղեցնէր
միտքերը,
որով՝
տեղի տուած
վէ­
գերու եւ Հալածանքներու։
Պատրիարքը
կայսեր առա­
ջարկը
մերժեց.
կայսրը
զայրացած՝
Հրովարտակով
մը
Հրաման
ըրաւ պատկերները
եկեղեցիներէն
դուրս
շպրր–
տել։
Գամասկոսցի
ՑովՀաննէս
եպիսկոպոս
ընդդիմա­
ցաւ կայսեր
կամքին։
Պատկերամարտներ ը սկսան
աւե–
րել, կոտորել
ամէն տեղ, ուր որ կը Հանդիպէ
ին պատ­
կերներու։
կայսրը ո՛չ միայն պատկերներու
գործածու­
թիւնը
արգիլեց
,
այլ նաեւ
պատկերագծութիւնն
ալ։
Գերմանոս
պատրիարք
ստիպուեցաւ
Հրաժարիլ
պատ–
րիարքոլթենէ
(730
յունուար)։
Հռովմի
Գրիգոր
Բ–
եւ
Գրիգոր
Գ. Պապերը
նամակներով
ջանացին ետ
դարձնել
կայսրը իր դիտաւորութենէն
:
Գրիգոր Գ, Պա­
պը 7Տ2ին Ա . Պետրոս
եկեղեցիին
մէջ մ՜ոզով
գումարե­
լով՝
նզովեց
բոլոր պատկերամ՚աբտները
:
կայսբը
բար­
կացաւ եւ Պապին
վրայ գնաց ու գրաւեց
Հռովմի
եկէ–
խեցիին
կալուածները
եւ Լիւրիկէն
բաժնելով
Պապին ի ֊
րաւասոլթենէն՝
կցեց կ. Պոլսոյ
Պատրիարքութեան,
ո–
բուն աթոռակալն
էր, այն ատեն,
Աիւնկեզոս
Անաս–
տաս։ Եւ այսպէս
տակաւին
երկար տարիներ
տեւեց այս
խնդիրը
մինչեւ
842
թուականը՝
Թէոգորոո
կայսրոլՀիին
ժամանակաշրջանը։
Կայսրուհին
իը
Հիւանդութենէն
կ՛ապաքինի՝
պատկեբապաշտներու
խնամակալ
Աամուէլ
անուն
մարդու
մը միջոցով.
կայսրոլՀին
այս
դէպքին
Վւ»»յ,
342
Փետը.
19
կիրակի
օր մը, եկեղեցական
ել
Fonds A.R.A.M