152
Եկեղեցիէս
անպայման լատիԹացռւմը:
Բայց
փորձը
ցոյց աո լած կր , որ թէ՛ կիլիկեան
թա­
զա ւո ր ո ւ թի
ւն ը եւ. թէ Գրիղոր
Անաւարղեցի
կաթողի­
կոսը խարուած
էին իրենց
երեւակայութեան
մէք Հան­
դէպ
պապութեան
ամենակարողութեան
,
այնպէս
որ
Պապերուն
վրա
յ գրուած
յո յսերը
ո՛ է մէկ կերպով չէր
արդարացուցած
իր վը
ա
յ
շփ
սոէ
֊
ելիք
շէնքին
կառուցման
ամենատկա
ր
նշոյլն ի
ս
կ
՚՝
Ւսկ արեւելեան
վարդապետներ
մ ի Հա կը
վախնային»
թէ՝
Հայաստանեայց
Եկեղեցիին
նկարագիրը
պիտի
եզ–
ծանի
Կիլիկի
ո
յ
մէք*.
Է՜^Լ՚ՂԷ
"
տեսանք,
բողոքած
էին
Տոյներուն
Հետ ԷՀԷԷ
ա
վիք
*
^էութեան
դէմ ՀյնորՀալիի
եւ
անոր
յա քո բդին ատեն : Ե՛– Հ իմ ա ալ կը բողոքէին
լա­
տինն
Լ բու Հետ միանալու
ձեռնարկին
դէմ :
Եթէ
միա
յն
մեղի Հասած պատմ ական
փաստերու
վրա
յ Հիմնուելով
դատենք
Հայաստանի
վա ր դա պե տն ե–
բուն խիստ պաՀպանողական
եւ աններող
արտայայտու–
թիւններբ
,
չափազանցեալ
նախանձախնդբութենէ
աւելի
բան մբ չենք ղաներ
անոնց մէք, որովՀետեւ
Հայոց Ե՛­
կեղեցիին
յոյն թէ լատին
Եկեղեցիներու
միքեւ
մշակ­
ուած
մերձեցման
յարաբերութիւններբ
եթէ դատենք
ի–
բենց
Հետեւանքէն
,
պէտք է խոստովանիլ,
որ
անիրաւ
են արեւելեան
վարդապետներ
բ , վասնզի
այսօբուան
Հայ
Եկեղեցին իբ պաշտամունքովն
ու արարողութեանց
կար­
գուսարքով
,
որ ամէն տեղ ընդհանրացած
է եւ նո
յնն
է , ժամանակին
տեղի
ունեցած
վրդովումները
չեն ար­
դարացներ
։
Հ
ա
յ Եկեղեցին
իր նկարազիրը
եղծանող
բան մըչէ զոՀած ո՛չ յոյն եւ ոչ ալ լատին
Եկեղեցի­
ներուն
,
իր միութենական
շարժումներուն
եւ
ձեռնարկ–
ճեր ուն
մ էք , մինչեւ իսկ թունգ
Անաւարղեցի
ի կարդա–
Fonds A.R.A.M