Վերջապէս
Թէոս Տէր Նազարէթեանը
ոը, յաճախ այդ երկ
Ընկերներու,
գէմ ըմրո սաստ ցողն
էր.
%
բարկութեամբ
գոչեց -
Աակելորգ է ձեր սէրա
պղտորելը,
մենք այս
ճամբան
սչիաի շարունակենք
,
կուգա՞ք,
կլերթանք
միասինդ եթէ ոչ,
բարի
վերադարձ
ձեզի : Թէոսի
վճռական
խօսքերէն
վերՀգ,
ճամբայ
ինկանք, ի
ս
կ անոնք տեղի բնին կեցած֊
,
ւ / ՚ ձ ^ ^
ւ շ . ^ —
աէին
.
^/»/2
տեսան որ փոփոխութիւն
չկայ ^ ակամայ
Հետե–
լեց ան մեզի :
ճամ բուն
վրայ
կիսաւեր
ֆյրաղաց մը Հար , որմէ քիչմը
վար , կրակ կը վառուէր
,
երեք
Հոգիով
մօտեցանք
կրակին
քով
նստողներուն,
բարեւեց
ինք եւ տեղեկացանք
թէ (ծ՝ո ր–
թուրի
կամ ուրդին մօտ երեսուն
վրան
գին ուո բներ կան , որոնք
կ՚աշխատէին
ճամբանեբու
նորոգութեան
:
կարգ մը
ոլՆ
րէէ,
տեզեկութիւննեբ
ալ ստացանք ել Հեռացանք :
Վրաններուն
բաւական
մօտիկ,
երեք թուրք
երիտասարդներ
պատաՀեցան
%
կե ցուց ինք ել ՀրաՀանգեցինք
որ ետ– դառնան
^ իրենց
զին–*
ւ որա կան տարիքը
սլա տրո լակելով՛. Անոնց մ է երկուքը կա կա­
գելով
կ*ուզէին
ինքզինքնին
արդարացնել,
անդելով
որ փա­
խստականներ
չեն) այլ* առ^եւ
գանուող
զին ուո բներ ո ւն մաս
կը կազմեն եւ տուն կը դաոնան
Հանգստանալու
•
Այդ
միջոցին)
անոնցմէ
մէկը
ճարպիկօրէն
1
մութին մէ^
մեր դէմքերը
կը զննէր
I
(
օ՝էոս րմիղեանը
նոյնքան
ճարպիկ,.
Հրացանի
կոթով
ուժգին
Հարուահ՝ մը տուաւ
Հասկցնելու
Համար թէ իրաւունք
չունի կա սկահ՜ ամտօրէն
զննելու աղետա­
կան
զին ո լորը : Թուրքը սարսափած
,
ն՛երողութիւն
խնդրեց
X
Մօտակայ
էքիրՀէր
դէ
լ
դէ
ս
էէ
ս
է
Բ
ա
3
ձգեցինք։
ոիչ մը առա­
տանալովդ
կամ ուրոյի գլխուն
ճ
նկատեցինք
վրանները
բոցավառ
կրակներու
լոյսովւ
Րւրիշ
\
ճամբայ
չկար ել մենք
դիտ՛ի
անոնէինք
ճիշա
վրաններու
քովէնւ Մէկ
կ^Ղ^ԷՀ
ճորոխը
միւս
կողմը
լեռներ
կային։
Գէորգ եւ Անդրանիկը
1
լ առաջարկէին
աէ\ կողմի
լեռը
բարձրանալ
եւ բարձրէն
անցնիլ,
առանց
վրաններուն
մօտե—
նալու : Լեռնային
ճանասլարՀը
մեզմէ շատ. ժամանակ
սչիաի
խլէր։
Բացի
երկուքէն,
բոլորս ալ Համաձայն
էինք
ուղիղ
ճամ բով
երթալու։
պատերազմի
գաշա
գացէող
զին ուո բներ
էինք
Տ
ո՞վ կարող էր մեզմէ
«
վէսիքա»
պաՀանքել
կամ »»~
Fonds A.R.A.M