նե
՝
^իէէ
Ա
ս
գէ՚-դ/՚րԱդ
մէնչել
այս
գի՚-՚էի
մօտակայ
քուր
լ ւ տաս–
ԼԱ
արշալոյսս
բաս ուս
սալ
Մի
ճամ բուն
չորս կողմը
կը վխտային
թուրք
գաղթականներ
՛
նշել
Ա • ՕովՀաննԷսի
անտառը
բաւական
տարածութիւն
հ
ա
Ս Տ արագացուցինք
մեր քայլերը
դ մինչեւ
արեւած՜ագը
Հոն
Հասնելու
Համարէ,
Ղ՚ըչաձորԷն
դէպի
վար
Հոսող
քուրէն
քը–
րամանները
լեցուցինք
ու բարձրացանք
վերը գտնուած՜
քա—
բայրնեբը։
Աաստիկ
յոգնած
,
քրտինքներու
մ Էք
թաղուած՛
Էինք։
Անդրանիկ
եւ էք արտ էրոսը շնչասպառ
եղած
էին դ ի
ս
կ
է
ա
էորգը
լաւ
ք
ա
լ
ո
ղ
մր րլլաքով
Հանդերձ
դ կը արտն քար դ
«
ւս-
ոտքին
օրէն
իսկ քարդոլփ
չուր եղանք» :
է, ր բեմն ի շէն ու ծ՜աղկեալ
Ա . Տ ովՀ աննու վանքին
ստորո­
տը գտնուած
անտառին
քարայրներուն
մէք Հանգիստ
քնացանք
մինչեւ
՚
կէսօրըւ
Ե
ս
*
Գ է ՚ ՚ Ր Գ
եւ Անգրանիկը
միասին
էի
ս
Ք
քարայրի
մը մէք։
կէսօրէն
վերքդ
այգ
երկուքը
միտքերնին
փոխեցին
«
այս
ճամբան՝
ելլելիք
ճամբայ
չէդ
թուրք
գիւ­
ղերէն
ի^նչպէս ապաՀով
պիտի
անցնինք դ ճամբան
Հանգի
պե­
լի ք զինուորական
պետերուն
ի նչ փաստացի
պատասխաններ
պիտի
տաւ ՛ք»
–
լա յլ
ն։
Տակաւին
երէկ
երգում
ըրի
ս
ք՝
Ո
Լ
"
քէ պատասխա–
նա տ ո ւ չի բռնելդ
Համերաշխ
ըէլ
ա
լ ե^ զիրար չի
դաւաճանելդ
տու ա
գիտե
Երգ
ոլ
մլլ
մէկ կողմ գիր
> այսպէս
ճամբայ
ք
ա
էել
կ*Ր(^՛
շա^յ դ բաբկութեամբ
պատասխանեց
Անդրանիկը
:
Մաղաքիա՛
դ սիրելի՛ս
դ աո աքին
օրէն պէտք
է Հաս­
կնալ ամէն
բան դ լաւ է շուտ
ետ դառնանք
դ վերքը
կը
ռ ո
ք
ա ս
ք
այս
ճամբան
անել
էդ մեր վախճանը
անստոյգդ
մեղմօրէն
ըսաւ
Ղ՝էսրգը :
-—
Ես չեմ կարող փոխել
իմ ծ՜րագիրը
եւ չեմ
դաւաճաներ
մեր
ուխտին պատասխանեցի
վճռական
։
Մինչեւ
երեկոյ
քանացին
Համոզել
զիս դ բայց
իմ Համո­
զումով
արեւմուտքը
չէր որ պիտի փրկէր
°*եզիդ այլ արե­
ւելքը՛՛
ճամ բուն
վրայ դ բոլոր
ընկերները
միանալով
ճամբայ
իյնալու
ատեն դ Ղ՚էորգ
եւ Անդրանիկը
ցերեկուան
ինծ՜ի ըսած՜­
ները
^էՐ^սեցին
եւ մեր
միւս
ընկերներէն
ալ
մեբխուեցան
։
15
Fonds A.R.A.M