ո ա ր կո ւթ իւն
ընել։
Այն օրերուն՝
դ
ճակատ
մեկնող
զինուորի
մ ր ա րժ ան իքը իւիսա
րարձր կր գնւսՀատուէր
։
ա
Մ
Լ
ր երկու
ընկերները
նորէն
սկսան Հակաճառել* այս
անգամ ալ ես քղայնացայ
եւ ըսի իմ Հաւատարիմ
ընկերնե
րուն
Հառքեւէն
գացողը ե՛ս եմ, կը Հետեւի^ք
ինծ՜ի»։
էյս խո րապէս գոՀ էիընկերներուս
բա րե ա ցա կամ ո
ւթենէն
եւ արդէն
ամէն անգամ այգ Հինգ ընկերներ
ը ինծ՜ի Համ ամ իա
կր գանէի եւ անոնս վստաՀութեան
արժանացած՜
էի :
Ընկեր
ներուս
կարծ՜իքն
առնելով
,
դիմեցինք
գէաի
վրանները
։
Առա–
քին վրանի
թուրք
սլա Հա կը իր պարտականութեան
գիտակ
ցութեամբ
գոչեց՝
«
Ո°վ էք յ կանգնեցէք»
X
•
Ամօթ է պետական
զինուորի
մը ինքնութիւնը
պա–
Հան քել , չե®ս տեսներ որ զինուո րներ ենք եւ ճակատ կը
մեենինք
9
պատասխանեցի
;
Կը ներէք , էֆէնտիմ
ք
զինուոր
ՐԱ
ա
լնիդ
չգիտցայ
։
^« Ղ՚ասապան
շա° տ Հեռու է* Հոն Հասնիլ
կհուզենք , Հար–
ց
ոլ
ցի*
ք
,.
Երեք քառորդ
ժամուան
ճամբայ է , պատասխանեց
:
Հէն ո ր Հ ակալո
ւթիւն
յա յտնեց ինք թուրք
սլա Հա կին եւ շարու
նակեցինք
ճամբան
•
Մեր խօսակցո
ւթիւն
ը վրաններու
մէք գան ո լա ծ՝^
զինուոր–
"
երր կըԼ
ս
էի
ս
։
Վարաններէն
դուրս թափո՛ւեցան
ել սկսան նո
րութիւնն
եր պաՀանքել
մեզմէ
X ՚րանի մը սուտ ու փուտ
լու
րերով
թուրք
բանակի
անգոյ
յաքոզութիւնները
պարսեցինք
X
Սպասելիք տեղ չէր • կ աճապարէինք;
Բաւական
Հեռացած՛
էինք*
Բ
ա
յզ
մութին մէքկանգնած՜
թուրք
զինուո րներր մեր
բազուկներուն
ուժ եւ կարողութիւն
*
մեղէ
առողջութիւն
եւ
թուրք
բանակին
յաքուլութիւն
կը Հայցէին
Ալլահդ :
Հ^Եա–
շասըն
Օսմանլը աս կէրի <ղաՀր օլսուն Մօսկօֆ»
կ՛աղաղակէին
X
*
հէսրգը
գինովցած՝ էր մեր ունեցած՜
յա քոսութենէն
կ
մօ՛
տեցաւ
ինհ՜ի եւ փսփսաց * Հայս
ի՛՛նչ բախտաւորութիւն
էր X»
Հասանք
ԶուրՀանկէս
*
երբեմնի
բարգաւաճ
Հայ գիւղը X
1911
թուի
աշնան
,
թ
ա,
ԼԳ
ունեցած* էի ընկերներուս
Հեա ,
Ս • (ՀովՀաննէս
ուխտի
երթալու։
Այգեձոր–
կարմիր
աւետա
րան եւ ապա
Հիւր եղած՜ այս գ ի ՚ ֊ ղ ի
Հայերուն։
*
հիւոր
մութ
ղնտանի մը կր նմանէր
այժմ
վարի
պարտէզներէն
անցանք
Fonds A.R.A.M