Փախուստ. րանսւէԹ
81
Վանքի աշակերտին
,
ա՛յն ճահի
լ ֆեաա
յին , ու անկէ եաք Աբոն
թող
մեռնէր»
:
Այսպէո կր խօսէր երկա՛ր , երկա՛ր :
Ալ. քամին դուրս ր կր մռնչէր , կարծես
կ՚ուսէր աապաչել
ախոռի
դուռր
,
որ ուժգին
Հարուածներէն
անդադար կր ճռնչէր :
Այդ
բոսչէին
ներս մաաւ
գի՚-զի
երիտասարդներէն
մէկր
շնչաս­
պառ ու քնաթաթախ
եւ լուր աուաւ, թէ աասնապեա
մրլսած է ,
որ փախած
ֆեաայիներր
իբրեւ թէ այսաեղ են,
25
ղին ոլորներով
ե՛­
կած է գիւղը խուզարկելու
:
1
Ր*նչ փախած ֆեաա
յի , կը Հարսնէ
միւս ընկերը :
Ապա
գիշերը
Մլոյ
Ավարի-՚Լշլան
ծակեր է Մուրա ա
էֆէն–
աին եւ իր երեք ընկերներով
փախեր է . . .
Մ եր ուրախութիւնը
չափ ու սա Հման չունէր,
սարերու
արծիւ–
ներ ը վանդակէն
թռած
էին :
-•
ք՝
ա
յց
պիաի գանեն
զանոնք, ո՛րա եղ որ ալ ըլլան , ըսաւ ըն­
կերներէն
մէկը
ուրախոլթենէն
գոռալով
ւ
Պոռալու
ժամանակը չէ , պէաք է աճապարել եւ
այսաեղէն
Հեռանալ
,՝
—
ւ
ըսաւ
ուրիշ մը ւ
Ո^ւր Հեռանալ,
դուրսը
քամին կը փչէ սասաիկ • ձիւնը քուլա
յ–
քուլա յ կը թափուի եւ մրրիկը պար կր րոնէ ձիւնի փաթիլներ
ուն Հեա I
յ
Վերջապէս
որոշուեցաւ
, •
ըսաւ անդիէն
չ
ո
բոորդ
մը,– Ի"լ
որ պիաի
ըլլայ՛
ա
է տք է Հեռանա լ ւ
Արդէն ժամանակը
երեկոյ էր , թիփին մէկ կողմէ , բորանը
միւս
կողմէ, ճանապարՀ
ընկանք դէպի
Աասուն : Աւ կէս ժամ Հազիւ թէ
բարձրացած
էինք, երբ յանկարծ ա ես անք , որ Հեռուէն
գոմի
գռնէն
մեզ կը կանչեն
է
Ուղղուեցանք
դէպի
այն կողմը
է
—.
Ակն^կլա
(
աւեւոի՛ս)
,
Պ • *հէ
ո
րգը
Հոս է , ազաա է , եղաւ գի՛–՛"
ղա ցիներէն
մ էկուն
խօսքը
ուրախութեան
լի ար տա յա յտութեամբ
:
Ու ցնցուեցանք
ամէնքս ալ, ուրախութեան,
յուղումի
նոյն
զգա ց ումն ե ր ո վ
է
Գէորգ իր ճարպիկութեան
եւ Հնար ամ աո ւ թե ան շնորՀիւ
յա
շո­
ղեր էր պա ար ծակել ու փախչիլ
:
Ջ կար Ա ուբատր :
էք ս Հոս առածին անգամ տեսայ
Դէորգը : Դեղագէ մ, զոյգ մը
կենդանի | փայլուն կրակոտ՝ աչքերով, իսկ եւ իսկ կռուելու
սիրաՀար
մարդու
աչքեր : Երկու . տարուան
բանտարկութիւնը
թէեւ
սարերու
այգ
Հսկայ
(
յ>
սիրաՀարը
գուն ուտեցուց ած
էր , բայց եւ այնպէս ան
մարմնով
առողջ էր ւ
Արկար նայեցանք
իրարու
երեսին ապշած
,
մինչեւ որ Ասլանը
իր բերանը բաց արաւ ու սկսաւ
Հետաքրքրութեամբ
Հարցնել, թէ
ո վքեբ կան Աասուն
,
ի նչ պատրաստութիւններ
ունին ,
ժողովուրդի
Fonds A.R.A.M