80
ԳԷՈՐԳ ՉԱԻՈԻՇ
կր մռնչէր ՚ իբրեւ, թէ աարրերր
ո աքէ կանգնած՜* տեղքս Հան ընել կ ու–
զէէն Հաւաաորկայ
սարերը։
Բայց դարձեալ է զուր, քամէն
մռնչելով
կ՚անցնէր եւ միքոցին մէք կր տար ածուէր՝
Աուլում ի Երկրէ դարդե–
րուն նման , անսանձ ու կամայական
• • • :
Մ
Լ
ր նստած ա իւո որ կաաարեալ
սառցարանէ
նման էր , բարե­
բախտութիւն
մը, որ փայաը առատ էր եւ մեր ընկերներր
շարունակ
ք՛ո նետէէն
օճախը է
իսկ քէչ մը Հեռու ծերուկ
մը նստած՝ կը սլա ամ էր Սասնոյ
94
Դո լականէ ապս տամ բո ւ թեն էն :
Ան էր պաամութէւնր
սկսաւ
այսպէս»
Է^Հ ) աղբրաա՚նք
,
մեռնիմ
ձեզի, գիտէիք լաօ
1
,
65—70
աա—
րու մարդ եմ : Երհ
ո
՛
անդամ
ւյնացեյ եմ Ա ասնոյ ՛էթա տախ՝
էէն գան ի ւււ
ուխտի • ձեր մուրազը աա յ Ա • Անգան իսւ , ես իմ մուրազս առի, ոսկ­
րացաւ
ունէի՝ առողջացայ : կԼերքրն անգամ երր ցնաց ի , կոփ գի*~ղր
Հանգիպեցայ եւ օր մր Հիւր եղայ (հէս Ա» • * ին ։ ՛էյ ստած մեր
քիւլֆաթի
ցաւերու
վ ր
ա
/
կր խօսէինք
,
երր յանկարծ
6—7
թֆանքուոր
ներս մտան
—
քիւրտեր
էին ։
«
Մէկ էլ տեսայ
Հրա րի իրիկուն»
ասացին
, «
էֆարիպ
թախէր»
չասին
Հ
0*
Հ
ւ
ո՛րքան ուրախացայ
տեսնելով
Հայ ֆետայիներր
•
է^նչ ,
ֆետայի
մի՛ ըսեր, մի ամտաՀար րսէ
1
\
րարեւէն
յետոյ
թւինքներր վար գրին ունստան :
Երբ քանի մր րոպէ անցաւ , ինչ տեսնամ աղէկ
,
մեր Աոաքելոց
Վանքի աշակերտներէն
երկուքր
%
անոնց Հետ - *րէորգը եւ Աղամ ր :
Տեղէս
ուս յիք մր վեր կեցայ եւ գացի Պ*էորգի աչքերր պագի ու ասի»
-
Լաօ
9
;
դու այն Գէորգին չես նմանիր, դու Ասլան ես եդած»
Աստուած քեզ ոյմ ու կարողութիւն տայ Ասլա՛նս , որմեր
տիւշմանին
մէքքր կոտրես :
ինքն ալ ուրախացաւ եւքանի մը խօսքով պատասխանեց
ինծի •
-
Արօ - րսաւ նա,՛—| քէ մատաղ» եթէ դուք մեզ նման ճէք
(
Հրացանք կապէիք ու սարեր
ելնայիք,
մենք այսօր
ուսումնարանից
դուրս
չէինք գար եւ թվնքի Հետ գործ
չէինք ունենար
է
Աակայն երբ
տեսանք, որ դուք այդ չարիք,
մենք այսօր մեր պապերը
կ՛անիծենք :
Ես Էլ մտածեցի, որ գոնէ մեր որդիներր կամ թոռներր
մեզ չանիծեն
,
ատոր Համար էլ զէնք վերցրի
*
Լաօ՛ , այսպէս երկար խօսացհնք,
չգիտեմ
քանի* սաՀաթ, ան–
կէց պառկեց ինք * առտուն
խօսակցութիւն
ր
նորէն
շարունակելու
յոյսով
ւ
րա յց առտուն
սարերու
արծիւներր
թռած
էին* չկայթն
• • *
Եւ ան գնաց ու այնու Հետեւ է՛լ չտեսայ՝
չի՚-Ր (մինչեւ) Ա ասնոյ
կռիւը է
կռուի մամանակ
քէւէշներր
բռներ էին, օ՚ֆ, Հիմա ան բանտն
է , բա՛նտն է • • • Աստուած
բոլոր բանտարկեալներուն
ազատութիւն
տայ,
Մ ուրատին ու իր րնկերներուն
։
Մէկ էլ տեսնէի, այն Աոաքելոց
Fonds A.R.A.M