82
ԳԷՈՐԳ ՉԱԻՕՒՇ
գրութիւնը
ի°նչաէս է , եւ այլ նման հարսեր , որոնցմով
կրնայ հետա–
քրքրուիլ
Հայրենիքի
ցաւերով
աասլկուող բանտարկեալ
մը
, /*
ր ա/–
լեւս ազատ է
է
Պարո՛ն
ք
Մկթինք պիաի գֆա^ս այժմ
,
Ա ասուն
սլիաի մ ը ֊
նաս
%
՛—
Հարցուց անՀամբեբ
ընկեր մը
9
ընգմիքեշով
Գէորգի
խոսակ­
ցութիւնը %
-
Է՛Հ
1
սիրելի՛ս
տ՝
—
։
Ր
սաւ
ԳԿ
Ո
ՐԴ նայելով
քաղցրօրէն
ընկերոջը
երեսին
յ
ես ո՛չ մէկ աեղ չեմերթար
մինչեւ որ իմ հաշիւս
չմաքրեմ
Վոսփորի
ափերին նստած
ճի՚֊աղին
հետ :
Ու փոքր ընդմիջումէ ետք
Տ
ան դարձեալ
շարունակեց
•
Գիաէ
Բ
ք) երբ զէնք փերցուցի գ ուխտեցի ազատութեան
անու­
նովդ որ զէնքը վար սլիաի չգնեմ,
մինչեւ
չամոքին մեր խուլում
ի Երկ­
րին մէք ապրող ժողովուրդի
սաւերը։
Աասնոյ
սարերը
արիւնով
ներ­
կուեցանք
ՀՀաքէն եր ու Հարիւրաւոր
կոյս ազբիկներ
Ֆըռ֊ֆըռ—քարի
ծերպերէն
գահավիժուեցան՝
աննամուս
^ արիւնարբու
թէ
լ
ՐՔ
զին–
ոլորներու
ձեռքը չանցնելու
Համար
։
Աք/ոնց ուրուականները
ինձ Հան­
գիս ա չենթողուր : Ե
ս
ուխաեբ եմ մեռնիլ*
ո րպէ սղի անոնք ապրին •
իսկ այսօր , է^նչ կը տեսնեմ ^ անոնք մեռած են, ի՚՚կ ես ոզՓ եմ
շ
Ո^^֊ր
է *րրգոն, Շէնիկի
քրէսը) անոնց Հետ ուխա ու պայման
ըրած
էինք
թիկունք
թիկունքի տուած
կռուել եւ գլուխ
չծռել
թշնամիին
։
ձիս չմեռա՛յ
Հ ի
ս
կ անոնք ինկան
Հերոսաբար
եւ
Հերոսական
փառքով • • •
«
Առածին
երդումը,
%
սրբազան ուխտը ես եմ տուեր անոնց եւ
Հիմա երթամ տունս փակուի՚մ.
Զէ
1
> չէ
1
> ընկերնե՛ր
ք
պէաք
չու­
նիմ
յ
պէաք է մեռնիմ
զէնքը կուրծքիս*
առանց
զայն վայրկեան
մը
մոռնալու՝^ :
Քւ խոր Հառաչով
մը^ արցունքը
լեցուած
աչքերուն
մէք^ աւել–
ց
ո
*֊
ց ան
յ ՛ – •
ԷՀ
յ
ընկերնե՚բ
^ երթա՛նք
,
երթանք
,
նա Հատակներու
օր­
րանը , նահատակներու
սրբատեղին*
դէպի Ա ասո՛ւն ,
ԱԼ մենք ամէնքս , իբրեւ
ամենաջերմ եռանդ
ուխտաւոր
ներ,
ո աքի ելանք ու անգամ մըն ալ զօրացած մեր սրբազան ուխտին
ոյժո­
վը սկսան ք բարձրանա
լ գէպի
լեռը , արծիւներու
բո յները
X
Կ երթայինք
ամէնքս ալ* լո՛ւռ ^ մ՝տածկո*՛ա : Մեզմէ
շաաերը
երբեմն կը նայէին
*
րէորգին կարօտի անուշ նայուածքով
ու չէին
կըշ–
տան ար տ
իսկ Սարերու
Ասլանը չէր քալեր* ան կը թռչէր
կաքաւի
նման ,
մինչ մենք մինչեւ դօտ կերքս խրուած
էինք
ձիւնի
մ էք։ Ան կը
թռչէր
ամենէն արադ , կարծես անոր մէք երբեք յոգնածութիւն
չկար , կար­
ծես ամիսներու
բանտարկութեան
միջոցին
նո՛ր ոյժ , նո՛ր կորով ամ­
բարած
ըլլար , այնպէս որ ընկերներէն
մէկը ստիպուեցաւ
ըսել անոր •
)
Իսկապէս
Արծիւի պէս կը սլանաս , Պարոն , գէպի
ՏԼԷյնիկի
գագաթը
,
եւ չես մտածեր
ք
անզօր ընկեր կայ միասին
,
///»
ր–
նար այդքան արագ քալել
յ
Fonds A.R.A.M