188
սիրելի, թէ Հմա ա ես գրես թէ չես ուրիշ
թղղէ
մ ուսէ վէս՛է անես
գր
ա
գիր
եկած ժամանակն
գրել աաս եւ մի Հոդոցիւ
զմեզ
յիշես
« 6«–
գարձեալ
գիրքի
եաքն գրեանք կա յ , յո յժ
օգա ակար Է կարգասո–
զաս եւ լսողաց • եւ զայս գրեանքս
Հաւաքեալ
միատեղ
եաոլ
կապել
ել ետ ո ւ յիշաաակ Ար» Աստուածածնի
ինձ եւ ծնողացս Տ* Ա տեփա–
նոսին եւ մօրս
ՀռիփսիմԷին,
րն կեր ոքս Հեզէն կ էն եւ այլ
ամենայն
արեան մերձաւորացս : Ով աստուածասէր
քաՀանայք եւ ժողովոլրգք
,
որժամ
րնթեոնուք եւ օգտիք,
յիշես Հէք ի մաքրափայլ
աղօթս ձեր
ղվերոյ
գրեալսն եւ ՛լուք
յի լեալք
լիքիք ի քրիստոսէ
Աստուծոյ
մերմէ , ամէն»
Հայր»։
էջ 91-144 յիշատակուր-իւնը նուիրատուներու իրենց նուի–
րատուութ-իւններով՝ սկսեալ
Յ
ո
վ
ա
կ ի մ Եպիսկոպոսի օրէն (1445)
եւ շարունակոլած դժբաիյաարար աոանց թ-ոլականի ար ձանագրու­
թեան : Հետաքրքրական է ոչ միայն յատուկ անուններու, այլ նաեւ
տիրող արհեստներու տեսակէտով, քանի որ անուններէ շասւերուն
կցուած է իրենց արհեստին եւ կարգ մը ընկերային վինակին ու պայ–
մաններու յիշա տ ա կութիւնը» :
Նուսլարեան
մատենագարանր
զանուող այս պատճէնին կա­
րեւորագոյն
մասն էր ուրեմն
սկզրնաւո րոլթէւնր
Լէք
1—32)
եւ
Հետաքրքրականր
վեր քաւս րոլթէւնր
(
էք
91 144) ,
առա–
քինր գրեթէ
րոլորովէն
պատմական
տեղեկոլթիւններու
եւ երկ–
րորգն ալ նուիրատուներու
անունէն,
նուէրներուն
եւ այլս յատ­
կացուած
,
որոնք երկոլքր
միասին կր Համապատասխանեն
րնագ–
րէն երկրորգ
մասին, ինչպէս կր մանրամասնէ
վերսյիշեալ
ծանօ–
թութիւնր,
որ այս մասր
200
էքերէ բաղկացած
ցո՛լս կուտայ,
բայց
ինչպէս
Անասն եան կր կարծէ՝
«
կրնայ ըլլալ որ նուիրաաոլռլթեանց
յատուկ էջերը շատ լայն կամ մասամբ միայն գրուած ըլլան բնագիր
՚
քփւթիւկին մէջ » : յ
ո > ( 1
*
Ե ո իմ տրամ աղբ ութեանս տակ ունեցած եմ
սկզբնաւորութիւ­
նը եւ վերքին Հատուած
ր , որ սոսկ ցուցակ
մ լան էր ։
Այո
րնզօրէնակոլթէլնր
եղած է, ինչպէս
պարզուեցաւ,
Պ՚էորգ Եպս» Ղ*երձակեանի կատարել
տուած
րնգօրինակութեան
վրայէն։
Հաւանական է ենթադրել թէ այս երկու
ընդօրէնակու–
թեանց մէք այլայլումներ
պա տա Հ ած
ըլլան,
սակայն
անոնք մեծ
թի՛– մը չեն կրնար
ներկայացնելէ
Այոօր դժբախտաբար
սեւէ
կարելիութիւն
չկայ
փէօթաՀիա
սլա Հ ուած
օրինակէն Հետ էմ րնղօրէնակո
ւթէւնս
բաղդատելու,
վասնղէ
յայտնի չէ թէ ի՛նչ եղած է բոլն
բնագիրը։
ւ՝էօթաՀիոյ
Հայերը
թէեւ չտարա գրուեցան
պատերազմի ա–
տեն, սակայն
անոնք ալ այգ աղէտին
ենթարկուեցան
ետքը։
Այն­
պէս որ շաա քիչ յոյս կայ՝ թէ
4
փ լ թ ի լ կ ը
փրկուած
ըլլայ։
Աբգէո պատերազմէն շատ առաք կարծեմ՝ թէ Փ/՚՚֊թի՚֊կը
Ա •
Fonds A.R.A.M