187
յարդը Յովսէփ Վարդապետի (1849) , երրորդը դարձեալ (այն Յ
ո
վ –
սէՓ Եպիսկոպոսի (1860) նկատմամբ: Այս արձանա գրութիւներէն
վերջինը կը կրէ մատիտով սրբա գրռւթիւննեբ °րէորգ Դ «ի ձեււք ով:
էջ 89՝ «ծ անօթութիւն» բուն ՚թիւթիկին նկատմամբ :
«
Արձանագրութեան
մ ատեանս
,
որ գա ան է ի Ա . Աստուածա­
մայր
եկեղեցւոյն
կուտինայոլ
,
ունի է
ո
ր" Հարիւր
եօթանասուն եւ
Հորս գրեալ էքս, եւ րամ–ան ի րստ նիւթոյն
զանազանութեան
յերիս
զլիաւոր
մասունս
:
Աոաջին մասն 196 երեսին չափ՛
զմեկնութիւն
կաթուզիկեայսն
սլարունակեն
:
Երկր
ո
րգ
մասն
200
երեսին չափ
բովանդակէ
գյի շատ ակս
ին շ (՚
ս
Լ\ քաղաքական
դիպուած՜ոց
,
ղգործո–
զո ւթեանց եւ ղպատեբազմաց
թագաւորացն
Տաճկաց անդստին
նա իւ
քան
զառումն Կ» պոլսոյ, որպէս եւ զշինոլթեանց
եւ զաւերացն ե–
կեգեց եա ց ս՝ րստ այլեւայլ
ժամանակացն
եւ դիպուած՜ոց
,
նոյնպէս
եւ ի նոսա յիշատակ
եդողացն
երկար
շարս , եւ գի
ս
է է
լ\
ճառս
զմտած՜ական
աղօթից : Երրորդ
մասն
իր.բ
70
էէ* նուիրեալ է ի ճառս
ինչ ել ի քարողս եւ է արձանագրութեան
մատենիս
վերքին
մասնէ
•••
Միօրինակ
ձեւ եւ եղանակ
գրութեան
ղրէ\
ա
դրի
ս
մայր
մատենիս
արձանագրութեան,
որպէս յիշատակարան
ինչ ի նմա ի Հնգետա­
սանս րդ
էք ի յառաք ի կա յ ընդօրինակութեանս
գրեալ
յա յտ առնեն
,
զի եւ այս Հին մատեան
արձանագրութեան
ընդօրինակութիւն
է
Հալաքեալ ի վաղագոյն
յիշատակարանաց
ի թուղթս
թուղթս
բո—
վանդակէլոց
,
եւթէ ո*լր էին եւ որպիսի® ինչ թուղթքն
,
ուստի Հա­
լա քեց
ան
այս ոքիկ՝ այն չէ յայտ,
էլայլն։
1881
Գեկտ .
8
>
կուտինա՝» :
Այս «ծանօթութեան» մէջ ակնարկուած եւ ներկայ օրինա­
կին 15րդ էջին վրայ գտնուող յիշատակարանը հետեւեալն է ՛
«
Նորոգէցաւ
յիշատակարանս
ձեռամբ
անարժան Տէր Ան­
ասնին
թ՚վն. (հճԿԵ
(1716),
քանզի այս դիրքի մէշ եղող
գրեանքն
այս
է. նախ Ա արգիս
գի բքէն սկսեցանք, որ է կաթողիկէից
Աէկ–
նոլթիւն
լուսաւոր
Հոգի
Հօրեղբօրս Տէր Արութիւնէն
Հետն,
քանզի
Ս Ա
ՂՐ
ա
ԴէՐ Գ"Լ
Ո
Վ
է"* վերա շատ երախտիք
ունի* Աստուած՜
լու­
սաւորէ իլր Հոգին, ել ետոյ վախճանէ
ցաւ
ՌՃԿԳ
(1714)
թվիս՛ եւ
ես այլ թոյլ
տուի պա աճառելով՝ թէ քարոզ գիրք շատ տպագրե­
ցին,
զայս 3՝Գ • տետրն մնաց առանց կապ. ետոյ կոնդակն
Հնացեալ
էր եւ գիրն ծ՜անր էր կարդալու
:
իլ սկսեցի վերստին
նորոգել
Հան­
դերձ պատմագրով, ով ընթերցողք եւ լսողք եղբարք, թէ
կ՝ոլզէք
Հանդերձ ճառովս կարդայք՝ թէ չեն ուզեր, զճառն թող ել կոնդակն
կարդա, ահա ցոյց տուած– եմ կոնգ ակն եւ ճառն. բա յց
զամէնն
կարդայիր՝
լաւ էր, քանզի առաքի ժամանակի
նեղութիւնն
իմա­
նալով
Հոլով
մխիթարութիւն
գտնուիք
%
զի յոյժ
I*
աշխատ ետ
լ եմ
զտիւ եւ զգիշեր
անքուն մնալով ի օրինելս յ դարձեալ
ւ Ես այլ տետր
տոզշարեալ պարապ կապած եմ ետոյ
եղողն ին դրէ լոյ եւ գոլ ով
Fonds A.R.A.M