156
շուրջ եւ կը սպաննեն երկարատեւ գիշերները խաղալով, խնդալով յ
շաղակրատելով եւ անվերջ կատակներով: Թղթ՛ախաղը ամէնէն,
տարած՜ուն, տիրապետող ժ՜ամանցն է հոս, փոքրիկ խլեգներ ալ վա­
րակված են այս ախտէն, որ ապագայում իրենց հետ աճելով յ ա ­
ռաջանալով՝ ո՞վ գիտէ ի՜նչ նախճիրներ պիտի գործէ ֆիգիքներու
եւ քսակներու որթալուիճը դաոնալով» (
Արշալոյս
,
թ–– 95) տ
«
Ձմեռնային եղանակին կը պատահին սովորաբար անուան տօ–
նախմբութ֊իւնները, որոնք մասնաւոր կարեւորութ՛եամբ մը կը տօն–
ւէին փէօթ-ահիայի մէջ , ուր ծննդեան տարեդարձ տօնելու արդիա­
կանութիւնը չէր մտած:
Մանաւանդ Սուրբերու անունները՝ Ս • Յակոր, Ա. կարա­
պետ, Ս* Սարդիս մասնաւոր փայլ մը կուտային քաղաքին հայկա­
կան կեանքին: Այս առիթներուն մեծ կերուխումներ կը սարքուէին*
դուրս գալով առօրեայ համեստ ապրելակերպէն: կարծես մասնա­
ւոր դիտումով մը մեր օրացոյցը այս անունները միշտ շաբաթ օր–
ւան մը կը ձգ է :
Ամէն Ցակոր, կարապետ կամ Մկրտիչ աոտոլընէ իրեն պար­
տականութիւն կը սեպ էր եկեղեցի երթալը– ժամկոչը կամ բանկալի
պաշտօնեան կը բերէր իւրաքանչիւրին մեծ մոմեր, որոնք վառուած
բռնել պէտք էր ամբողջ արարողութեան
Ղ
ընթացքին: Ուրեմն տօ­
նախմբութիւնը կը սկսէր եկեղեցիէն եւ առաջին շնորհավորելները
եւ ձեոք թօթուելները հոս իսկ կը սկսէին բանկալի պաշտօնեայ էն,
ժամկոչէն եւ անուանակիցներ իրարու մէջ, քանի որ անոնցմէ ի ւ ­
րաքանչիւրը ստիպուած պիտի րլլար այդ օրը տունը մնալ եւ շնոր–
հաւորութեան այցելուներն ընդունիլ իր տանմէ ջ :
Կէսօրէն աոաջ այցելուները կ՚ըլլային քահանան եւ ժամկոչը
եւ տիկիններ, որոնք կա գային աճունը շնորհաւորելու իրենց ազ­
գականին՝ իբր նուէր բերելու) թաշկինակ մը • մանչեր սովորական
այս թաշկինակէն դատ կը ստանային նարինջ մը կամ խոշոր խնձոր
մ ը : կ՚երեւի նուիրուելիք առարկաներու պակասութիւնը պատճառ
եղած պիտի ըլլայ , որ միայն թաշկինակներ կը փոխանակուէին կամ
հին սովորութիւն մ ը :
Կէսօրէն յետոյ՝ աւելի իրիկուան դ էմ կը սկսէր այցելուներու
խուժումը : Ամէն ՝ք*էօթահիացի դիւրաւ պիտի ունենար 20 կամ 30
կարապետներ կամ Ցակոբներ, վերջապէս ասոնք շատ կրկնուող ա–
նուններ է ին։ Անոնք նախապէս ցանկ մը կը պատրաստէին թաղե­
րու , փողոցներու շարքով, որպէսգի մին կամ միւսը չմոոցուի, եւ
ան գիտէր արդէն նախապէս՝ թ է որը պիտի ըլլար վերջինը, այս­
ինքն իր ամենամօտ ազգականը կամ բարեկամը, որուն մօտ իր ըն ­
տանիքն ալ հրաւիրուած է ընթրիքին։ Տան ամենամեծ սենեակը՝
հիւրանոցը կը տբամադրուէր այս ընդունելութիւններուն • մե ծ սե–
Fonds A.R.A.M