Լօււ՚հ՜ր քաղաքէն
421
"
Ր "Ութը
վր
ա
յ Հասաւ, որ ատեն թուրքերը
ձգեր գառեր
էին*
Իսկոյն հագուստն իս Ա զէն քերնիս առինք և գապինք մտանք Փա–
1
ա
յՒ Ջուղաս ի չողտոլն ը Լ^աղաց քի քարի ստորին յակթկը, ուր
Լ
ու
~րի ղորաւոր Հոսանքը կը դարձնէ Հազազի անիւր)% Հետե բնիս
ա
Րգէն
Հաս ունէինք,
24
ժամ ալ Հոգ Ասացինք* Կը վախնայինք
վեր երթալէ, որովհետեւ գիտէինք որ ոստիկաններ
կային Հոն,
Սակայն այլեւս չէինք կրնար երկար տոկալ, Հետեւաբար , ամէն
վտանգ աչք առնելով, չոզտուն ի անցքէն՛ վեր բարձրացանք, մութ
էր արդէն* Հոն գտանք քաղացպան Աատսյեան Կնեազը ե֊ իր եղ­
բայր էմուչսն, ա մեր մօտիկ դրացիները,
որոնք մեե զարմանքի
մատնուեցան , երր մեզ տեսան* Մենք աւելի զարմացանք որ եր­
կու եղբայրները ողջ գտանք է
«
Նախ մեր մասին տեղեկութիւն
տուինք
իրենց» իրենք ալ
պատմեցին իրենց մասին թէ Հր աղաց ի տէրեր, Հաճի Ասա թեն ց
Հաճի Խալըթ ե Մուչտազ էֆէնտիները ազատեր են զիրենք, իբր
շաղացպան ե այլեւս ոեւէ մարդ պիտի չգպի իրենցէ
էէՀաճի Ցակսրի մասիս՝ իրենցմէ
տեղեկութիւն
ուզեցինք է
պատասխանեցին«-
%\%%
աւ ի սիրտ իմացան ք որ Հաճի
Տակսր
| լ
իր ընկերները նաՀատակուած ենշէ
աՄենք մեր տանջանքները մոռնալով , փափաքեցան ք
աւելի
մանրամասն ութ իւննե ր իմանալ,
1
ւ
անոնք պատմեցին իրենց գիոէձ
ցածն ու լսածը, որ աՀաւասիկ* -
«
ՀՀինեալ
|ւ
անզէն
ուժեր
ոլ
մեկնելէն ետք, Հետեւեալ որը, ոստիկանները մեր ջաղացի
քովէն
կ*եր թային, կսւգային
|լ
միմիանց կ ըսէին,
էւկոտօ
օզլսլ
մԷչՀոլր
ֆեդայի վուրուլմըչս
(
կոտոյի տղայ նչանաւսր
ֆեդային սպան­
նուած է՝)է Հաճի *սալը թ ԷֆԷնտ ի փափաքե ցաւ ոստիկաններէն իմա­
նալ այգ պատմութիւնը
մտնրամասնսլթեամբ*
ԱՀաւասիկ թէ ոս­
տիկանները ինչ պատմեր են Հաճի Խալըթ ին»––– աՄենք ալ այգ
գիչեր, գումարտակ
մը Գ
❁
ՐՔ
ո
վ
%
կը **
ա
կէի
ս
ք
Փոթիկեաններսւ
Զորին վրայ, ուր երեք Հոգի ձորն իվեր կը բարձրանային։
Մ ու­
թին պատճառով, չկրցանք Հասկնալ անոնց՝ թուրք կամ Հայըլ­
լալը, ձայն տուինք և դլմվ էք» Հաբցոլցինքէ Մեր Հարցնելը ե
տասնոց ատրճանակի գնդակները մեր վրայ տեղալը մէկ եզալէ
Հասկցանք Հայ ԸԱալնին, զինուսրները սկսան գնդակ
տեղացնել
անոնց վրայ է կռիւը բաւական տեւեց է Անոնք կը չա բունակ Էին
կռուելով
բարձրանալ
ձորն ի վեր, սակայն վեր Էն եկած
ուրիչ
զինուսրնեբու
սգնսլթեամբ,
Հազիւ կարողացանք գետին տապալել
ղանոնք* ԱրգԷն լուսնալու
վրայ էր, մոտեցանք դիակներուն և
ճանչցանք - Կոտո ողլսլ Հաճին էր, գլուխը ռուսական փափախ
ունէր ե իր մի ջնա մատն ալ կտրուած»» որով ե Կնեաղ ե Խուչօն
Fonds A.R.A.M