420
Կռընչոյեան
Միոակ և Մկրոյեան
կղի աղար գուբս
կ՚ելլէին
Հ
ա
Հ ի
Օակոբի
աունէ՚հ
է
կո
և
ԵամԷի Օովսէփ մոտեցանք
ի բեն ց է Հաճին
եբբ
մեզ տեսաւ,
Հարցոյց,
«
Տզերք.
ինչո՛ւ
մինչեւ
Հի+
ա
գուբս չէք եկած
քաղաքէն,
աճապարեցէք
և Ս. Մաբինէի
գերեղ*
մանոցի
կողմէն անցէք գացէք
լեռ*։
Մենք
փափաքեցանք
Ը
ն,
կերանալ
իրեն,
բայց առարկեց.
«
Գիտէ՛ք
որ ես ծանր
կ֊
քալեմ, և չաա ընկճուած
եմ, մանաւանդ
որ կը տեսնէք արգէ%
թէ վիրալս րսւած ալ եմ% Մենք
Հազիւ թէ կարողացանք
քաղաքին
մոտ ա կայ Հնձաններէն
միոյն մէք պատսպարողի
լ Լ
յո՚ք՚՚րդ
երե­
կոյ եան՝ լեռ բարձրանար
ինձի
ընկերացող
երկու
ան ձեր էն զատ,
ուրիչ մարդ չեմ ուզեր,
ո րպէս ղի
չըլլայ թէ ն չմարուինք
ղֆն–
ւ որն եր էն է Հայտ Է) չաապեցէք
որ կարողանաք
անֆլաս
դուրս գալ
քաղաքէն**
ո,Մ ենք Հեռացանք
անոնցմէ Լ երբ դետը
պիտի
անցնէինք,
նչմարեցինք
որ արշալոյսը
բացուելսւ
վրայ
էր
ֆ
այլեւս
չէինք
յուսար որ պիտի կարողանայինք
լեռը
երթալ
այդ սր , ուստի*
վերադարձանք
նորէն մեր թաղը և ճուլկի
ՏովՀաննէսի
պատրաս­
տած
պաՀարանին մէք պաՀուըտեցան
ք։
Հոն կային
քսանի
չափ
անձեր ալ մեր թաղէն։
ՎստաՀ էինք որ թշնամին
պիտի
չկրնալ
զմեզ գանել
Հոն։
((
Հետեւեալ
օր, մինչեւ
կէսօր , թնդանօթները
կը
գոռային
նորէն*
Այլեւս, Սեր թաղէն
Հրացանի
ձայն չէր ր*
ու
՚
եր,
միայն Վե­
րին թաղէն կը լսուէին
Հրացանի
ձայներ եւ կը խսրՀէինք թէ Վե­
րին թաղը կը գիմադրէ
գեռ • Ոչինչ
գիտէինք
Հայ կիներու եւ
երե խաներու
կացութեան
մասին, որոնք
աւելի վար, Ա. Մարինէ
թաղի
կողմը փոխադրուած
էին*
ԳՀ
ԿԷ
Ա
օրըանցած էր, երբ ձայներ մը լսեցինք,
Հասկցանք որ
թուրքեր
էին, որոնք
այլեւս ապաՀով զգալով, մեր թաղը
մտած
էին* Ժամ մը չանցած, տեսանք որ մեր պաՀարանը
մուխով
լեց­
ուեցաւ,
զգացինք
որ տուները
վառելու
ձեռնարկած
էին*
Մուխը
ՀետղՀետէ կը թանձրանար
մեր պաՀարանին
մէՀ, որուն
տակէն
կ՚անցնէր
Փաշայի Ջաղացի
առուին
քուրք*
Այդ
միքոցին,
բո»
լոր ընկերներս
ալ* զլուխնիս
շարունակ
քուրի մէք
կըմտցնէինք
ու կը Հանէինք,
որպէոզի
չըչլայ
թէ
խեղդուէինք
ծուխէն։
Ուրիչ ճար չկար, դուրս գալ անկարելի
էր, գիտէինք
սր
վայր–
կեանապէս
պիտի գնդակաՀա
բուէ ինք*
Մեղմէ շատեր
նուաղեցան
ու մեռան,
միայն 8Վ"էփ
ե. ես դեռ ոզք սԴտացած էինք։ Մեր սզք
ԱԼալու պատճառն ալ սա էր որ բոլորովին
մերկանալով*
առուակի
մէք պառկած
էինք
ե. Հոսանքն ի վեր բարձրանալով,
գլուխնիս
միայն
դուրս ձգած
էինք*
Այո պէս
շարունակեցինք
մնալ
մինչեւ
Fonds A.R.A.M