422
8
սււ*օ(յի Պաաւքւււ թիւ 6ր
Հաստատ Համոզուած էին որ Հաճի Յակոր նաՀատակուած էր*
Ել
մե՛ն ո աչ
տ
յգ աիսուր չուրը ման րամասնու թեամր
իմ՝»»*Նալ
ո
վ» Հա–
մոզսւե ցան ք որ այլեւս
Հաճի Տակսր
$ ար օն ի անմաՀնե րոլ
դասին
կը պատկանի**
(
ք
ըսեր
ուՅովսԷփ, այդ գիշերն
սաճ յաք որդ ցերեկը , քաղաքին
մէք պաՀսւըտե լէ ե. քիչ մը կաղդու
ր ուե լէ եաք , ե րեկոյեան կը
բարձրանան
դէպի
բլուրն ի վեր , եւ մեր Ք"վ եկած էին ան­
վտանգ*
Այլեւս այգ կողմ ի լեռնե րոլն 1ւ ճամրանե րոլն
չէին
Հսկեր,
քանի որ քաղաքի
դիմադրութիւնը
վերք գտած էր*
Երր մենք ալ իմացանք
Հաճի
Յակս րի
նաՀաաակութեան
աիսուր
լ
ո ա
֊
ր ը * սրտերնիս
խսցոտեցալ*
Եր երիտասարդ
տարիներուն մէք, ապրեցաւ, ըմբոստ
1
ւ
ազա­
տասէր կեանք
մը
• 25
տարուան իր յեղափոխական
դո րծ
ունէու֊,
թեան մէք եղաւ խիզախ. անկաշկանդ, եւ այսսր ալ Հե րսսարար
կ իյնայ* կան գնած իր նուիրական պարտականութեան
գ լոլխըէ
Հանգիստ
ոսկորներուդ, իմքաք եւ անմոռանալի
ընկերս*
Եր ՛սնի թէ գոնէ քաք ազուն Արգիդ, Կիւքպէնկը
ո
ղ ք
ասացած
ըլլար, Բ
ա
յ°
ա
^
յ ա
ի էր
14
տարեկան Հասակ ին մէք , Հօրր նման
անվեՀեր քաք,յանգոլգն
Հարազատ ժառ ան գորգն էրիր դիւցազն
ծնողքին* Ան ալ, Մոլչի գետակի
քուրերու
Հոսանքներէն
քրչ»
ուե լով՝
մեռաւ– անյայտ,
սրով Մուչե ցիներու
1
ւ Տարսնի
պար֊
ծանքն
եղող
սեզի մը վերքին
շառաւիղն ալ այդ կերպով
ոչըն–
չացալ*
ԳԼ Ո Ւ Խ ԼՅ.
Ք աղաքի հայուոիւՕո կր ւ|աո.հ6.—
Հ ա զ ի ւ 4 0 0 հողի
|հո.ճօ՜ւ"Ո աս| ասա աս՛ած.— Փախստականներու. Սա ս ա ճ
փււ|ււաւ|ՐԱէ րիւնբ. — Ս՛եր աս|ւ՝հ|ակեա|ո. -
է7ւ)քյւուա
ւԼաւ|աւ*օակի մահր.— * Հաւա տ ա իկի |եո նային <յազաթ–
նեւ*ո հսկողութեան աակ կ՝աո.նենք—
Հաւատսրիկ
գի՛֊ղի ամարանոցի
վրանները շարուած էին Ն*ո–
վասար լերան Հարաւային
կողմ ի անտառներուն
ստորոտը*
Մենք
ալ Հոն էինք, ուրկէ շատ որոշ կերպով
կրնայինք
դիաել
Մշսյ
դա չտի ընդարձակ
տարածութիւնը,
Գրեթէ
ամ բողք սլ թե ամբ, ել
արեւելեան
կողմէն ալ յստակօրէն կը նչմ ար ու էին
Նեմրսլթ
(
եերրովթ) Լ Սի փան լեռնե րսւ բարձրագիր սւ ձիւնապատ
գա֊»
Fonds A.R.A.M