322
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
կոր կաթողիկոս
Երեւան
Է եղած։
Վանքի
միաբանները
Հ ՛ " * –
լ \
ս ս
ըն­
դունած
ՅովսԷփ
էմինը։
Յաջորդ
°րը իր ձին Հեծած
կ՚երթայ
Գայիա–
նէի
վանքի
մօաերր,
ուր էջմիածնի
ոչ խար ներ ր կ՚արածէին։
Վանքի
12
շ ուներ
ը անոր
վրայ
կը յա րձակին
։
Հովիւներ
ը ե
վա րգապեա
մը
անտարբեր
կր գիաեն
ե չեն զսպեր
շուները։
Շուն
մր վեր
կր
ցատկէ
ե կր խածնէ
ձիուն
գունչր։
կմին ատրճանակով
շունը
կր սպաննէ։
Ըւ
աՀա
ձաւար
մը կը փրցնեն
ե էմիոր
վանքր
կր բերեն
ու կր
բանտս»ր֊
կեն։
Վա ր գապետնե
ր ր անոր
կ՛ րսեն
թէ շատ
ծանր
պիտի
նստի
իրեն
էջմիածնի
շան սպան ութ իւն ր։ Վերջապէս
կաթողիկոսը
կը
վերադառ–
նայ
էջմիածին
ե իր ներկայութեան
կը կանչէ
էմ ին ը։
Վարդապետներն
ու եպ իսկոպոսնե
ր ր վեՀա բան ին մէջ Հաւաքուած
կ՛ ըլլան
։
կաթողիկոս
ը
ձեռք
ը կը դնէ
կմ ին ի գլխուն
ու երկու ր "՛զօթ ք մ ր կ՛ րն է ։
էպիսկո–
պոսնեբն
ու վարդապետները
կը դիմեն
կաթողիկոսին
ըսելով*—
&
Վե–
Հափառ
^ Ա՛յս մարդը
արժանի
չէ այդ
աղօթքին՝
այդքան
երկար*
այս
մարդր
ոպանն ե ց էջմիածնի
ամենէն
Հաւատարիմ
շունր՝%։
կաթողիկոսը
կր պատասխանէ*
—
<Տ
.
Այո՛ , այդ դիտեմ^
բայց
լաւ է որ
Աեզմէ
վեցեակ
մր չէ ս պանն ած ։ &ատ
կը ցաւիմ
որ դուք
ե
իմ փոխանորդ
Պետրոս
վարդապետը
այդպէս
վարուած
էք անոր
Հետ։
Ջեղի
պիտի
ըսեմ որ այդ
մւսբդը
Հոս ուխտ
ի եկած
չէ
;
ինչպէս
կ ր տեսնեմ
ի ր տհղեկատուութ
ե–
նէն
;
այլ աւելի
մեծ
բանի
մը Համար։
հ՚^սչ
է
ա
յ Գ )
մենք
չենք
գի­
տեր*
բայց վստաՀ
եղէք
որ ան անձնուէր
զաւակն
է ՚Բրիստոսի
եկեղե­
ցիին։
Անիկա վաճառական
մը չ՚երեւիր։
Կը մազթէի
Աստուծոյ^
որ
•
մենք
շատեր
ունենայինք
անոր
նման$։
Ան շուշտ
Յ՚սկո բ կաթ
ո զիկ ո ս
ա զա ա ա դ ր ա կան
շ ա րժումին
նուի­
րուած
մարդը
կր տեսնէր
էմ ին ի մէջ
կը մաղթէր
որ անոր
նմաննե­
րը
շատնային։
Ա ակտ
յն Ա իմէոն
կաթողիկոս.
ինչպէս
պիտի
տեսնենք^
Հալածեց
էմին
ը ^ բ/ոնադրեց
Յովնան
եպիսկոպոսը^
ե ամէն
ջ՚ոնք
թա­
փեց
անոնց
դո ր ծ ո ւն է ո ւ թ ի ւն ը ջլատելու
։
Թո ւղթ ե ր
ու
ՀրաՀան գն ե ր
գրկեց
ամէն
կողմ
դ
Վրաց
թագաւորին^
Ղյարապտղի
մելիքԱերուն^
զա­
նազան
առա
ջն ո ր դն ե ր ուն՝ խ ա փ ան ե լո ւ էմին
ի ե Տ ո վետն ի ա շխ ո* տ ան ք–
նե ր ր
։
Բանտդ րան ք ի առաջին
ե
Հ իսՂւտկան
կէտ
ը
5
եկեղե ցական
տեսա­
կէտէն
5
աղան դ աւո րութ
իւնն
էր։ Բ բ ր եւ Հերձուածող
մը կը ն ե ր կ ո։ յ ան ա յ
Յովնան
ե։զ ի սկոպո ս . որ
կ ա թ ո լ ի կն ե ր ը Հա լած
հ լու տեղ՝
ղան ոն ք
կը
Հովանալս
րէ
։
Այս
Հատու
գէ
ս
քր
իր ն պա տ ա կ ին չի
Տ*«
սն ի ր , ո ր ովՀետեւ
Յով–
նան
Հայոց
Եկեղեցիի
կարկառուն
դէմքերէն
մէկն
է ր յ զաւան ափ ո խու–
թ ե ան ոչ մէկ Հակում
ցոյց տուած
էրէ
Հա յ ա ս տ ան ի ն ա՛գան գն ե ր ը
մեծ
վստաՀութեամբ
կապուած
Էին Ա* կարապետի
վանաՀօր
Հետ ե
գիտէին
թէ
ի ՚
ս
չ կր Հետապնդէ
ան։
էյոյնպէս
չափազանցութիւն
մըն էր այն յայտարարութիւնը
թէ
Յովնան
եպիսկոպոսի
Հովան աւո ր ութ եան
շնորՀիւ
Տարօնի
գաւառ
ը մե–
Fonds A.R.A.M