Ահա ավագ անեցին, բազմահմուտ գիտնականը, նա համրընթաց քայ­
լում է քաղաքի ավերակների ու փլատակների մեջ խորասուզված ծանր խո­
հերով։ Նր ա ոտներին բարձրավիզ կոշիկներ կային, գլխին անգլիական ճեր­
մակ գլխարկ, ձեոքին եղեգնյա երկար գավազան...
Իսկ այնտեղ, Մայր տաճարի մոտ քարակույտերի վրա նստած է Աս
մի անեցի. նա թավ հոնքերի տակից իր խորաթափանց հայացքը ուղղած տա­
ճարին, խուզարկու աչքերով արատում է մի ինչ-որ բան։ Նր ա կողքին կանգ­
նած է Կարապետը չափագրական երկար ձողերը ձեոքին։
Ահա և նոր Անիի հին անեցին՝ խանդավառ արվեստագետը, նա կանգ­
նած է խորախորհուրդ վիշապակիր բուրգի կողքին լուսանկարչական գոր­
ծիքը ձեռին...
Դեպի Աոաքելոց ձգվող շավղով կայտաո քայլերով ընթանում է երի­
տասարդ գիտնականը՝ Հովսեփ Օրբելին, ձեոքին բոնած ու՛նի մի մատյան՝
դա Անի քաղաքի « Ք ա ր ե մատյանն» է...
Ահա քայլում է հայր-Միքայելը գավազանը ձեոին դեպի Մայր տաճար...
Այնտեղ, քարակույտերի թմբերի միջով, դեպի Իգաձոր տանող շավղով,
ձգվում է մի քանի ավանակներից կազմված փոքրիկ քարավանը, ավանակ­
ների մեջքերին ամրացված տակառիկներով։ Նրանց աոջևից պոչը տնկած
զվարթ խայտում է փոքրիկ «Ռոչկան»։ Քարավանի ետևից քայլում է ծերունի
ջրկիրը մխացող չիբուխը բերանին, որի ետևից ծանրաքայլ ընթանում է զա­
ռամյալ մի գամփռ։ Ալդ «շքախումբը» Իգաձորի վրայով պետք է գնա Ծաղ­
կոցաձոր՝ ջուր կրելու տնեցիների համար։
Հյուսիսային ամրությունների Ավագ դռան մոտ աշակերտական հա­
մազգեստով կանգնած է մի պատանի՝ վրձինը ձեռքին՝ դա Միքայելն է, Անիի
արվեստի ուխտավորը։ Նա հայացքը ուղղել է Անի քաղաքի խորհրդանշա­
նին...
Տատասկներով ծածկված ամայի դաշտերի միջից դեպի մայրաքաղաք
ձգվող ճանապարհով, փոշու ամպերի մեջ կորած, սուրում է կարմիր երիվա­
րին հեծած մի մարդ։ Վաղորդյան արևի ճառագայթների տակ նրա կռնակին
փայլում է հրաշունչ զենքի մետաղյա փողը, ես ճանաչեցի նրան, Անիի սուր­
հանդակն է նա...
105
Fonds A.R.A.M