8 2
–
Բնիկ
հայբառ՝
հնխ.
բ 6 ք –
արմատից,
սրա
մերձաւոր
ցեղակիցներն
են՝ սանս.
բ Յ –
1՜3–
«
հեռու, իբացեայ,
յայնկոյս,
վաղագոյն,
յառաշ ժամանակաւ»,
թ Յ ք Յ Տ
«
հեռու,
հեռա
ցեալ»,
զնդ.
բ31
՜6,
յն.
ԱՏթ5
«
հեռի՝ րստ
տեղւոյ,
ժամանակի
և լափու»,
7.
Տ.0Ա՝) «յայն
կոյս»,
1
էՏ0Ա10Հ
«
յայնկոյս
գտնուած»,
գոթ.
էՏւԱՈԼ «հեռու»,
հհիւս.
քւ31՜1",
անգսք.
քշօէ
-
,
հբգ.
քշո
՜
Օ,
գերմ.
քշա
«
հեռու», է
Ը1՜Ո6
«
հե
ռաւորութիւն»,
հիռլ.
1
ք6
«
յետին»,
անգլ.
13
Ր
«
հեռու»,
լտ.
թ 6 ք 6 ^ 6
«
ի տար աշխարհ, օ–
տար
երկրռւմ»,
լտ.
բ օ Ո ՚ Օ —
յ ն .
71000(0 «
ա–
ռաջ,
հեռու,
ուշ» ևն։ Հնխ. արմատր
չափա
զանց աճած
Է և տուած
նորանոր
ածանցներ
(
այստեղ
Է պատկանում
մինչև անգամ
գերմ.
Բւ
՜
ՁԱ
«
կին»\),
որոնց
վրայ
երկարօրէն
տես
Բօ1<օա>– 2, 2 9 –
4 0 ։ –
Հ ի ւ բ շ .
466,
ա տ ճւ Տ Շհ.
2 2
յն. ոԱօւՀ
«
մօտ, քո
վը,
կողքին»,
Տօէէւշհ.
2 0
^ 0
1850,
357,
ճ ո Շ Յ
8 1 , 363,
Լ Յ § . Սւ
–
§շտշհ.
2 9 5
տալիս է նախ ուղիղ
մեկնութիւնը՝ հա
մեմատելով
սանս,
բՁէ՜Ձ,
գոթ.
է ՚ Յ Մ Ր Յ
ևն
ձևերի հետ, նոյն ր ձ\1Տճ,
26
Ոճտբ.
185
ղնդ.
ֆձՈւ
ձևի տակ. Վերի
ձևով են
մեկնում նաև Հիւբշ. \Լ2
23, 34.
Տէրվիշ.
Մասիս 1881 մայիս 11 և Նախալ.
92։
0 6 6
շ ե շ
8 8 1 4 ( 1 8 8 9 ) ,
էջ 210 լիւկ.
1
Մ 2 2 6
բառի
հետ։
Հիւնք.
յն.
յչտ՚էթ
«
ձեռք»
բառից։
Ր^ՅքՏէ,
Յուշարձան 414
մոնգոլ.
X օ 1 3 ,
կալմուկ.
Ճ0101,
թոլնգոլզ.
§ 0 1 ՜ 0 ,
ճապոն,
հեօ՚ւ
«
հեռի», 421 չա֊
ղաթ.
Ա
Յ
Ճ
«
հեռու»։
ԳԻՌ
Շմ.
ոէւփ,
Ագլ.
հ ա ո ի ,
Ջղ.
խ ե ռ ի ,
Խրբ,
հ ո ա ի , հ ա ա ւ ւ ն ,
Ղրբ՛
հ է ՚ ո ո է ,
Մժ.
յ է ո ո է ,
Ախց.
Գոր. Երև. Կր. Հմշ. ննխ. Պ լ. Ս չ.
հէաււ,
Տիգ.
հէոու, խօ ա ո ,
Հճ.
հ է ա ւ ,
Սվեդ.
հ ի ո ո օ ,
Ալշ. Մշ.
հ է ո ո ւ ն ,
Ասլ.
հ ա ս ի ւ ն
(
բցռ.
հ է ո ը –
վ ա ն ) ,
Տփ.
հ ի ՛ ա ւ ,
Սեր.
հ ա ա ս ,
Ակն.
հ է ո –
վ օ ն ց
«
հեռւից»,
Զթ.
խ օ ւ ւ ո լ ,
1
Ւ,
հ է ո ո ւ ն գ
(
կազմուած
է
֊
ո ւ ն կ
մասնիկով,
ինչ,
լ ե ց ո ւ ն կ ,
ի ւ ո ա ւ ն կ )
ոճերի
մէջ
հէււի
ձևով. ինչ.
Աս
վ ա ծ հէււի ա ն է
ննխ. Պլ,.-նոր բառեր են
հ ե –
ոակ,
հե ո ո ւ կ ե կ , հ ե ւ ւ ո ւ ա ն ց ։
ՀԵՍԿ, Ո
հլ. «առագաստի
կապ կամ չու
ան»
Վրք.
հց. բ. 353—4
(
յգ.
հ ե ս կ ք , հ ե ս –
կեան).
«
խսիր կամ նման
նիւթ՝ ոտքին փա
թաթելու
համար»
Բուզ. 274.
որից
հե՛սկի
«
ոտքի
զան գա պան,
սռնապան»
Առաք. պտմ.
133,
ՆՀԲ
հ ի ւ ս ե լ
բայից։
Տէրվ. տե՛ս
հ ի ւ ս ե լ ։
Տշհ6քէշ1օաւէշ 8 8 28. 2 8 2
հ ի ւ ս ե լ
բայի
հետ։
Նոյնն են կրկնում
8
օ1Տ30զ 7 7 8
և
՛
Լա փ ան ց ե ան, Տեղեկ. ինստիտ. 2, 79։
ԳԻՌ.֊Ղրբ՛
հ է ՚ ս կ ի
«
սռնապան».
—
այս
տեղ կապ
ունի" արդեօք
հ ե ս կ ե լ
Նփ.
«
թխմել,
ճխտել»։
ՀԵՍՍ11ԻԿ,
որ և
յ ե ս մ ո ւ կ , յ ե ս մ ի կ
«
ասո
րեակ կամ ճարճիր
բոյսր»
Ասար. Բժշ.
ունի
միայն
ՀԲուս. § 1683և 2155,
Հ Ե Ս Ս ԱՅՔ
«
գործնականք,
իմաստունք))
.
ու
նի միայն
/
^առ.
երեմ, էշ 180։
ՀԵ Ս Տ ( ի
հլ. ըստ ՆՀԲ. բայց կայ
միայն
ա ռ հ ե ս տ ի
ձևր) «խեռ,
անհնազանդ,
խօսք
չլսող,
զմռող» Ոսկ, եփես, որից
հ ե ս տ ե լ
«
ան
սաստել,
անհնազանդ
գտնուիլ»
ՍԳր. Ոսկ. մ.
բ. 16. Ես. Կիւրղ. ծն,
հ ե ս տ ա ն ա լ
ճառրնտ.
հ ե ս տ ա ն ք
Եփր. բ. կոր. 107. Եւս. պտմ. 329.
հ ե ս տ ո ւ թ ի ւ ն
Օր. լա. 27. Փիլիպ. ա. 17. Եզն.
Մծբ.
հ ե ս տ ո ւ մ ն
էծ. ածար.-գրուած
է
ե ս տ ե լ
Ան ան. ժմնկ.
57,
ՆՀԲ
լծ.
խիս տ , վէս, վ ե ս տ
;
օց տ ե լ ,
թրք.
ասր, խ ա ս ի տ ։
Տէրվ. նախալ. 121
հյ.
յ ե տ , հուսկ,
սանս.
բ Յ ք Օ Ձ ,
լիթ.
թ Յ Տ –
Աա,
լա.
բօտէ
բառերի հետ
կասկածով։
Հիւնք.
վ ս տ ահ
բառից։
ՏՇՈ6ք
էտ1օ^Ա2
8 8 29, 3 2
հնխ.
բ6ճ
–
էօ,
ինչ. հսլ.
բ Յ ճ շ
«
րնկնել»
և
Ո Յ թ Յ Տ է
«
ձախորդութիւն»։
–
ք–ՀԵծ, ո
հլ. բուն նախնական
նշանակու
թիւնն է «ոտք»,
այսպէս՝
Գ. թագ. ժր. 21.
«
Մինչև
ցե՞րբ
կաղայք
յերկուս
հետս»
(
եր
կու ոտքով,
երկու
ոտքից), այս
նշանակու֊
թիւնր
յետոյ
տեղի տալով
ո տ է
բառի
առաջ՝
ջնջուեցաւ,
բայց
մնացին
նրանից
ածան
ցուած
նշանակութիւններր.
այսպէս
«2.
ոտ–
քր կոխած
տեղի
նշանր, հետք. 3. փխբ. ճա
նապարհ,
օրինակ,
նմանութիւն»
ՍԳր. Կո
րիւն. Եւս. պտմ. Կիւրղ. թգ. Եփր. յես. «4.
յետևից»
Բ. մակ.
դ. 21. ճառրնտ.
«5.
միա
սին, միատեղ,
հետր»
Եղիշ. 11սկ. սղ. զանա
զան
նախդիրներով՝
գ հե տ
«
յետևից»
ՍԳր.
Ոսկ.
Եւս. քր. «միասին,
միատեղ»
Ռսկ. յհ.
Fonds A.R.A.M